مطالعه جدیدی نشان داده که وضعیت تأهل میتواند یکی از عوامل اجتماعی تأثیرگذار و قدرتمند در بروز سرطان باشد. براساس یافتههای این پژوهش، نرخ ابتلا به سرطان در میان افرادی که هرگز ازدواج نکردهاند، بهطور قابلتوجهی بالاتر است.
این تحقیق که توسط پژوهشگران دانشگاه میامی انجام شده، نشان میدهد افرادی که درحالحاضر متأهل هستند یا در گذشته ازدواج کردهاند، نسبت به افراد مجرد، کمتر در معرض ابتلا به سرطان قرار دارند. براین اساس میتوان گفت که وضعیت تأهل ممکن است یکی از عوامل اجتماعی مهم و درعینحال کمتر مورد توجه در بررسی ریسک سرطان باشد.
در این مطالعه، دادههای بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در ایالات متحده و اطلاعات مربوط به بیش از ۴ میلیون مورد سرطان بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲ مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهشگران تمامی سرطانهای بدخیم در افراد بالای ۳۰ سال را بررسی کردهاند؛ سنی که تقریباً میانگین سن اولین ازدواج در آمریکا محسوب میشود.
وضعیت تأهل در این تحقیق به دو دسته تقسیم شده است: افرادی که هرگز ازدواج نکردهاند و افرادی که قبلاً ازدواج کرده اما اکنون جدا شده، طلاق گرفته یا همسر خود را از دست دادهاند.
افراد مجرد بیشتر در معرض ابتلا به سرطان هستند
طبق نتایج این مطالعه، مردانی که هرگز ازدواج نکردهاند، با افزایش ۶۸ درصدی در نرخ ابتلا به سرطان مواجه هستند. این رقم در میان زنان حتی بالاتر بوده و به ۸۵ درصد میرسد. پژوهشگران همچنین تأکید کردهاند که این ارتباط در افراد ۵۵ سال به بالا قویتر است؛ موضوعی که نشان میدهد تأثیرات ناشی از وضعیت تأهل در طول زندگی افراد انباشته میشود.
بهطور کلی، افراد مجرد بیشتر در معرض ابتلا به سرطان هستند، اما شدت این ارتباط در انواع مختلف سرطان متفاوت است. برای مثال، مردان مجرد تقریباً پنج برابر بیشتر از مردان متأهل در معرض سرطان مقعد قرار دارند. در زنان نیز، مجرد بودن با تقریباً سه برابر افزایش خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم همراه است.
همچنین نرخ ابتلا به سرطانهای مری، کبد و ریه در میان افراد غیرمتأهل در هر دو جنس، تقریباً دو برابر افراد متأهل گزارش شده است.
با وجود این نتایج، پژوهشگران تأکید مردهاند که این یافتهها به معنای توصیه به ازدواج یا وجود مکانیزمهای پیشگیری ذاتی در آن نیست. «فرانک پنِدو»، نویسنده این تحقیق، توضیح میدهد:
«اگر ازدواج نکردهاید، باید توجه بیشتری به عوامل خطر سرطان داشته باشید، غربالگریهای لازم را انجام دهید و مراقبتهای بهداشتی خود را بهروز نگه دارید.»
به گفته نویسندگان این مطالعه، ازدواج از گذشته با پیامدهای مثبت سلامت مانند کاهش بیماریها، افزایش طول عمر و بهبود ارزیابی فرد از سلامت خود همراه بوده است. ازجمله عوامل مثبت مرتبط با ازدواج میتوان به حمایت اجتماعی بیشتر، سبک زندگی سالمتر (مانند کاهش مصرف الکل و دخانیات)، ثبات اقتصادی و الگوهای رفتاری بهتر اشاره کرد.
علاوهبراین، مطالعات قبلی نشان داده بودند افراد متأهل معمولاً در مراحل اولیهتری از بیماری تشخیص داده میشوند و نرخ بقای بالاتری دارند. این مزایا اغلب به حمایت همسر در انجام غربالگریها، پیگیری درمان و مدیریت فرایندهای پیچیده درمانی نسبت داده میشود.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
تو ایران جواب نمیده.
این مقالات برای کشورهای درست و حسابیه.
متاسفانه در ایران این مورد برعکسه
در عوض احتمال دیوانهشدن رو افزایش میده. من مجرد هستم و تنها زندگی میکنم. با این شرایط وضع روحیم اصلاً خوب نیست. نمیدونم آدمایی که مسئولیت همسر و بچه رو هم دارن چطور میتونن این شرایط رو تحمل کنن.
البته خوب مزیت ساپورت خانواده هم هست؛ اما به نظر میرسه معمولاً توی شرایط سخت به جای ساپورت اعضای خانوادهها توی سر و کله هم میزنن و اوضاع رو بدتر هم میکنن.
Now i know if i don't kill myself the Cancer will do
البته گمونم ازدواج به عنوان یه راه جلوگیری از سرطان، چند قدم بعد از مرحله قرار نگرفتن در معرض آسمون سیاه شده از ریزگرد و باران اسیدی و سفره های آب زیرزمینی مسموم و مازوت در هوا و تشعشعات هسته ای قرار میگیره =)))