مدیرعامل نشان: رویای شبکه ملی اطلاعات یک بنبست دیجیتال است
جواد عامل معتقد است تکنولوژی بالاخره راه خود را پیدا خواهد کرد.
دقیقا یک ماه بعد از گفتگو با مدیرعامل نشان، دوباره شاهد قطعی اینترنت و اختلال GPS بودیم. این بار اما گستردهتر و شدیدتر از قبل که با گذشت 53 روز همچنان ادامه دارد. با توجه به درخواست شما کاربران دیجیاتو برای محتواهای ویدئویی، دوباره این گفتگو را بازنشر کردیم. یادآور میشود این مصاحبه 9 بهمن 1404 انجام و منتشر شد.
مدیرعامل نقشه و مسیریاب نشان در گفتگو با دیجیاتو، رویای ۲۰ ساله شبکه ملی اطلاعات را یک بنبست استراتژیک خواند. به اعتقاد جواد عامل این رویا دستاوردی جز انسداد دیجیتال ندارد. او با انتقاد شدید از خاموشیهای اخیر و اختلالات گسترده GPS، این وضعیت را نه یک اقدام امنیتی، بلکه گروگانگرفتن معیشت مردم میداند و تاکید میکند: «تکنولوژی بالاخره راه خود را پیدا خواهد کرد.»
مرداد ماه امسال و پس از اختلالهای گسترده GPS و البته قطعی اینترنت، میزبان مدیرعامل نشان بودیم. او در گفتگو با دیجیاتو تاکید کرد این اختلال در دراز مدت میتواند موجب بحران امنیتی شود. شش ماه بعد از این گفتگو، مجددا میزبان جواد عامل بودیم تا درباره اثرات قطعی سه هفتهای اینترنت و اختلال GPS صحبت کنیم. چالشهایی که به نظر میرسد در ایران تمامی ندارند و قرار است هر چند وقت یک بار به بهانهای تکرار شوند.
شبکه ملی اطلاعات؛ گرهای در زندگی مردم
جواد عامل معتقد است پروژهای که تحت عنوان «اینترنت ملی» آغاز شد و بعد به «شبکه ملی اطلاعات» تغییر نام داد، حالا پس از ۲۰ سال ثابت کرده که نمیتواند پاسخگوی نیازهای روزمره باشد. او در این باره میگوید:
«دولتمردان باید این رویا را فراموش کنند چون تنها دستاورد آن یک انسداد دیجیتال است. هرآنچه که اسم «ملی» روی آن گذاشتند، تبدیل به گرهای در زندگی مردم شده است. این خاموشیهای دیجیتال بیش از آنکه الزامی امنیتی باشد، گروگانگرفتن رفاه مردم است.»
مدیرعامل نشان تاکید میکند اینترنت مثل برق جزئی از زندگی روزمره مردم است و نمیتوان آن را قطع کرد.
جعل GPS؛ هزینههای پنهانی که دیده نمیشود
یکی از چالشهای اصلی ماههای اخیر، اختلال و جعل در سیستم GPS بود. به گفته عامل، ابعاد اقتصادی این آسیب بسیار بزرگتر از آن چیزی است که تصور میشود:
«هیچوقت آسیبهای اقتصادی اختلال GPS جدی گرفته نمیشود؛ آسیبی که به کسبوکارها و زندگی مردمی وارد میشود که به GPS وابستهاند. اثراتش به نظرم خیلی بزرگتر از چیزی است که دیده میشود.»
او توضیح میدهد که این آسیبها معمولاً در آمارهای رسمی جایی ندارند:
«راننده تاکسی اینترنتی در این شرایط اقتصادی سختتر از قبل باید مسافر پیدا کند، زمان بیشتری در مسیر بماند و در نهایت درآمدش کاهش پیدا میکند. پیک موتوری، باربری و شرکتهای پخش هم جزو گروههایی هستند که آسیبپذیرند، اما معمولاً در محاسبات زیانهای اقتصاد دیجیتال دیده نمیشوند.»
عامل معتقد است یک مفهوم دیگری درباره هزینه در سایه وجود دارد، اینکه قطع اینترنت فقط شریان اقتصادی را قطع نمیکند، این ابزار و تکنولوژی کارکردهای دیگری هم دارد. مثلاً برای کودک و نوجوان یک ابزار سرگرمی یا یادگیری است، برای پدربزرگ و مادربزرگها هم ابزار ارتباطی با عزیزانشان هستند که نادیده گرفته میشوند.
مهاجرت؛ از نیروهای متخصص تا کارآفرینان
مدیرعامل نشان هشدار داد که موج مهاجرتی مشابه سال ۱۴۰۱ در حال تکرار است، اما این بار نه فقط تلنتها، بلکه کارآفرینان نیز به فکر رفتن هستند: «وقتی وزیر ارتباطات سابق میگوید در توییتر فعالیت نمیکند چون فیلتر است، همکار ما درخواست شغلی برای خارج میفرستد؛ چون میبیند حتی مقام مسئول هم برای باز شدن دسترسیها تلاشی نمیکند. نتیجه این وضعیت، تبدیل شدن به یک جزیره متروک دیجیتال است که دیگر کارآفرینی در آن باقی نمانده است.»
عامل درباره اینکه آیا ممکن است نشان هم به خارج از کشور برود میگوید: «سوالت سوال سختی است، اما به این موضوع فکر میکنیم.»
او در ادامه توضیح میدهد مسیریابهای داخلی در بسیاری از کشورها به دلیل خلق تمایز موفق شدهاند، اما در ایران این تصور وجود دارد که چون ویز فیلتر شد، نشان مورد توجه قرار گرفت. این در حالی است که گوگل مپ با سهم بازار قابل توجه در دنیا در دسترس کاربران ایرانی است. او این سوال را هم مطرح میکند که «اگر نشان به خارج از کشور رفته بود، در این سه هفته اخیر چطور میتوانست سرویسهای خود را سرپا نگه دارد؟»
عامل تأکید میکند در این شرایط و با تکرار محدودیتها، آنهایی که آتش درون برای ساختن دارند، دیگر به این نتیجه رسیدهاند که نمیتوانند بسازند. بنابراین علاوه بر نیروهای تلنت، کارآفرینهایی که تلاش میکنند برای ساختن نیز به فکر مهاجرت هستند. نتیجه آن هم تبدیل شدن ایران به یک جزیره متروک دیجیتال است که دیگر کارآفرینی ندارد و همه رفتهاند.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
واکنش صادقانه مسولین :
خخ
اگر دلسوز بودی باید برنامه رو داون میکردی تا وقتی وصل نشده فعالیت نمیکردی.
ولی خب چون جیره، رانت، سیم سفید، سفر خارجه، هتل خارجه قطع میشه برنامه رو با همین وضع نگه داشتی.
شما هم مثل من وقتی میبینید قیمت نفت میره بالا استرس میگیرین؟
نه با قطع موندن اینترنت بیشتر استرس میگیریم. موشک رو به بی اینترنتی ترجیح میدیم.
اره
بالاخره بعضی وقتا تو شر هم خیری هست. ک چ
اولش فکردم تو وست ورلد اینو شنیدم ولی بعد یادم اومد اشتباه کردم جمله معروف کوروش چایچی عزیز بود
خواهشا یکی راهنمایی کنه!
یک پسر 34 ساله
با حدود 15 سال مهارت در PHP, SQL, Docker, DevOps, Laravel, Git, Bash, ...
مجرد
معاف
از خرداد 1404 بیکار
و حدود 100 میلیون موجودی داره که هر لحظه داره کمتر میشه
چطوری میتونه مهاجرت کنه؟
خواهشا یکی راهنمایی کنه!
مهاجرت کردن بلافاصله که نمیشه باید آدم برنامه ریزی کنه یکم پول جمع کنه درصورت نیاز زبانش رو تقویت کنه مثلا نهایت دوسال بعد رفته باشه، کشور های همسایه بهترین گزینه هستن، ولی بلافاصله شدنی نیست مگر اینکه شرایط و پولش همین الان مهیا باشه؛واقعا نمیدونم چه غلطی باید بکنیم گرونی اینا به کنار اینترنت رو دیگه چرا از ما گرفتن ؟خیلی مسخرست
مهارت کافی دارم
پول کم دارم
اینترنت اصلا ندارم
و قطعا ۲ سال هم ندارم. چون با پولی که دارم شاید فقط خردا جواب باشه
با وضعیت بازار هم که اصلا کاری پیدا نمی شه
و این اصل وضعیت جوان ایرانی
ما هم همینطور، اگه جنگ ادامه پیدا کنه هممون به فنا رفتیم، منم خودم شرکت کار میکردم، یه مدتی بود به خاطر دیسک کمر و مشکلات ول کرده بودم و چسبیدم به ترید و یادگیری معامله گری ، اونم به خاطر اینترنت بدون نتیجه موند الان هم میخوام دوباره برگردم سمت کارگری اما اصلا دیگه حوصله شو ندارم؛باید فقط از این کشور وامونده یجوری بزنیم بیرون این چه زندگی آخه برامون درست کردن .
فقط امیدوارم هر چه زودتر درست بشه
قاچاقبر لب مرز آذربایجان
می خوام قانونی باشه.
نمی خوام برم که بر نگردم.
اینجا خانواده دارم و باید بالاخره راه برگشت داشته باشم.
ولی بازم ممنون 😉
پیاده از مرز، زمینی امکان خوردن گلوله فقط هست. خودت یکاریش بکن
نمی خوام برم که بر نگردم.
اینجا خانواده دارم و باید بالاخره راه برگشت داشته باشم.
ولی بازم ممنون 😉
راحت ترین گزینه مهاجرت شغلی: استرالیا ، کانادا ، بخش هایی از اروپا و ... با عنوان جذب نیروی ماهر بهت اقامت 5 ساله و بعدش شهروندی میدن (یه چیزی شبیه به این تو هر کشور مهاجر پذیر هست) آیلس 7 به بالا میخواد. هزینه چک مدارک 3-4 هزار دلاره. با مهارتی که داری 100 تومنت رو بکن 500 تومن. یا موتور بگیر پیک کار کن روزی 2-3 تومن میشه. خلاصه یه جوری پولت رو زیاد کن.
راستی یه سری گروه های ایرانی هستند که از کسانی که میخوان مهاجرت کنن حمایت میکنن. بیشتر برای پناهندگی هست اما اگر مهارت خوبی داشته باشی برات یه کارایی میکنن یا حتا خودشون استخدامت میکنن کارای مهاجرتیت رو انجام میدن. من با این گروه ها آشنایی ندارم فقط شنیدم.
گزینه های دیگه هم هست که چون 34 سالته به کارت نمیاد
مهاجرت شغلی الان مشکلم سره ارسال روزمه و مصاحبه هست.
بتونم رزومه بفرستم و بتونم مصاحبه کنم. قطعا بقیه کارها هم انجام میشه. چون میدونم که میتونم.
مشکل اینه که نمی تونم با هیچ جا ارتباط بگیرم و تنها را اینه که برم یک کشور دیگه و اونجا بتونم برای مدتی باشم و بقیه کارها را انجام بدم.
اون گروه ها را خبری ندارم و من هم شنیدم. اما تا الان فقط شنیدنی بوده و چیزی ازشون پیدا نکردم.
در مورد هزینه هم الان میتونم ۱۰۰ کنم ۲۰۰ اما در مورد ۵۰۰ کمی الان سخته و احتمالا باید کمی بیشتر وقت بذارم پول جمع کنم
حقیقتشو بخوام بگم بهترین راه مهاجرت همیشه تحصیلی بوده با فاند. اینکه یه استادی رو پیدا کنی و باهاش مکاتبه کنی که حاضر شه بهت فاند بده برای ارشد یا دکترا و بعدش اگر گپ تحصیلی تو بتونی توجیه کنی برای سفارت میتونی ویزا هم بگیری و بری اون ور. و اون ورم چون یه مدرک معتبر داری با این ۱۵ سال تجربه مهارتیت به راحتی بهت کار خوب میدن. راه دومش هم مهاجرت کاریه که هیچ اطلاعی ازش ندارم و متاسفانه به شدت هم مار توی این مسیر زیاده و همه با وعده های چرب میان میگن با این رزومه به این خوبی یه کار برات پیدا میکنیم تو فلان کشور توپ فقط اینقدر بهم پول بده چون وکیل مهاجرتی ام ولی میری میبینی داری تو یه دخمه کار میکنی و بدبختی.
مهاجرت تحصیلی چون دیپلم هستم به شدت سخت و دردسره برام
اما سعی میکنم دوباره بررسی کنم. شاید الان راه جدیدی ایجاد شده باشه. ممنون بابت اشاره
در مورد وکیل ها هم اصلا نمی خوام برم سمتشون و علتشو هم دقیقا اشاره کردی.
همین الانش مشاور مهاجرتی برای ۴۵ دقیقه بیش از چند میلیون میگیره. دیگه وکیل واویلا
من فقط میدونم حداقل یک میلیارد نیاز داری
من در بهترین حالت بتونم ۱۰۰ میلیون دیگه جور کنم و بشم ۲۰۰ میلیون
واقعا کمتر نمیشه؟
میشه بگید چه چیزهای چه هزینه هایی دارند؟
معمولا بهترین کار اینه سعی کنی از در تحصیل مهاجرت کنی اما با توجه به شرایط شما بنابراین، تنها راه منطقی و کاملاً عملی برای شما: دریافت پیشنهاد کاری مستقیم (Job Offer) همراه با بسته حمایتی جابجایی (Relocation Package) است. در این حالت، شرکت مقصد هزینههای ویزا، بلیط پرواز و حتی اسکان ماه اول شما را پرداخت میکند.
دقیقا من هم قصد دارم همین رویه که گفتید را پیش بگیرم
اما نیاز به اینترنت هست تا بشه رزومه بفرستم، مصاحبه کنم و ...
اما با توجه به شرایط فعلی فقط میتونم الان یک مهاجرت موقت کوتاه مثلا ۱ ساله داشته باشم و سپس برم جای دیگه
مگر اینکه شما راه حل دیگه داشته باشید که بتونم با همین ترنت Job Offer با Relocation Package بگیرم
با این مهارت و سابقه کار بیکاری ، بعد من دنبال آدمی م مثل تو
من تا خرداد سال پیش در حال انجام کار پروژه ای به صورت دورکار بودم که با قطع اینترنت در خرداد هم پول پرید، هم پروژه پرید و هم قرارداد
با کلی بدبختی ۲ دی رفتم سر کار و دقیقا هفته بعد دوباره اینترنت قطع شد و ...
اضافه کنم که بعد از دی ماه در حال تلاش برای مصاحبه با شرایط ویزا بودم و ۲ تا مصاحبه شرکت کردم، اما متاسفانه حتی اطلاع ندارم که نتیجه مصاحبه ها چی شد.
و اینکه دنبال آدمی مثل من هستید؟ امیدوارم خیر باشه، در خدمتم
یه راه هست که با سرمایه کم بتونی بری اونم ایسبیلدونگ آلمانه
میشه لطفا بیشتر توضیح بدید؟
چطوریه؟ چقدر هزینه داره؟ چقدر زمان میخواد؟ باید چکار کرد؟
ویزای کاری میتونید بگیرید. از کشورهای کوچیکتر از لحاظ درآمد شروع کنید. خواستید یه پیام بهم بدید بیشتر راهنمایی کنم.
چطوری بهتون پیام بدم؟ کجا بهتون پیام بدم؟
اگر مقدور همینجا بگید تا بقیه هم استفاده کنند.
دقیقا با حرف محمد موافقم شما اول از همه حداقل حداقل باید 1500 میلیارد پول جمع کنی اگه به ریال درامد داری باید تبدیل به دلارش کنی و گردش حسابت جوری باشه که موقع درخواست ویزا یا هرچی دیگه ثابت کنی که پول زحمت خودته و دوم انگلیسی یاد بکیری مهمترینش اینان
متاسفانه یکی از دلایلی که دنبال ویزای کاری هستم، همین مشکل تمکن مالی هست.
در طول ۱ سال گذشته خرجم بیشتر از درآمد بوده، برای همین این قسمت به شدت گیرم.
زبان انگلیسی نمیگم عالیم، اما همیشه از پس خودم بر اومدم و در حد روزمره هم آلمانی بلد هستم.
اگر منافع مسعولین مستقیم تو وصل اینترنت میبود،هیچ وقت قطع نمیشد.
اقلیتی که حقوقشونو میگیرن از دولت،سیم سفید دارن و فیلتر میفروشن و برای مردم نسخه میپیچن و حرف...تحویل مردم میدن
حقیتا حتی خود اون اقلیت هم بخش خیلی کمیشون به سیم سفید درسترسی دارن , اما اون دوستانی که خودشون اینترنت سفید ندارن و باز از این موضوع دفاع میکنن رو من واقعا درک نمیکنم!
وقتی کسی که از قطعی اینترانت سود میبره و بازم میگه باید اینترنت وصل باشه نشون میده چقدر اوضاع خرابه
قطع بودن اینترنت به نفع هیچکس حتی پلتفرم های داخلی نیست , تو ببین این مدت سایت های داخلی چقدر کند تر شدن , پلتفرم های داخلی چقدر محدود تر و پر اختلال تر شده! پس هیچکس از این موضوع راضی نیست.
اگر بگه نباید وصل بشه که مردم دیگه نگاه برنامشم نمیکنن
ولی اگه میخواست که وصل نشه میتونست سکوت کنه
بهتر سیاست مدارای ماست که رسما میگن نه
جدای از فلاکت و مصیبتی که دچار شدیم و سرطانی که به جونمون افتاده و انگلی که از رو نمیره، به عنوان کسی که بخشِ نَویگِیتِ مغزش هیچ وقت فعال نبوده و همیشه متکی به ابزارهایی مثل نشان بوده میگم رسما تو خیابون با کشیدن دستام به دیوارای شهر مسیرمو پیدا میکنم! :(
چند وقت پیش گم شدم، "بلد" باز کردم و لوکیشن روشن کردم موقعیت منو نشون نمیداد؛ کلی تابلو خوندم و از مردم پرسیدم تا بتونم مسیرمو پیدا کنم! و این فقط یه بخش خیلیییی کوچیکی از دردسرای نبود اینترنت.
همسرم راننده باری هست و اکثر بارهاش برای شهر صنعتی های تهران قزوین ساوه وکرج بوده از دی ماه کار نکرده وداریم از پس انداز میخوریم چون یاتعطیل بود یاجنگ بود الانم که خیلی کارخونه ها دارن تعطیل میکنن،همینطوریش هم نشان وسط راه گیج میشد وکلی مارو تو اتوبان های تهران به درسر مینداخت چه برسه که قطع شده عملا کلی شغل ازبین رفته ودر حقیقت معیشت وحیات مردم به خطر افتاده
وضع اینترنت افتضاحه هنوز
من زیتل دارم زنگ زدم میگه هنوز زیر ساخت مشکل داره و اینترنت ها وصل نمیشن !!!!
رویا نه کابوس ...
ممنون از آقای عامل که صحبت می کنند و شفاف سازی می کنند. صحبت نکردن و سکوت در برابر قطعی های اینترنت و GPS، بدترین کاریه که خیلی از کسب و کارها انجام میدن
کجا راهمون میدن؟ از کدوم مرز خارج بشیم؟ یک سری زندانی هستیم.
تو کشور خودم خرداد سال پیش در حال انجام کار پروژه ای به صورت دورکار بودم که با قطع اینترنت در خرداد هم پول پرید، هم پروژه پرید و هم قرارداد
با کلی بدبختی ۲ دی رفتم سر کار و دقیقا هفته بعد دوباره اینترنت قطع شد و ...
پس با توجه به صحبت شما رسما باید تسلیم بشم و هیچ تلاشی نکنم؟
من ۱۵ سال نذاشتم کسی علاقه منو نابود کنه. الان هم نمی ذارم.
یا راهی خواهم یافت / یا راهی خواهم ساخت
ممنون بابت اطلاعات
قطعا کاری میخوام برم
زبان انگلیسی بلدم , هم کمی در حد پایه و روزمره آلمانی.
تحصیل چون دیپلم هستم کمی زیادی برام چالش داره ولی باز هم بررسی میکنم شاید الان شرایط فرق کرده باشه
در مورد پول هم فعلا بتونم با فروش بعضی وسایل برسونم به ۲۰۰
اما ۵۰۰ و بیشتر باید کمی وقت بذارم و پول جمع کنم.
اما قطعا از تخصصم فعلا نمی تونم پولی در بیارم و احتمالا باید کارگری کنم😭