
آمادگی برای کنکور در حبس دیجیتال؛ روایت دانشآموزان از قطعی طولانی مدت اینترنت
نسلی که زندگیاش با تکنولوژی گره خورده بود، حال با قطعی طولانی اینترنت روبه رو شده که تفریحات کوچک هم از او گرفته است.
۴۶ روز است که اینترنت نداریم و جنگ چند روزی است که به طور موقت متوقف شده. این وضعیت بحرانی، در امتداد قطعی ۲۰ روزه اینترنت در زمستان سال گذشته رخ داده وآسیبهای جبران ناپذیری به اقشار مختلف زده است. یکی از قربانیان این وضعیت، کنکوریها هستند. یک کنکوری با طنز تلخی به دیجیاتو میگوید شاید در این کشور که اینترنت بارها قطع میشود، سیبزمینی فروشی برایش به صرفهتر از تحصیل در رشته مهندسی کامپیوتر باشد. دیگری از محروم شدن از تفریحاتی میگوید که به وسیله اینترنت میتوانست سختی سال کنکور را پشت سر بگذارد. این را بگذارید در کنار محرومیت از دسترسی به منابع آنلاین و هوش مصنوعی که تا حدی میتوانست نابرابری علمی را کاهش دهد.
شاید در نگاه اول این طور به نظر برسد که قطع اینترنت، باعث میشود دانشآموزها وقت بیشتری برای مطالعه بگذارند، اما واقعیت چیز دیگری است. آن هم برای نسلی که زندگیاش از ابتدا با تکنولوژی و اینترنت گره خورد بود. این نسل اکنون آینده تحصیلی و کاری خود را در میان اخبار جنگ و در غیاب ابتداییترین ابزارهای آموزشی، مبهم میبیند.
برای بررسی دقیقتر ابعاد این بحران آموزشی و فناوری، پای صحبتهای سه داوطلب کنکور نشستیم: «مریم» از استان البرز، «مهیا» از استان آذربایجان شرقی و «سارو» از استان آذربایجان غربی. هر سه آنها دانشآموز پایه دوازدهم هستند و در این شرایط باید خود را آماده کنکوری کنند که هنوز زمان ثبتنام آن معلوم نیست، چه برسد به زمان برگزاری. در ادامه روایت آنها از تبدیل شدن مسیر کنکور به یک ماراتن فرسایشی را میخوانید.
آمادهسازی خود برای قطع اینترنت با توجه به تجربههای قبلی
مریم درباره حس و حال خود در روزهای ابتدایی جنگ به دیجیاتو میگوید: «اولین حسی که داشتم و اولین جملهای که به خودم گفتم این بود که اصلاً آیا آیندهای میتواند وجود داشته باشد؟ اصلاً از کجا معلوم که من زنده بمانم تا بخواهم آزمون بدهم؟ از کجا معلوم که شانس زنده ماندن داشته باشم». افکاری که عملا انگیزه درس خواندن را از او دورتر و دورتر میکرد.
حال به این مشکل قطع اینترنت را اضافه کنید. او با بیان اینکه از زمانی که کنکوری شد، اینترنت باکیفیت و پایداری در دسترس هیچکس نبود به دیجیاتو میگوید خود را برای قطعی اینترنت در صورت جنگ احتمالی آماده کرده بود: «علاوه بر گوشیام، لپتاپم و سه فلش و یک رم پر داشتم؛ یعنی تصور کنید اینترنت شبانه میگرفتم و فقط فیلم آموزشی دانلود و در آنها ذخیره میکردم». با این حال، مریم باز هم نتوانسته همه نیازهایش را برطرف کند، مثلاً الان فقط یک فصل شیمی و یک فصل زیست برای خواندن دارد و اگر اینترنت وصل نشود، نمیتواند به خوبی برای آزمون آماده شود.
از او درباره کیفیت برگزاری آموزشهای مجازی میپرسم، جواب میدهد: «بیفایده است». به نظر این دانشآموز پایه دوازدهم که چند سال از دوران آموزش خود را به خاطر کرونا غیرحضوری گذرانده، کلاس مجازی هیچوقت آنطور که باید مفید نبوده و او و همکلاسیهایش ترجیح میدهند به جای حضور در کلاس، خودآموز جلو بروند.
مریم تلاش میکند حال که آتشبس شده، عقبماندگی 40 روز جنگ را جبران کند، با این حال، هنوز هم هنگام درس خواندن، ذهنش به سمت همان افکار منفی دوران جنگ میرود: «تلاش میکنم آنها را کمتر کنم، اما همچنان وجود دارند. در دوران جنگ شرایطم طوریبود که حدود ۲۵ روز از این ۴۰ روز را فقط میخوابیدم تا از نگرانی، استرس و اضطراب فرار کنم.»
«با ذرهبین حتی سایت سازمان سنجش را نمیتوان جستجو کرد»
برای نسلی که با فناوری عجین شده است، قطع ارتباط با دنیای آزاد به معنای پایان دسترسی برابر به آموزش است. مهیا که پیشتر از طریق یوتوب برنامهنویسی جاوااسکریپت را میآموخت، میگوید بخش عمدهای از آموزش و تفریح او به اینترنت وابسته بوده است. او برای آمادگی در کنکور نیز به شدت بر اینترنت تکیه داشت.
مهیا از طریق شبکههایی مانند تلگرام به منابع آموزشی و ویدیوهای اساتید مجرب دسترسی داشت و برای درک مفاهیم پیچیده از هوش مصنوعی کمک میگرفت. اما اکنون شرایط به حدی وخیم است که حتی جستجوی ساده برای ورود به سایت سازمان سنجش نیز با مشکل مواجه است:
«چتجیپیتی خیلی به آموزش مفاهیمی که برایم گنگ بود کمک میکرد. کامل توضیح میداد، اما الان حتی با ذرهبین نمیشود سایت سازمان سنجش را سرچ کرد.»
گرچه او هم با توجه به تجربه قبلی، تعدادی ویدئو آموزشی را دانلود کرده بود، اما اکنون در صورت برخورد با سوالات دشوار در فرآیند یادگیری، چارهای جز رها کردن آنها ندارد: «با توجه به تجربه دی ماه بخشی از ویدیوها را دانلود کرده بودم تا اگر دوباره قطع شد، دسترسی داشته باشم ولی هیچ وقت انتظار این همه مدت قطعی را نداشتم.»
ترکیب جنگ و قطع اینترنت موجب شده میانگین ساعت مطالعه مهیا از چهار و نیم ساعت در بهمنماه (با وجود حضور فیزیکی در مدرسه)، در اسفندماه با وجود تعطیلی مدارس، به تنها دو و نیم ساعت کاهش یافته است.
سارو نیز با تایید این بنبست تکنولوژیک، به ناکارآمدی بسترهای داخلی اشاره میکند و به دیجیاتو توضیح میدهد که این پلتفرمها حتی برای رفع نیازهای ابتدایی نیز طراحی نشدهاند، چه رسد به نیازهای تخصصی یک کنکوری.
عدم دسترسی به کوچکترین تفریحات در سال کنکور
ترکیب قطع اینترنت و استرس ناشی از شرایط جنگی، سلامت روان داوطلبان را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. مهیا در این باره به دیجیاتو میگوید: «من بیشتر از همکلاسیهایم به اینترنت وابسته بودم، چون به تکنولوژی علاقه دارم و تقریبا هم تفریح، هم آموزش و تقریبا بخش خیلی بزرگی از زندگیام با اینترنت بود. مخصوصا برای ما که در شهرستان تفریح چندان زیادی وجود ندارد.»
به گفته وی این شرایط باعث شده تا احساس ناتوانی کند، ترکیبی از استرس و خشم که نمیتواند روی درس خواندن تمرکز کند، گویی در یک زندان گرفتار شده است: «حتی بعضی وقتها به خودم میگویم برای چه تلاش میکنم؟ در کشوری که اینترنت به این راحتی قطع میشود چرا باید کنکور بدهم تا مهندس کامپیوتر شوم؟».
مهیا با اشاره به قطعیهای مکرر، با طنز تلخی میگوید با این وضعیت، شاید شغل سیبزمینیفروشی از مهندس کامپیوتر شدن منطقیتر و بهصرفهتر باشد.
سارو نیز وضعیت مشابهی دارد. او میگوید در اوایل شروع جنگ، میزان مطالعهاش تقریباً به صفر رسیده بود. سارو که پیش از این از هوش مصنوعی برای مدیریت فشارهای روانی و برنامهریزی آزمونها استفاده میکرد، اکنون این امکان را از دست داده است:
«از هوش مصنوعی برای مدیریت فشار و استرس و گاهی هم برنامهریزیهای کوتاه مدت برای آزمونها استفاده میکردم؛ اما متاسفانه الان با چتباتهای داخلی اصلا چنین کارهایی نمیتوانم انجام دهم. مثلا برای رفع اشکال مجبور میشوم آنقدر کتاب را شخم بزنم و فکر کنم که بالاخره ایدهای به ذهنم خطور کند.»
به گفته وی حتی سادهترین تفریحات مانند گوش دادن به موسیقی یا تماشای یوتوب که راهی برای خروج از فضای مسموم کنکور بود, نیز از آنها گرفته شده است. سارو معتقد است افت شدید ساعت و کیفیت مطالعه در کنار سختیهای ذاتی کنکور، سال وحشتناکی را برای آنها رقم زده است؛ تا جایی که داوطلبان در دوراهی «دست کشیدن از رویاها» یا «فقط گذر کردن از این سال» گرفتار شدهاند.
سرگردانی میان تصمیمات دقیقه نودی مسئولان
علاوه بر بحرانهای زیرساختی و امنیتی، اخبار متناقض و بلاتکلیفی آموزشی نیز به مشکلات آنها افزوده است. سارو از تصمیمات دقیقه نودی و بدون پشتوانه که شرایط بحرانی دانشآموزان را در نظر نمیگیرد، انتقاد میکند و به دیجیاتو میگوید:
«متاسفانه ما از ابتدای دبیرستان به تصمیمات دقیقه نودی که شرایط دانشآموز را در نظر نمیگیرند، عادت کردهایم. هر سه سال را امتحان نهایی داشتیم، اما تاثیر آنها دائما در حال تغییر است. متاسفانه این چند روز هم یک سری افراد میگویند کنکور یک تا یک ماه و نیم به تعویق میفتد و یک سری میگویند امتحانات به بعد از کنکور موکول میشود و هزارو یک سناریوی دیگر که فقط فشار مضاعفی به ما وارد میکند.»
مهیا نیز این سردرگمی را تایید میکند. او از اینکه تلاش یکسالهشان برای امتحانات نهایی پایه دهم به راحتی بیاهمیت جلوه داده شد، گلایه دارد. او در پایان درخواست روشنی دارد: «کاش مسئولان با درک این شرایط استثنایی، فرصت بیشتری برای جبران زمانهای از دسترفته در اختیار داوطلبان قرار دهند.»
داوطلبان کنکور ۱۴۰۵ این روزها نه تنها با تستهای کنکور، که با تاریکی دیجیتال و سایه شوم جنگ در حال رقابتاند. شنیدن صدای آنها و درک بیعدالتی ناخواستهای که به آنها تحمیل شده، کمترین کاری است که نهادهای تصمیمگیر باید پیش از هرگونه اقدام شتابزدهای انجام دهند.
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
من یه متنی رو آماده کردم درمورد زمان برگزاری آزمون های نهایی و کنکور و به عنوان یک دانش آموز درمورد شرایط پر فشار و استرس دانش آموزان پایه یازدهم و دوازدهم نوشتم . هر چند به حوضه تک مرتبط نیست ولی ممکنه برسیش بکنید و شاید قرار هم دادید توی سایت
کجا می تونم باهاتون در اشتراک بذارم ؟
بعد میگن فلان نفر چرا میخواد از ایران بره
منی که یه نمیچه امیدی به اینده داشتم دود شده رف هوا به لطف اقایون (زندگی را بر ما حرام ساختن و بر خود حلال)
سلام من دانش اموز پایه ی دهمم ولی یه دوستی از دو پایه بالا ترمون داشتم که خیلی درس میخوند خیلی برای کنکور تلاش میکرد انگار خستگی نداشت
نه برای پول درس میخوند نه برای موفقیت نه برای مهاجرت برای کشورش درس میخوند
پدرش استاد دانشگاه بود رشته ی برق از دانشمندان برجسته بودن
مونده بود تهران تا اگه تاسیساتو زدن بتونه بمونه و کمکی کنه
ولی یه روز صبح دم طلوع افتاب بوم...
خونشونو زدن
میگفتن موشک خورده به اتاق دوست من سرش از بدنش جدا شده بود و قابل شناسایی نبود از رو انگشتر توی دستش تشخیصش دادن
با خودم گفتم مگه یه ادم 18 ساله چقدر دردو میتونه تجربه کنه؟ اونم این بچه که تاحالا ندیدم به کسی اسیبی برسونه یا از کسی کینه به دل بگیره
هنوزم باورم نمیشه بعد این قضایا قرار نیست دیگه تو مدرسه ببینمش
محمد همون بچه ای که از دوران دبستان میشناختمش همیشه اون لبخند خاص رو صورتش بود
ولی حالا...
بدرود محمد و روحت شاد
من توی پایه تحصیلی مهمی قرار ندارم ولی این فشار که اصلا برای چه اینده ای دارم درس میخونم؟ نمیزاره بیشتر از دو ساعت مطالعه خوب و مفید داشته باشم. چه برسه به کسی که کنکوریه و داره میبینه همه رویا ها و برنامه هاش کم کم محو میشن...
حالا به شوخی ، برند این لپتاپه که پسره داره توش نمیتونه درس بخونه چیه
من بعد از این سال دهم و یازدهم که فقط شب امتحانی میخوندم تصمیم گرفتم امسال دیگه واقعا بشینم بخونم هر روز از هفت صبح تا هشت شب میرفتم کتابخونه و واقعا میخوندم پیشروی خیلی خوبی داشتم بعد از اتفاقات دی ماه حدود دو هفته اصلا درس نخودم بعد از دو هفته تصمیم گرفتم که دوباره شروع کنم حدود سه هفته دوباره به دور قبل برگشتم تا اینکه جنگ شد و کتابخونه ای که اونجا درس میخوندم بسته شد و شهرستان ما هم پانسیون های مطالعاتی کمی داره و اونها هم پر بود مجبور بودم تو خونه بمونم و اوایل جنگ که اصلا درس نخوندم و بعدش هم ساعت مطالعاتیم از هشت تا نه ساعت در روز به یک تا دوساعت در روز رسید تو خونه تمرکز کافی رو ندارم و حالا که آتش بس هم شده انگیزه کافی برای شروع دوباره ندارم کلی عقب افتادم و اگر کنکور تاخیر نخوره تمام تلاش هام از تابستون تبدیل به هیچ و پوچ میشه نمیدونم واقعا دارم تقاص چه اشتباهی رو با این زندگی مضخرف تو این کشور لعنتی پس میدم ولی هیچ گناهی تاوانی به این سختی نداره
دارم تلاش میکنم برای کنکور درس بخونم که حداقل بتونم از این کشور برم جایی که برای دانشی که داریم برامون ارزش قائل باشن.
هر موقع نتی بود که جیمیل داشته باشی ایمیل بزنی برا اپلی شاید تونستی بری
منم هنر جوی رشته کامپیوترم حدود یک سال بود با سیسیم عامل گنو لینوکی آشنا شده بود و نصب داشتم و در حال مسلط شدن به کار های عادی و گرافیکی و کمی ترمینال پایه بودم دوست داشتم که متخصص هک و امنیت شوم برای همین تصمیم گرفتم دوره های لینوکس را به توصیه اساتید بیاموزم . تا مقدمه برای آشنایی با این سیستم عامل محبوب در حوزه تکنولوژی شود زیرا در آینده میتوانست به جای پلکانی نبردبان باشد با جنگ اخیر دسترسی به آموزش ها قطع شد نه انکه شبکه مزخرف اطلاعات نتواند نیاز مرا برطرف کند خیر اکثر دلالان از این فرصت استفاده کرده قیمت دوره ها را افزایش داند و بدون اینترنت حتی بستر پایدار برای فراگیری نبود آموزش هایی که تا قبل رایگان در یوتیوب بود و تعادل قیمت بازار را کنترل میکرد. جدا از این ترمینال دیگر کارایی نداشت و برای نصب یک مدیا ساده کارمان لنگ میماند و سایت های مثل سافت۹۸ شوخی بیش برای کاربران گنو لینوکس نبود و پکیج های مورد نیازمان را باید از محید های کنترل شده و تفکیک شده ای میگرفتیم که خودشان لیست تعریف میکنند و راندازی آن برای یک نوجوان تازه کار نه دشوار شاید بگم بیشتر وقت گیر بود تا بتوانم یاد بگیرم که چگونه باید از آن استفاده کنم. تفریح من گشت گذار در اینترنت بود مانند یوتیوب اما نه برای تلف کردن وقت برای یادگری پیگری تکنولوژی تحلیل ها علمی و دیگر امیدی به این حکم رانی اینترنت ندارم سپاس ار مجموعه خودتان علی خرسند بدرود alikhorsand@bertinamail.com BLEH ID: Ali_Kh7
منم هنر جوی رشته کامپیوترم حدود یک سال بود با سیسیم عامل گنو لینوکی آشنا شده بود و نصب داشتم و در حال مسلط شدن به کار های عادی و گرافیکی و کمی ترمینال پایه بودم دوست داشتم که متخصص هک و امنیت شوم برای همین تصمیم گرفتم دوره های لینوکس را به توصیه اساتید بیاموزم . تا مقدمه برای آشنایی با این سیستم عامل محبوب در حوزه تکنولوژی شود زیرا در آینده میتوانست به جای پلکانی نبردبان باشد با جنگ اخیر دسترسی به آموزش ها قطع شد نه انکه شبکه مزخرف اطلاعات نتواند نیاز مرا برطرف کند خیر اکثر دلالان از این فرصت استفاده کرده قیمت دوره ها را افزایش داند و بدون اینترنت حتی بستر پایدار برای فراگیری نبود آموزش هایی که تا قبل رایگان در یوتیوب بود و تعادل قیمت بازار را کنترل میکرد. جدا از این ترمینال دیگر کارایی نداشت و برای نصب یک مدیا ساده کارمان لنگ میماند و سایت های مثل سافت۹۸ شوخی بیش برای کاربران گنو لینوکس نبود و پکیج های مورد نیازمان را باید از محید های کنترل شده و تفکیک شده ای میگرفتیم که خودشان لیست تعریف میکنند و راندازی آن برای یک نوجوان تازه کار نه دشوار شاید بگم بیشتر وقت گیر بود تا بتوانم یاد بگیرم که چگونه باید از آن استفاده کنم. تفریح من گشت گذار در اینترنت بود مانند یوتیوب اما نه برای تلف کردن وقت برای یادگری پیگری تکنولوژی تحلیل ها علمی و دیگر امیدی به این حکم رانی اینترنت ندارم سپاس ار مجموعه خودتان علی خرسند alikhorsand@bertinamail.com BLEH ID: Ali_Kh7
مسئولین خوش وعده ، ظاهرا قراره که کنکور رو حتی بدون نیم ساعت تاخیر برگذار کنن . انگار که این دوماه اخیر هم که اصلا اتفاقی نیوفتاده.
کاش فقط در حد نبود تفریح و چت جی پی تی بود ... از اسفند ماه دوران جمع بندی شروع میشه که باید شروع کنی ازمون جامع زدن و برای مرور و تسلط کامل بهترین گزینه کلاس های نکته و تست ان . من اشتراک الماس ماز دارم . معمولا از اواخر اسفند این کلاس ها شروع میشد و امسال به خاطر شرایط جنگی شروع نشده ! اگه اینترنت بود میتونستیم فایل های سال گذشته رو دانلود کنیم حداقل .... من خیلی اذیت شدم سر این مورد . مجبور بودم برای مرور و جمع بندی جزوه های سالانه یا درسنامه های کتاب های جمع بندی رو بخونم و زماندار بزنم که 3 برابر فیلم نکته و تست دیدن زمان میبرن ...
البته امروز ماز اومده و دوره های سی پی ار 1404 رو توی پنل مون قرار داده ولی خب برای من به شخصه دیگه کاربردی ندارن .
یکی راجب امتحانات نهایی گفت .. چقدرررر واقعا اذیت مون کردننن . دوازدهمی های 405 تنها بچه هایی ان که 3 سال نهایی دارن ... کلاس دهم از ما 10 تا امتحان نهایی گرفتن تحت عنوان اینکه 20 درصد کنکور تونه بعدش گفتن 10 درصده و بعد گفتن اصلا تاثیر نداره ! من سر یکی از امتحانات به شدت مریض شده بودم ومجبور شدم تا صبح بیدار بمونم و قبل امتحان از استرس دچار حمله عصبی شدم ...نمره امتحانش خوب شد ولی وقتی به این فکر میکنم که برای هیچی اون حجم استرس رو متحمل شدم واقعا حرصم میگیره ... حالا هم یازدهممون رو میگن به علت کاهش فشار استرس میخوان بردارن ... میدونم برای فارغ التحصیل ها سخته که یازدهم هم نهایی بدن ولی خب ما دوازدهمی ها که استرسش رو کشیدیدم تموم شد رفت ....
حالا شاید یه سری ها به هر دلیلی خوب نداده باشن ولی موضوع اینه ک به کسایی که خوب عمل کردن فکر نمیکنن میگن خوب بازم خوب میدن ! ولی کی این وسط پاسخگوی اون حجم از فشار استرس نوجوون های 16 17 ساله برای هیچیه ؟
به جای فارغ التحصیل مدرسه یک سری بیماران واجد شرایط بستری شدن توی تیمارستان تحویل دانشگاه میدن (منظورم خودمه 🤣)
ب عنوان یه کنکوری وقتی داشتم میخوندم مطلب رو هر لحظه میگفتم "دقیقا"
با زندگی جوون ایرانی چیکار کردید شما-_-
منم دانش آموز پایه دوازدهمم
با قطعی اینترنت کلا از فضا و جو درسی ای که برای خودم ایجاد کرده بودم فاصله گرفتم
نمیدونم آینده ام قراره چطور بشه
همه چیز بلاتکلیف و نامعلومه
خسته شدم واقعا از این سطح از بی ثباتی و تغییرات و اتفاقات
پسر واقعا داریم توی فیلم زندگی میکنیم، همش هیجان ، همش اتفاقات غیر منتظره
ما تو زندگی عادیمون موندیم روحیه مون ته کشیده
اینا چجوری میخوان کنکور بدن؟
من الان این خبرو خوندم افسردگیم بیشتر شد 🤦😅
به حدی عصبانی ام!! که واقعا نمیتونم بیانش کنم!! ببین من اصلا نمیدونم چی باید بگم!!! اینجام بخدا دیگه نمیتونستم تحمل کنم!! باید حرفمیزدم! اگر تایید کردید که هیچی اکر نکردید میدونم میخونین خودتون ! حالم از همه اینا بهم میخوره اینهایی که دارن طوری رفتار میکنن که انکار هیچ اتفاقی نیوفتاده! کشور رو تیکه تیکه کردن بخاط هیچی بخاط الدورم بلدورم خودشون! مردم رو نابود کردن ! نبود اینترنت بزودی زود خودشونشون میده نازه اولشه! تازه شروع شده نابودی کسب وکار ها بیکاری بخش عظیمی از جامعه! ببینین حالم از همشون بهممیخوره! تایید نکردیدم نکردید همینکه میخونین واسم کافیه
https://search.bertina.ir
از ذره بین خیلی بهتره
چه فایده داره سایت های غیر قابل دسترسی لیست می کنن
البته نباید به این اوضاع اینترنت عادت کنیم
مسئولین خوش وعده ، ظاهرا قراره که کنکور رو حتی بدون نیم ساعت تاخیر برگذار کنن . انگار که این دوماه اخیر هم که اصلا اتفاقی نیوفتاده
مسئولین خوش وعده ، ظاهرا قراره کنکور رو حتی بدون نیم ساعت تاخیر برگذار کنن
اگر واقعا میخواهید پیگیر اینترنت بشید باید زنگ بزنید مرکز ملی فضای مجازی
به فرض زنگ زدیم همون جواب همیشگی رو میدن (پیگیری میکنیم
ما چرا تنهاییم؟ چرا هیچکس رو نداریم؟