یک برخورد عظیم در گذشته، دو چهره متفاوت به ماه داده است

زاویه دید ما از روی زمین تنها یک نیمه ماه را برایمان آشکار می‌سازد در حالی که نیمه دیگر آن ساختاری کاملا متفاوت دارد. بررسی‌ها نشان داده‌اند که نیمه دور ماه پوسته‌ای ضخیم‌تر دارد و یک لایه اضافه روی سطح آن را پوشانده که آن را با نیمه آشنای ماه متفاوت می‌کند. محققان با استفاده از شبیه‌سازی‌‌، این تئوری را مطرح کرده‌اند که احتمالا تفاوت مذکور به خاطر برخورد یک جسم عظیم به ماه در اوایل عمر آن ایجاد شده است.

مدارگردهای «GRAIL» ناسا حدود یک سال است که به دور ماه می‌چرخند تا قدرت جاذبه آن را بررسی کرده و به جمع‌آوری اطلاعات از لایه‌های درونی آن بپردازند که نتایج به دست آمده تفاوت‌های محسوسی بین دو نیمه ماه نشان می‌دهند.

نیمه دور ماه

تفاوت توپوگرافی، ضخامت پوسته و میزان عنصر توریم بین دو نیمه پنهان و آشکار ماه مشهود است.

یکی از نظریه‌های قدیمی درباره دلیل نامتقارن بودن نیمه‌های ماه بیان می‌کند که این قمر در گذشته با جسمی غول‌پیکر مثل یک سیارک یا کوتوله سفید برخورد داشته است. اگر این برخورد به اندازه کافی عظیم و سریع بوده باشد، باعث کنده شدن قسمت‌هایی از پوسته ماه و پرتاب آن تکه‌ها به سمت دیگر شده است.

با استفاده از داده‌های GRAIL به عنوان نقطه شروع، این تیم تحقیقاتی از شبیه سازی‌های رایانه‌ای برای بررسی اثر برخورد اجسام با جرم و سرعت‌های متفاوت استفاده کرده تا بهترین سناریویی که می‌تواند این ملاحظات را در مورد ماه توجیه کند، به دست آورند.

بعد از انجام 360 شبیه‌سازی و محدود کردن نتایج، نزدیک‌ترین نتیجه نشان می‌داد که جسمی با قطر 780 کیلومتر با سرعت 22500 کیلومتر بر ساعت به نیمه نزدیک ماه برخورد کرده است. به همین صورت برخورد جسم کوچکتری با 720 کیلومتر قطر و سرعت بیشتری برابر با 24500 کیلومتر بر ساعت می‌توانست دقیقا همین اثر را داشته باشد.

نیمه دور ماه

روند برخورد یک جسم عظیم با ماه که توانسته چنین تفاوتی در ساختار دو نیمه آن به وجود بیاورد.

به هر صورت شبیه‌سازی‌ها نشان دادند که تکه‌های پرتاب شده به نیمه دور ماه می‌توانست لایه‌ای به ضخامت 5 تا 10 کیلومتر به سطح آن اضافه کند. نکته مهم اینجاست که داده‌های به دست آمده از مدارگرد GRAIL نیز همین مقدار را نشان می‌دهد.

البته ضخیم بودن پوسته تنها دلیل برای اثبات تئوری برخورد نیست. با اینکه گفته می‌شود ماه و زمین از یک جسم واحد به وجود آمده اند با این حال ماه مقادیر بسیار بیشتری پتاسیم، فسفر و ایزوتوپ‌های تنگستن را نسبت به زمین در خود جای داده‌ است که این عناصر اضافه هم ممکن است در اثر همین برخورد وارد ماه شده باشند.

برای اثبات این تئوری هنوز راه زیادی باقیست با این حال چنین نظریه‌ای می‌تواند بسیار شگفت‌انگیز و برای مطالعات بعدی روی نیمه دور ماه راهگشا باشد.

مطالب مرتبط

اسپیس ایکس شهروندان عادی را به مدار زمین می‌فرستد

شرکت اسپیس ایکس قصد دارد اواخر سال 2021 یا اوایل 2022 حداکثر چهار نفر را برای سفر به دور زمین به فضا حمل کند.اسپیس ایکس به همین منظور با یک شرکت توریسم فضایی با نام Space Adventures قرارداد همکاری امضا کرده است. این شرکت در گذشته هفت شهروند عادی را با فضاپیمای سایوز روسیه به... ادامه مطلب

ناسا چهار طرح پیشنهادی برای اکتشاف منظومه شمسی را اعلام کرد

ناسا چهار طرح پیشنهادی برای انجام مأموریت های علمی تحت برنامه دیسکاوری را اعلام و چهار تیم را مأمور توسعه و به بلوغ رساندن آنها کرد. ناسا چندین میلیون دلار بودجه به هر کدام از تیم ها اختصاص داده و پس از 9 ماه با بررسی عملکرد آنها، در مورد عملی شدن پروژه ها تصمیم... ادامه مطلب

شناسایی سیگنال های رادیویی منظم و تکرار شونده از اعماق فضا

برای نخستین بار دانشمندان متوجه وجود یک الگو در سیگنال های رادیویی فضایی با یک منشاء مشخص شدند که از فاصله ۵۰۰ میلیون سال نوری از زمین دریافت می شوند.فوران های رادیویی سریع (FRB) یا سیگنال های عجیب و گاهی تکرار شونده از بخش های دیگر کیهان همچنان یکی از بزرگ ترین اسرار عالم هستی... ادامه مطلب

مدارگرد خورشیدی به فضا پرتاب شد؛ آغاز مأموریت طولانی مطالعه خورشید

ناسا و آژانس فضایی اروپا (ESA) مدارگرد خورشیدی (Solar Orbiter) را به منظور مطالعه قطب های خورشید به فضا پرتاب کردند.صبح دیروز ساعت 7:33 به وقت تهران مدارگرد خورشیدی سوار بر راکت اتلس 5 (Atlas V) به فضا پرتاب شد و حدوداً یک ساعت و نیم پس از پرتاب پیام برافراشته شدن پنل های خورشیدی... ادامه مطلب

تاریخ پرتاب کرو دراگون مشخص شد؛ وابستگی فضایی آمریکا به روسیه قطع می شود؟

ماه گذشته ایلان ماسک ابراز امیدواری کرد که نخستین پرتاب کرو دراگون به همراه سرنشین در فصل بهار امسال اتفاق بیفتد. حالا وبسایت آرس تکنیکا گزارشی منتشر کرده که نشان می دهد این پرتاب در تاریخ هفتم ماه می (مصادف با ۱۸ اردیبهشت ماه آتی) صورت می گیرد. با این همه، بخاطر تعدد متغیرهای تاثیر... ادامه مطلب

تعمیر کاوشگر وویجر ۲ ناسا از فاصله ۱۸ میلیارد کیلومتری

کاوشگر وویجر 2 (Voyager 2) بیش از چهل سال پس از پرتاب و در فاصله چند میلیارد کیلومتری از زمین دچار نقص فنی شد و مهندسین ناسا با وجود چالش های متعدد موفق به تعمیر آن شدند.دانشمندان ناسا برای رفع مشکل و تصمیم گیری در مورد راه حل، کار سختی در پیش داشتند چون به... ادامه مطلب

ویجیاتو

نظرات ۰

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود

رمزتان را گم کرده‌اید؟