بررسی بازی Forza Motorsport 6؛ در ستایش تجربه‌ ای جنون‌ آمیز از جنس هنر هشتم

بگذارید در جملات ابتدایی این یادداشت-نقد خیالتان را راحت کنم؛ «فورتزا موتوراسپورت 6» تنها به مذاق دو دسته از دوستداران بازی های ویدئویی خوش نخواهد آمد: دسته اول افرادی که به کنسول نسل هشتمی مایکروسافت دسترسی ندارند و دسته دوم هم گیمرهایی که هوادار بازی های مسابقه ای نیستند و عطای شبیه ساز نسبتا پیچیده ای چون «فورتزا» و عناوین مشابه آن را به لقایش بخشیده اند.

اگر گیمر هستید و از قضا عضو یکی از این دو دسته به حساب نمی آیید، در انتخاب جدیدترین ساخته تیم باتجربه Turn 10 لحظه ای هم درنگ نکنید. «فورتزا 6» هر آنچه یک اثر استاندارد نسل هشتمی در ژانر ریسینگ نیاز دارد را در خود جای داده است و رقبای صاحب نام و شناخته شده ای چون «پراجکت کارز» و «درایو کلاب» به راحتی در دود لاستیک هایش محو می شوند. بازی به شایسته ترین شکل ممکن دهمین سالگرد سری «فورتزا» را جشن می گیرد و با همان چند دقیقه ابتدایی، مخاطب را روی صندلی میخکوب می کند.

در ادامه، این بررسی را با یکدیگر می خوانیم.

آغازی کم نقص

اگر «هورایزن 2» و ویدئو مقدمه اش را به یاد داشته باشید، قطعا با لحظات اولیه «فورتزا 6» ارتباط برقرار خواهید کرد. بار دیگر شاهد بازگشت یک ویدئو لایو اکشن با کارگردانی استادانه هستیم. ترن 10 طی سال های اخیر به خوبی اثبات کرده است که در ساخت فصول افتتاحیه از بهترین های سبک ریسینگ به حساب می آید و «فورتزا 6» و چند دقیقه ابتدایی اش مهر تائیدی بر این ادعا هستند.

دوربین با وسواس فراوان از هریکین – نماد «هورایزن 2» گذر می کند و سپس نوبت به نسل جدید فورد جی تی می رسد تا در همان نگاه اول گیمر را شیفته خود کند. هنگامی که کنترل خودرو برای اولین بار به دست گیمر سپرده می شود، بیش از هر چیز نرمی دیوانه وار سیستم پردازش گرافیکی به چشم می آید. بازی به جرئت قدرتمندترین خروجی تصویری در بین عناوین ریسینگ را ارائه می کند و 60 فریم بر ثانیه به خوبی حس حضور در کاک پیت – محیط داخل کابین خودرو – را تداعی می کند.

البته اگر به راندن خودرو از دیگر زوایا نیز علاقه داشته باشید، بازی از همان لحظات ابتدایی این اجازه را به شما خواهد داد. مکمل نرخ فریم ثابت و بدون تغییر بازی، خروجی تصویر تمام اچ دی است. با این تفاسیر می توان «فورتزا 6» را از حیث جلوه های بصری کم نقص دانست. البته به مانند نسخه های پیشین، بافت های محیطی و خصوصا بخش های بیرونی مسیرهای مسابقه به هیچ وجه کیفیت قابل قبولی ندارند و به نوعی تجربه کلی بازی را تا حدی تحت تاثیر قرار می دهند.

البته اگر از نمای داخلی خودرو وقایع را نظاره گر باشید، این ضعف ها به حداقل خود می رسند و حتی در برخی از پیست ها هیچ اثری از آن ها نخواهد بود. اگر این مورد – کیفیت نسبتا پایین بافت های محیطی در برخی از پیست ها – را در نظر نگیریم، بازی به راحتی لقب بهترین عنوان مسابقه ای اکس باکس وان و به طور کل کنسول های نسل هشتمی را از آن خود خواهد کرد.

از ریودوژانیرو تا ابوظبی

«فورتزا 5» به طور قطع ضعیف و ناقص ترین عنوان این سری به حساب می آید. در کنار مشکلاتی که در هنگام عرضه بازی متوجه این عنوان بودند، سیستم دریافت خودروها و پرداخت درون برنامه ای نیز لطمه بسیاری به خروجی نهایی زده بود. تیم توسعه دهنده به خوبی متوجه این مشکلات شد و در نسخه ششم بار دیگر شاهد بازگشت سیستم تعاملات مالی محبوب سری هستیم.

تمامی 450 خودرو با پیشروی در بخش داستانی در اختیار گیمر قرار می گیرند و این مورد به خوبی ضعف و کمبود نسخه قبلی را جبران می کند. نکته ای که استفاده از این تعداد بالا خودرو را لذت بخش می کند، مسیرهای مسابقه است. در این نسخه شاهد طراحی 26 پیست مسابقه هستیم که بسیاری از آن ها شامل چند مسیر مختلف می شوند.

این مسیرها بعضا دارای شرایط متفاوتی نسبت به یکدیگر هستند و شناخت کامل محیط آن ها زمان قابل توجهی می طلبد. پیست های مسابقه هر یک دارای نقاط ضعف و قوت خاص خود بوده و رمز موفقیت در آن ها حفظ کردن مسیر است. این شیوه خاص گیم پلی در ویژگی جدید بازی یعنی آب و هوای بارانی شرایط متفاوت و دلچسبی را رقم می زند.

آب و هوای بارانی برای پیست های خاص در نظر گرفته شده اند و باید گفت که پیاده سازی آن ها در بازی به بهترین شکل ممکن صورت گرفته است. بارش آرام قطرات باران در ابتدای بازی و پخش شدن آن ها روی بدنه خودرو در طول هر مسابقه، از آن دست ویژگی هایی به شمار می آید که برای پیاده سازی دقیق و بدون مشکل آن زحمت بسیاری متوجه تیم ترن 10 شده است.

جالب است بدانید که دغدغه شبیه ساز بودن حتی در به تصویر کشیدن آب و هوا بارانی نیز از نظر سازندگان دور نشده و به همین منظور پیست هایی که در شرایط بارانی اجازه تردد در آن ها صادر نمی شود، این فرم آب و هوایی را در «فورتزا 6» ندارند. تمامی فرورفتگی ها و چاله های مسیرهای شناخته شده دنیا با تاثیر کامل روی روند گیم پلی طراحی شده اند و این مورد در شرایطی که درجه سختی بازی در حدی بالا قرار بگیرد، به خوبی به چشم می آید.

گاز یا ترمز لحظه ای و حتی عبور از قسمت مشخصی از چاله های پر از آب به خوبی در بازی شبیه سازی شده اند و اگر اندکی بی دقتی کنید، بهای سنگینی را برایتان به همراه خواهد داشت. البته قابلیت بازگشت زمان به عقب – ریویند – در این نسخه نیز وجود دارد و نکته جالب توجه آن است که استفاده از این قابلیت هیچ اثر منفی بر نرخ فریم بازی نمی گذارد.

اگر روند پس از عرضه «فورتزا 5» را به یاد داشته باشید، قطعا صحبت های اعضای ترن 10 در روزهای ابتدایی را نیز در گوشه ای از ذهن خود به یاد می آورید. در آن روزها استودیو مذکور مدعی شد که به دلیل وقت محدود و همچنین عرضه بازی در بین عناوین لانچ اکس باکس وان، ویژگی هایی چون مسابقه در شب از بازی حذف شده اند. این مورد انتظارها را از «فورتزا 6» بسیار بالا برد و حال باید گفت که سازندگان به شایسته ترین نحو ممکن از پس این حجم بالا انتظار برآمدند. تمامی قابلیت های جدید بازی به طور کامل در شرایط مسابقات شبانه نیز پیاده سازی شده اند و به این ترتیب دیگر هیچ تفاوت محسوسی بین شرایط مسابقه دادن در این حالت با مسابقات عادی وجود ندارد.

حس خوش رقابت

اکس باکس وان کنسولی است که نیم بیشتری از قابلیت های خاص آن در سیستم های ذخیره ابری و سرویس های مشابه نهفته شده اند. استودیو ترن 10 در نسخه پیشین «فورتزا»، قابلیتی تحت عنوان درایوتار را معرفی کرد که با استفاده از سیستم ذخیره ابری، نوعی خاص و نوین از هوش مصنوعی را به مخاطب تحویل میداد.

درایوتار با تحلیل شیوه بازی کردن گیمرهای شبکه لایو در هنگام تجربه فورتزا، یک الگوریتم خاص از رفتارهای آن ها تعریف و سپس هوش مصنوعی مختص به هر شخص را خلق می کند. این هوش مصنوعی این توانایی را دارد تا در زمان هایی که گیمر حضور ندارد، به جای او در مسابقه شرکت کرده و به نوعی بازی را از هوش مصنوعی محدود نجات دهد.

درایوتار در «فورتزا 6» به مراتب قدرتمندتر از گذشته عمل می کند و حال رفتارهای متفاوتی از هر درایوتار در طول یک مسابقه سر می زند. سیستم تعیین درجه سختی بازی نیز تاثیر محسوس تری روی درایوتار دارد و به خوبی می توان کنترل اوضاع بازی از طریق این بخش را احساس کرد. مورد دیگری که به تنوع درایوتارها و تشخیص منحصر به فرد بودن رفتارهای هر یک کمک می کند، اضافه شدن مسابقات 24 نفره است.

البته سیستم متفاوت درایوتار، تنها تغییر اساسی و موثر بر مسابقات نیست. در جریان تمامی مسابقات مهم قابلیتی تحت عنوان ماد در اختیار گیمر قرار می گیرد. مادها عملکردی مشابه با پرک های عناوین نقش آفرینی دارند و طی سال های اخیر، موج استفاده از آن ها در شوترهای کالتی چون «هیلو» و «تایتانفال» نیز قابل رویت است.

ماد در «فورتزا 6» شرایط هر مسابقه را به شکلی خاص رقم می زند و نهایتا با توجه به این شرایط خاص، میزان بیشتری امتیاز تجربه و پول در اختیار گیمر قرار می دهد. برای مثال یکی از مادها زاویه دید را به نمای کاک پیت محدود می کند و یا دیگری سیستم ای بی اس را در ترمزهای خودرو از کار می اندازد.

همان طور که پیشتر اشاره کردیم، «فورتزا 6» برای اولین بار در سری میزبان 24 خودرو در جریان یک مسابقه است که با توجه به تنوع بالا پیست های انتخاب شده توسط سازندگان، این مسئله به هیچ وجه احساس شلوغی بیش از حد را به گیمر منتقل نمی کند. تنها موردی که ممکن است تا حدی دوستداران مجموعه را آزرده کند، زمان نسبتا بالای برخی از بارگذاری های بین منوهاست که بعضا تا 30 ثانیه هم به طول می انجامد.

در «فورتزا 6» دو قابلیت محبوب سری یعنی فورتزاویستا و بخش فوتو مود با امکانات کامل تری نسبت به نسخه های پیشین بازگشته اند. در ویستا به خوبی می توان خودروهای قرار گرفته شده در بازی را از تمامی زوایا بررسی کرد و حتی مشخصات آن ها را از زبان کارشناسان نام آشنا برنامه محبوب تاپ گیر شنید.

همان گونه که انتظار می رفت، جای خالی جرمی کلارکسون در بین مجریان و کارشناسان این برنامه حس می شود و بار عدم حضور او روی دوش هموند و می سنگینی می کند. صداگذاری ها و نحوه بین هر یک از کارشناسان و راویان بازی با وسواس خاصی صورت گرفته است و به نوعی می توان آن را بی نقص دانست. مکمل صداگذاری دقیق خودروها، پیست و راویان، موسیقی متفاوت بازی است که با توجه به وضعیت هر مسابقه حالتی داینامیک به خود می گیرد.

این فرم داینامیک در لحظاتی که مسابقه در شرایطی خاص قرار دارد و تنها چند صدم ثانیه بین شرکت کنندگان فاصله است، به اوج خود می رسد و یکی از وجوه تمایز بازی به شمار می آید. بخش فوتو مود هم همان طور که اشاره کردیم با امکانات بیشتری در اختیار گیمر قرار می گیرد و چندین افکت جدید برای آن در نظر گرفته شده است.

البته نباید از یاد برد که با وجود ثبات بالای بازی روی نرخ فریم 60 و عملکرد کم نقص آن در این زمینه، ویدئوهایی که نهایتا در بخش ریپلی در دسترس گیمر قرار می گیرند نرخ فریم 30 دارند که خبر خوش آیندی برای دوستداران «فورتزا» به حساب نمی آید.

جمع بندی

«فورتزا» همواره به فرم خاص فیزیک و هندلینگ خودروها معروف بوده و این مورد در «فورتزا 6» به سر حد کمال رسیده است. «فورتزا 6» با بیش از 450 خودرو و 26 مسیر مسابقه، کامل ترین تجربه ممکن را در تمامی بخش های خود برای گیمر رقم می زند.

تنوع به شدت بالا بخش آنلاین – که محدودیت های دیگر بازی های کنسولی در ایران شامل این بخش هم می شود – در کنار سیستم اصلاح شده درایوتار، سبب می شوند تا پس از ده ها ساعت تجربه مداوم، «فورتزا 6» باز هم حسی متفاوت و تازه در خود داشته باشد.

استودیو ترن 10 بار دیگر ثابت کرد که می توان استانداردهای ساخت عناوین مسابقه ای شبیه ساز را ارتقا داد و با عرضه یک عنوان کم نقص دیگر از مجموعه «فورتزا»، به دلیلی موجه برای خرید کنسول نسل هشتمی اکس باکس وان بدل شد.

با این تفاسیر باید گفت که هر یک از سری بازی های «گرن توریسمو» و «پراجکت کارز» در صورت عرضه روی کنسول های نسل هشتمی کار دشواری را در پیش خواهند داشت. این مورد بیش از «پراجکت کارز»، شامل حال «گرن توریسمو» می شود که به نوعی رقیب مستقیم و دیرینه مجموعه «فورتزا» نیز به حساب می آید.

امیدواریم که در آینده مایکروسافت سیاست خود برای عرضه «هورایزن» پس از «موتوراسپورت» را حفظ کند و با استراحت دادن به تیم ترن 10 برای مدتی معین، همین کیفیت را در بازی های بعدی مجموعه نیز در اختیار گیمرها قرار دهد.