زلزله مرگبار ۷.۴ ریشتری در کلمبیا؛ چرا وسعت تخریب ساختمانها بسیار زیاد بود؟
وقوع زمینلرزهای شدید به بزرگی ۷.۴ ریشتر، بخشهای وسیعی از غرب کلمبیا را به لرزه درآورد.
وقوع زمینلرزهای شدید به بزرگی ۷.۴ ریشتر، بخشهای وسیعی از غرب کلمبیا را به لرزه درآورد. این حادثه تاکنون جان دستکم ۱۳۲ نفر را گرفته و بیش از ۴۸۰ مصدوم برجای گذاشته است. با توجه به ویرانی کامل دهها سازه و احتمال محبوس بودن شهروندان زیر آوار، مقامات کلمبیا وضعیت اضطراری و فاجعه ملی اعلام کردهاند. ارزیابیهای اولیه نشان میدهد آسیبهای سازهای فراتر از انتظار بوده و بررسیهای مهندسی، ضعفهای ساختاری شدیدی را در شیوه ساختوساز کلمبیا و کشورهای همجوار نشان داده است.
به گفته سازمان زمینشناسی کلمبیا، این زمینلرزه در ساعت ۰۷:۳۴ به وقت محلی در عمق حدود ۱۰۰ کیلومتری زمین رخ داد و کانون آن نزدیک روستای San José del Palmar در استان چوکو ثبت شده است. اگرچه در محل کانون زلزله به شکل معجزهآسایی تلفات جانی گزارش نشده، اما موجهای لرزهای شعاعی به طول صدها کیلومتر را در بر گرفته و خسارات سنگینی به شهرهای پرتراکم وارد آوردهاند.
بیشترین میزان آسیب و تلفات در شهر Pereira واقع در منطقه کشت قهوه کلمبیا رخ داده است و دستکم ۴۰ نفر جان خود را از دست دادهاند و ۶۵ ساختمان بهطور کامل فروریختهاند. شهرهای کالی، مانیزالس و Quibdó نیز خسارات سنگینی دیدهاند.

رئیسجمهور جدید کلمبیا با اعلام وضعیت فاجعه ملی، اعلام کرد بیش از ۱۵۰۰ خانه در سراسر کشور دچار آسیب جدی شدهاند. ایالات متحده و اتحادیه اروپا برای کمک اعلام آمادگی کردهاند و سازمانهای بینالمللی با استفاده از ماهوارههای امدادی درحال ارزیابی تخریبها هستند.
مکانیسم زمینشناختی زلزله ونزوئلا
سازمان زمینشناسی ایالات متحده (USGS) اعلام کرده که این زمینلرزه اساساً بر اثر لغزش در امتداد گسل در عمق حدود ۱۱۰ کیلومتری زمین روی داده است. در این نوع گسلها، بلوکهای پوسته زمین بهجای حرکت عمودی به سمت بالا یا پایین، به صورت افقی روی یکدیگر میلغزند.
این حادثه کمتر از دو ماه پس از زمینلرزههای ویرانگر در شمال ونزوئلا رخ داد؛ در آن حادثه ۶۳۰۰ نفر جانشان را از دست دادند. اگرچه هنوز برای اثبات پیوند مستقیم میان این دو رویداد زود است، اما پژوهشهای ژئوفیزیکی نشان میدهند گسلهای نزدیک به یکدیگر میتوانند با انتقال تنش روی یکدیگر تأثیر بگذارند و گسل مجاور را فعال کنند.

یکی از مهمترین پرسشها درباره این حادثه، علت تخریب فراگیر ساختمانها در مناطقی است که فاصله زیادی با کانون زلزله داشتهاند. آزمایشهای ساختاری پیشین در مؤسسه EPFL سوئیس روی نمونههای واقعی ساختوساز کلمبیا، پاسخ این معما را روشن میکند.
در مهندسی ساختمان، تیرها و ستونها بار ثقلی را تحمل میکنند، دیوارهای بتنی نیز برای مقاومت در برابر بارهای جانبی حاصل از باد و زلزله طراحی میشوند. در کلمبیا، شیوه رایج ساختوساز متکی بر دیوارهای بتنی بسیار نازک با ضخامت ۷ تا ۱۰ سانتیمتری است. در این دیوارها صرفاً از یک لایه شبکه سیمی استفاده میشود که بسیار شکننده هستند و تحت فشار ناگهانی فرومیریزند.
این شیوه ساختوساز غیرایمن منحصر به کلمبیا نیست و الگویی متداول در سراسر آمریکای لاتین محسوب میشود. ارزیابیهای انجامشده در سال ۲۰۱۸ روی ساختمانهای شهر کالی کلمبیا نشان داد که ۹۰ درصد دیوارهای بررسیشده فقط یک لایه آرماتور داشتند و ضخامت ۳۰ درصد آنها ۱۰ سانتیمتر یا کمتر بود.

برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.