ثبت بازخورد

لطفا میزان رضایت خود را از دیجیاتو انتخاب کنید.

واقعا راضی‌ام
اصلا راضی نیستم
چطور میتوانیم تجربه بهتری برای شما بسازیم؟

نظر شما با موفقیت ثبت شد.

از اینکه ما را در توسعه بهتر و هدفمند‌تر دیجیاتو همراهی می‌کنید
از شما سپاسگزاریم.

علمی

امروز در فضا: ناسا مأموریت اکسپلورر- 16 را به فضا پرتاب کرد

اکسپلورر- 16، نام مأموریت ناسا بود که ماهواره‌ای را به‌عنوان بخشی از برنامه اکسپلورر در 16 دسامبر 1962 به فضا فرستاد.

اکسپلورر- 16، نام مأموریت ناسا بود که ماهواره‌ای را به‌عنوان بخشی از برنامه اکسپلورر در 16 دسامبر 1962 به فضا فرستاد.

درباره ماهواره و اهداف

ماهواره مأموریت اکسپلورر- 16، استوانه‌ای شکل و در ابعاد 61 در 192 سانتی‌متر بود که با پرتاب‌کننده اسکات در چهار مرحله به مدار پرتاب شد. این ماهواره دومین سری از ماهواره‌های ریزشهاب‌سنگی محسوب می‌شد.

هدف این مأموریت به‌دست آوردن‌ داده‌هایی در مورد محیط شهاب‌سنگ‌های نزدیک به زمین بود و تخمین دقیقی از احتمال نفوذ و تأثیر شهاب‌سنگ‌ها به ساختار فضاپیماها ارائه می‌کرد.

ماهواره اکسپلورر- ۱۶

این ماهواره هفت و نیم ماه فعالیت کرد و با عملکرد رضایت‌بخش خود به تمام اهداف مأموریت دست یافت‌‌.

ماهواره اکسپلورر- 16 دارای چند آشکارساز نفوذ سلولی، ضربه، خازن و سلول سولفید کادمیوم بود که برای به‌دست آوردن اطلاعات در مورد اندازه، تعداد، توزیع و حرکت ذرات گردوغبار در محیط نزدیک به زمین کاربرد داشتند.

آزمایش‌های اکسپلورر- 16

در این مأموریت پنج مأموریت انجام شد که به شرح زیر هستند:

  • آزمایش آشکارساز میکروشهاب‌سنگ سلولی سولفید کادمیوم: این آشکارسازها در انتهای محفظه استوانه‌ای ماهواره درست جلوتر از آنتن‌ها نصب شده‌ بودند و شامل دو سلول سولفید کادمیوم بودند. هر سلول توسط یک ورقه میکرو نازک از پلاستیک پلیمری محافظت می‌شد. هنگامی که یک میکرو‌شهاب‌سنگ سپر را سوراخ می‌کرد، نور را به سلول وارد و مقاومت سلول را تغییر می‌داد تا مقاومت به اندازه ریزشهاب‌سنگ کالیبره شود.
  • ردیاب میکروشهاب‌سنگ مسی: این آزمایش یکی از پنج آشکارساز میکروشهاب سنگ اکسپلورر- 16 بود. 46 شبکه سیمی متشکل از سیم‌های مسی، روی کارت‌های ملامینه مستطیلی نصب شده‌ بودند تا برخورد ریزشهاب‌ها را اندازه بگیرند.
  • آشکارسازهای شبکه‌ای میکروشهاب‌سنگ‌ها: شصت آشکارساز فویل‌سنج، هر کدام به شکل یک مثلث متساوی‌الاضلاع در اطراف ساختار پشتیبانی خودروی پرتاب مرحله چهارم نصب شد. در این آزمایش از شبکه‌های نازک با جنس طلای رسانا استفاده شد. روی سطح زیرین شبکه، سه ورقه فولادی ضد زنگ با ضخامت‌های متفاوت برای ثبت نفوذ ریزشهاب‌ها قرار گرفته‌ بود. نتایج شش نفوذ را در ورق فولاد ضد زنگ 25 میکرون و یک نفوذ در ورق فولاد ضد زنگ 152 میکرون نشان می‌داد‌.
  • ردیاب میکروشهاب سنگ: در این آزمایش از آشکارساز ضربه پیزوالکتریک برای اندازه‌گیری تعداد ریزشهاب‌سنگ در محدوده حرکتی که داده‌های کمی وجود داشت، استفاده شد. آشکارساز دارای سه سطح حساسیت بود و داده‌ها را در طی هفت ماه و نیم به زمین ارسال کرد.
  • آشکارساز ریزشهاب‌سنگ سلولی تحت فشار: این دستگاه از سلول‌های تحت فشار به شکل نیم‌استوانه با دیواره‌های مس و بریلیوم برای ثبت ضربه‌های ریزشهاب‌سنگ استفاده می‌کرد. سلول‌ها حاوی گاز هلیوم بودند که تحت فشار نگه داشته‌ می‌شدند. هنگامی که یک میکروشهاب سنگ، دیواره سلولی را سوراخ کرد، گاز را آزاد کرده و فشار را کاهش داد. این افت فشار یک مدار الکترونیکی را فعال و اطلاعات را به زمین منتقل کرد. نتایج نشان می‌داد که 44 سوراخ روی دیوار 25 میکرونی ایجاد شد، اما هیچ یک از حسگرهای 127 میکرونی سوراخ نشدند.
دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید

مطالب پیشنهادی