جالب ترین خودرو هایی که هیچگاه سوارشان نخواهید شد

جالب ترین خودرو هایی که هیچگاه سوارشان نخواهید شد

با پیشرفت تکنولوژی رقابت میان شرکت های خودروساز نیز سخت تر می شود و این کمپانی ها تمام تلاش خود را به کار می گیرند تا محصولاتی را با در نظر داشتن فاکتورهای مختلفی چون اتمام سوخت های فسیلی، افزایش جمعیت، گران شدن مواد اولیه، سهولت فرایند تولید و بسیاری موارد دیگر بسازند.

در این راستا نیز طرح های مختلفی از سوی شرکت ها ارائه می گردد که بسیاری از آنها در حد طرح های مفهومی باقی می مانند و هیچگاه به مرحله تولید نمی رسند.

در این بخش در نظر داریم شما را با ۲۷ خودروی مفهومی آشنا کنیم که هیچگاه وارد خیابان ها نمی شوند و شانس سوار شدنشان را نخواهید داشت.

در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.

Dymaxion Car

باکمینستر فولر، مخترع و معمار معروف در سال ۱۹۳۳ میلادی، مدل جدیدی را به سری اتومبیل های Dymaxion خود اضافه کرد. آن خودروی مفهومی شبیه به قطره ساخته شده بود و ۱۱ نفر ظرفیت داشت.

با هر گالن سوختی که باک این ماشین تزریق می شد، ۳۰ مایل را طی می نمود و سرعت آن در آزمایشات صورت گرفته تا ۹۰ مایل بر ساعت هم می رسید. ناگفته نماند که این ماشین به خاطر طراحی سه چرخ خود، شعاع پیچ فوق العاده ای نیز داشت.

Ghost Car

hss-storage-midas-a6ad9c11be6a7d20c24375dbd4f7b88b-201843268-1

جنرال موتورز در نمایشگاه بین المللی خودروی ۱۹۳۹-۴۰، غرفه ای با نام «بزرگراه ها و افق ها» داشت و در آن خودرویی استثنایی و بی نظیر را در معرض دید عموم قرار داد.

این ماشین که ۱۹۳۹ Pontiac Deluxe Six خوانده می شد حاصل همکاری این کمپانی خودروساز با شرکتی به نام Rohm & Haas بود که در زمینه تولید مواد شیمیایی فعالیت می کرد و موفق به ساخت ماده جدیدی به نام پلکسی گلس شده بود.

اتومبیل مورد بحث که به آن خودروی ارواح نیز گفته می شد با استفاده از مواد شفاف ساخته شده بود، داشبوردی از جنس کروم و تایرهایی به رنگ سفید داشت و از لحاظ ظاهری کاملا متفاوت از دیگر خودروها بود.

Phantom Corsair

1938-phantom-corsair-1200-1

خودروی مفهومی Phantom Corsair در سال ۱۹۳۸ ساخته شد و طرحی آن را فردی به نام راست هینز برعهده داشت. درهای این ماشین فاقد دستگیره بودند و از طریق دکمه باز می شدند و آنطور که از نامش بر می آید ۶ عدد صندلی برای آن در نظر گرفته شده بود. این ماشین هیچگاه به مرحله تولید انبوه نرسید و تنها یک عدد از آن ساخته شد.

L'Oeuf Electrique

loeuf-electric-1

این ماشین L'Oeuf Electrique یا Electric Egg (به معنای تخم مرغ الکتریکی) نام داشت و توسط پل آرزنز طراحی شده بود که پیش از تحصیل در رشته مهندسی اتومبیل، در زمینه هنر فعالیت می کرد.

این خودرو سه چرخ که انرژی اش هم از طریق باتری تامین می شود نخستین بار در سال ۱۹۴۲ میلادی در معرض دید عموم قرار گرفت. تخم مرغ الکتریکی مجموعا دو نفر ظرفیت داشت، برد حرکتش برابر با ۶۳ مایل بود و بیشینه سرعتش به ۴۰ مایل بر ساعت می رسید که این مساله نیز به تعداد سرنشینانش بستگی داشت.

TASCO

1948-tasco-1400-1

بدنبال جنگ جهانی دوم و علاقه زیاد کشورها به وسایل نقلیه هوایی، گوردون بورینگ (Gordon Buehrig) طراح ماشین نمونه اولیه ای از خودروی TASCO را در سال ۱۹۴۸ ساخت. این ماشین دارای یک سقف تی شکل متحرک بود که بعدها پتنتش را نیز به نام خود ثبت کرد.

Aerocar

1949-aerocar-1200-1

در سال ۱۹۴۹، خودروهای پرنده رنگ واقعیت به خود گرفتند و مولتون تیلور، طراح هواپیما، نخستین نمونه اولیه از این ماشین ها را تولید کرد. او در تلویزیون و نمایشگاه های ماشین، خودروی پرنده خود را که Aerocar نام گرفته بود تبلیغ کرد.

ماشین دارای پروانه و دو بال بود که تا می شدند و برای پرواز از آنها استفاده می شد. بیشترین سرعت این خودرو در وضعیت هوایی برابر با ۱۰۰ مایل بر ساعت بود و قیمتی در حدود ۲۵۰۰۰ دلار برای آن اعلام شده بود، اما نبود بودجه لازم، باعث شد که خودروی مورد بحث به مرحله تولید انبوه نرسد.

GM Firebird II

1956-firebirdii1-1

پس از ساخت نخستین نمونه از خودروی Firebird در سال ۱۹۵۳، که بیشتر شبیه به یک موشک به نظر می آمد تا ماشین، جنرال موتورز دومین نمونه از آن را برای استفاده خانواده ها تولید کرد. این ماشین در سال ۱۹۵۶ میلادی رونمایی شد و انرژی مورد نیازش را از طریق یک توربین گازی تامین می کرد.

بدنه ماشین از تیتانیوم ساخته شده بود و دکمه استارت آن هم مغناطیسی بود، سیستم تهویه ماشین نیز به صورت مجزا کنترل می شد.

GM Firebird III

1958-firebirdiii1-1

در سال ۱۹۵۸ میلادی، جنرال موتورز نسخه سوم سری اتومبیل های Motorama Firebird را تولید کرد که بیشتر شبیه به یک فضاپیما به نظر می آمد تا وسیله ای برای تردد در سطح جاده ها.

این ماشین هیچگاه به مرحله تولید انبوه نرسید اما برخی از امکانات آن به خودروهای تولیدی نیز انتقال یافت. فایربرد ۳ ظاهری خشن و تهاجمی داشت و تعدادی خطوط موازی روی بدنه کرومی اش که در آن دوران عجیب به نظر می آمد، خودنمایی می کرد.

به جای فرمان، دنده و ترمز ماشین یک دسته یا جوی استیک برای هدایت خودرو تعبیه شده بود که در نوع خود ابتکاری عجیب به نظر می رسید.

Nucleon

1958-ford-nucleon-1

این ماشین که برق خود را از انرژی هسته ای تامین می کرد هیچگاه وارد فاز تولید نشد و در حد یک مدل باقی ماند. قسمت انتهایی بدنه ماشین به گونه ای طراحی شده بود که یک رآکتور را برای شکافت هسته ای در خود جای می داد و قرار بود که برق مورد نیاز برای موتور بخار آن را تامین کند و عملکردی شبیه به زیردریایی های هسته ای داشت.

Cadillac Cyclone

1959 Cyclone 2000 evoq concept

این ماشین که محصول سال ۱۹۵۹ کادیلاک است یکی از آخرین مدل هایی بود که توسط هارلی ارل طراحی شد و برخی خصوصیات ظاهری سری ماشین های فایربرد را به ارث برده است.

این خودروی مفهومی شامل یک درپوش حبابی شکل و سیستم پیشگیری از تصادف راداری بود که روی دماغه آن تعبیه شده بود.

Holden Hurricane

1969-holden-hurricane-1

خودروی هاریکن در سال ۱۹۶۹ میلادی تولید شد و محصول کار یک شرکت طراحی استرالیایی به نام هولدن بود. هدف از ساخت خودروی مورد بحث این بود که گرایشات آن دوران مردم در مورد ظاهر و بدنه اتومبیل ها مورد ارزیابی قرار گیرد و به جای درپوش حبابی، نوعی کلاهک هیدرولیک برای آن در نظر گرفته شده بود. سیستم تهویه هوای Comfortron، دوربین عقب و نمایشگرهای دیجیتالی برخی از امکانات این ماشین را تشکیل می دادند.

Aston Martin Bulldog

aston-martin-bulldog-1400-1

این خودروی مفهومی در سال ۱۹۸۰ میلادی رونمایی شد و هدف از ساخت آن نمایش توانمندی های کارخانجات استون مارتین برای تولید «ابرماشین های دهه ۸۰ میلادی» بود.

طراحی مثلثی شکل این ماشین از خودروی Lagonda استون مارتین تاثیر پذیرفته بود و ظاهر منحصر بفردش در کنار موتور ۵.۳ لیتری هشت سیلندر آن حداکثر سرعتی معادل ۲۰۰ مایل بر ساعت را برای آن به ارمغان می آورد.

کاپوت ماشین دارای نوعی سطح موتور دار بود و با پایین آمدن آن تعدادی لامپ نمایان می شدند تا ظاهر خودرو زیباتر شود.

VW Machimoto

1986_Italdesign_Machimoto_05

احتمالا پس از خواندن نام این ماشین تصور می کنید که در ژاپن ساخته شده، اما باید بگوییم که اینگونه نیست؛ این خودروی مفهومی توسط استودیوی Italdesign فولکس واگن در ایتالیا ساخته شد.

نام این اتومبیل از ترکیب دو عبارت machina و motociclo (که به ترتیب در زبان ایتالیایی به معنای ماشین و موتورسیکلت است) اقتباس گردیده و در طراحی آن از خودروی Golf GTI الهام گرفته شد.

سرنشینان این خودرو در قالب دو ردیف پشت سر می نشستند (به سبک موتور سیکلت) و برای هر کدام از آنها نیز دستگیره ای در نظر گرفته شده تا در جای خود ثابت شوند.

راننده این ماشین هم می توانست از فرمان برای کنترل آن استفاده کند و هم اینکه با استفاده از دو دستگیره جداگانه ای که برای این منظور در نظر گرفته شده بود هدایت ماشین را در دست بگیرد.

Plymouth Voyager III

در سال ۱۹۸۹ میلادی، کمپانی Plymouth، خودروی مفهومی Voyager 3 را رونمایی کرد. این ماشین که برای حمل انسان طراحی شده بود، ظاهری شبیه به تراکتور داشت. در واقع طراحی خودروی مورد بحث به گونه ای بود که راننده می توانست هر زمان که می خواهد قسمت پشتی ماشین را بردارد و آن را به شکل وانت یا تراکتور در آورد.

Mercedes Life Jet

mercedes-f300-life-jet-23568-332-1

هر قدر که خودروی ترکیبی Machimoto عجیب و خطرناک به نظر می رسید Life Jet مدل ۱۹۹۷ مرسدس با ظاهر موتورسیکلتی خود راحت و ایمن بود.

طراحی باریک و سه چرخ این ماشین به راننده امکان می داد که تجربه سواری با یک موتورسیکلت و در عین حال ثبات یک خودروی چهارچرخ را تجربه کند.

EDAG GenX

edag-genx-04-1400-1

این ماشین که با هدف فراهم نمودن راحتی و آسایش در زندگی مدرن آینده طراحی شده EDAG GenX نام دارد و محصول سال ۲۰۰۴ است که امکانات منحصربفردی را در اختیار سرنشینانش قرار می دهد.

نخستین مشخصه خودروی مورد بحث این است که سقف آن به صورت الکتریکی از جایگاهش خارج می شود و فضای کافی برای خواب یک نفر را تامین می کند.

(Soft Car (MIT/Frank Gehry

mit-soft-car-1200-1

اعضای شرکت کننده در پروژه شهرهای هوشمند MIT طی همکاری شان با جنرال موتورز و فرنک گری در سال ۲۰۰۴ میلادی طرح هایی محیط زیست محور را برای استفاده در فضاهای شهری ارائه کردند.

یکی از این طرح ها SOFT Car نام دارد که با استفاده از چرخ های بدون هاب خود امکان حرکت در تمامی جهت ها را برای سرنشینان فراهم می کند و هر کدام از چرخ های آن دارای یک موتور مستقل است.

مسافران این ماشین در یک کابین مرکزی می نشینند و در عین حال که حرکت می کنند شاهد تغییر شکل ماشین خواهند بود که متناسب با ویژگی های محیط خود را تطبیق می دهد.

F-Cell Roadster

707028-1277374-5616-3744-09c191-004-1

کمپانی Daimler نخستین مدل از خودروی مفهومی F-Cell Roadster خود را در سال ۲۰۰۹ میلادی رونمایی کرد. این ماشین جاذبه های طراحی خود را از دوره های مختلفی در صنعت تولید خودرو وام گرفته بود و اصلی ترین مشخصه آن را می توان موتور هیبریدی ۱.۲ کیلو واتی آن دانست که حداکثر سرعتی معادل ۱۵ مایل بر ثانیه را برای آن به ارمغان می آورد!

برد این ماشین برابر با ۲۱۷ مایل بر ساعت اعلام شد، قسمت جلویی بدنه از فایبر گلس ساخته شده بود و صندلی های آن به سبک ماشین های مسابقه ای فرمول یک طراحی شده بودند، اما دیگر خصوصیات ظاهری این ماشین، خودروهای بنز را در ذهن تداعی می کرد.

eRinGo

eringo2-1024x579-1

خودروی مفهومی eRingo در سال ۲۰۰۹ میلادی طراحی شد و به لحاظ ظاهری مرزهای موتورسیکلت و اتومبیل را پشت سر می گذارد. این ماشین سه چرخ دارد که توازن آن را در مسیر حفظ می کنند و برای حفظ ثبات خود در پیچ ها نیز از دو چرح اضافی تعبیه شده در قسمت های جانبی اش بهره می گیرد.

Kia Pop electric

2010-kia-pop-1400-1

این خودروی مفهومی الکترونیکی محصول سال ۲۰۱۲ کمپانی کیاست که با پنل های LED، گریل نورتاب و نداشتن تصاعدات کربنی، رنگ و بوی آینده را دارد.

باتری این ماشین از ژل لیتیومی پلیمری ساخته شده و بیشینه سرعتی برابر با ۸۷ مایل بر ساعت را برای آن به ارمغان می آورد. شارژ این ماشین ۶ ساعت (یا ۳۰ دقیقه با ولتاژ بالا) طول می کشد و پس از هر بار می تواند ۱۰۰ مایل را طی کند.

Mercedes Hexawheel

mercedes-benz-hexawheel-concept-07-lg-1

خودروی شش چرخ Hexawheel محصول سال ۲۰۱۰ مرسدس است و ظاهری بسیار خشن دارد. سیامک روحی دهکردی، طراحی ایرنیست که با الهام از نخستین کارهای شرکت جنرال الکتریک روی سطوح ناهموار، این ماشین منعطف آف رود را برای حرکت در مسیرهای کنار جاده ای طراحی کرد که برای حمل سازه های شهری نیز گزینه بسیار ایده آلی است.

Toyota Fun Vii

Toyota-Fun-Vii-Concept-show-floor-Placement

کمپانی تویوتا در سال ۲۰۱۱ میلادی، خودروی Fun Vii خود را در نمایشگاه ماشین توکیو رونمایی کرد. در آن زمان، این خودرو، یک طرح مفهومی بود که به هیچ وجه کارایی نداشت و حتی نمایشگرهای OLED تعبیه شده روی بدنه اش هم کار نمی کردند.

Hiriko CityCar

خودروی مفهومی CityCar یکی دیگر از دستاوردهای تیم پژوهش های شهری MIT بود که با حمایت جنرال موتورز طراحی شده بود (درست مانند پروژه شهرهای هوشمند آن در سال ۲۰۰۴). این ماشین قابلیت تا شدن داشت و می شد مانند سبدهای خرید در فروشگاه ها، به راحتی ظاهرش را تغییر داد.

در سال ۲۰۱۲، کنسرسیومی به نام Hiriko Driving Mobility در منظقه Basque تشکیل شد و با استفاده طرح ارائه شده از این ماشین، تعدادی از آن را تولید کرد.

NASA MRV

ناسا از جمله نهادهایی است که هیچگاه از رقابت برای ساخت تکنولوژی های آینده خارج نمی شود و در همین راستا نیز گهگاه دستاوردهای تازه ای را به نمایش می گذارد.

خودروی MRV یکی از تکنولوژی های ارائه شده از سوی ناساست که در سال ۲۰۱۴ رونمایی گردید. این ماشین رباتیک ماژولار در مرکز فضایی جانسون تولید شد و چرخ های آن درست مانند خودروی مفهومی SOFT عملکردی مستقل دارند.

اتومبیل خودروان F 015 مرسدس

اتومبیل های خودران، مفهومی نسبتا تازه را در صنعت خودرو تعریف می کنند اما کمپانی مرسدس، F 015 را با در نظر داشتن آینده ما طراحی کرده است.

این ماشین هیبریدی برقی با هدف بالا بردن برد حرکتی اتومبیل ها طراحی شده و شامل تعدادی نمایشگر تاچ است و چینش صندلی های آن نیز جهت گیری معینی را دنبال نمی کنند و قابلیت چرخش دارند.

EDAG Light Cocoon

edag-light-cocoon-01-1400-1

این خودروی مفهومی در نمایشگاه ماشین سال ۲۰۱۵ ژنو رونمایی شد. بدنه این ماشین از نوعی ماده عایق دربرابر هوا ساخته شده و اسکلت آن با استفاده از پرینترهای سه بعدی چاپ شده است.

پوشش خارجی این ماشین از نوعی ماده نرم به نام Texapore تهیه گردیده و درست در زیر آن تعدادی صفحه نورتاب تعبیه شده که ظاهری درخشان و در عین حال منحصربفرد به آن می بخشد.

Swarm taillight

کمپانی آئودی فناوری نور زنبوری OLED خود (swarm taillight) را در سال ۲۰۱۳ رونمایی کرد و حالا با خودروی مفهومی جدیدش به نام ماتریکس بازگشته است.

این ماشین، درست مانند EDAG Light Cocoon و شاید واقع گرایانه تر از Fun Vii و با این هدف طراحی شد که تکنولوژی روشنایی مذکور را در داخل بدنه ماشین به نمایش بگذارد.

نظرات ۲۲
وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

Digiato

رمزتان را گم کرده‌اید؟

Digiato