ثبت بازخورد

لطفا میزان رضایت خود را از دیجیاتو انتخاب کنید.

واقعا راضی‌ام
اصلا راضی نیستم
چطور میتوانیم تجربه بهتری برای شما بسازیم؟

نظر شما با موفقیت ثبت شد.

از اینکه ما را در توسعه بهتر و هدفمند‌تر دیجیاتو همراهی می‌کنید
از شما سپاسگزاریم.

کسب و کار

نبردی در غیاب ایران؛ مبارزه کشورهای منطقه برای تبدیل شدن به پایتخت استارتاپ‌ها

در شرایطی که قطع اینترنت ضربه‌ای کاری را به پیکره نحیف اقتصاد ایران و استارتاپ های بزرگ و کوچک وارد کرده، میان کشورهای منطقه از جمله امارات، بحرین، عربستان و حتی اردن رقابتی نفسگیر برای ...

در شرایطی که قطع اینترنت ضربه‌ای کاری را به پیکره نحیف اقتصاد ایران و استارتاپ های بزرگ و کوچک وارد کرده، میان کشورهای منطقه از جمله امارات، بحرین، عربستان و حتی اردن رقابتی نفسگیر برای تبدیل شدن به قطب استارتاپی خاورمیانه در جریان است.

بر کسی پوشیده نیست که استارتاپ ها با ارائه راه حل های نوین برای چالش های قدیمی به اشتغال زایی، تقویت اقتصاد، جذب سرمایه خارجی، صرفه جویی در هزینه ها و حتی ایجاد کمپانی های میلیون دلاری در مقیاس جهانی کمک می کنند. همین عامل باعث شده کشورهای منطقه با اختصاص بودجه‌های هنگفت در فراهم کردن زیرساخت‌های قوی و جذاب برای استارتاپ ها گوی سبقت را از هم بربایند؛ رقابتی که شوربختانه در آن نامی از ایران به چشم نمی خورد.

دبی

دبی به لطف موقعیت استراتژیک و ثبات سیاسی اقتصادی از مدت ها قبل جایگاه خود را به عنوان قطب اقتصادی بخش خصوصی در سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا (Mena) تثبیت کرده است. جذابیت های مختلف این شهر از جمله زیرساخت فوق العاده تا فرهنگ آزاد و بازارهای پر رنگ و لعاب کمپانی‌ها، برندها و متخصصان را از تمام دنیا به این منطقه می کشاند.

جدیدترین مهمانان این ضیافت استارتاپ ها هستند و دولت محلی به سختی در تلاش است تا شرایط را برای حضور هرچه پررنگ تر آنها در زمینه های مختلف فراهم سازد. مقامات این شهر اخیرا برنامه ای را برای اعطای ویزای ۵ ساله به ۱۰۰ استارتاپ برتر عربی راه اندازی کرده اند. «عبداله بن طوق»، دبیرکل شورای وزیران این حرکت را نشانگر تعهد دبی به تسهیل کسب و کارها، ایجاد محیطی جذاب و مشوق برای تثبیت موقعیت امارات به عنوان مقصدی برای استعدادهای بین المللی عنوان می کند.

دبی که «شهر آینده» نام گرفته، قصد دارد آینده اقتصادی‌اش را بر پایه پلتفرم بلاکچین بنا کند؛ با این حال در تمام منطقه Mena پر هزینه ترین شهر برای استارتاپ ها است و هزینه ملک، اخذ ویزا، مجوزها و ارتباطات در آن گران تمام می شود. همین عامل باعث شده شهرهای دیگری در منطقه برای جذب استارتاپ ها و معرفی خود به عنوان جایگزینی مناسب دست به کار شوند.

هرچند بر اساس فاکتور هزینه ها احتمالا ایران ارزانترین شرایط را در بین کشورهای منطقه داشته باشد، اما به نظر نمی رسد برنامه ای مدون برای جذب کارآفرینان و استارتاپ های بین المللی یا حتی حمایت از کسب و کارهای داخلی در دستور کار مسئولان قرار داشته باشد.

ابوظبی

ابوظبی، پایتخت امارات با همکاری مایکروسافت و سافت بانک ژاپن در قالب طرحی به نام «هاب ۷۱» یک بسته مالی ۲۷۲ میلیون دلاری را برای کمک به رشد استارتاپ ها ارائه کرده است. نیمی از این بودجه صرف تامین منابع مالی برای اسکان، ایجاد فضای کاری و بیمه فعالان استارتاپی شده و نیم دیگر آن هم به تاسیس صندوق سرمایه گذاری کسب و کارهای نوپا و سرمایه گذاری خطر پذیر اختصاص می یابد.

همکاری دولت، دانشگاه ها، سرمایه گذاران و کمپانی های برتر نظیر مایکروسافت در این پروژه و تسهیلات ارائه شده در آن می تواند هر کارآفرین و استارتاپی را در هر نقطه از دنیا به سوی هاب ۷۱ بکشاند.

عربستان سعودی

قطب استارتاپی خاورمیانه

هرچند همکاری با شرکت های بزرگ جذاب است اما برای استارتاپ ها کافی نیست. برای اغلب کسب و کارهای نوپا دسترسی آسان به بازار محلی مهمترین مزیت است که از این نظر عربستان سعودی شرایط بهتری را دارد. عربستان به عنوان بزرگترین اقتصاد خاورمیانه ۳۳ میلیون نفر جمعیت دارد که ۷۰ درصد آنها زیر ۳۰ سال سن دارند. این تعداد جمعیت جوان در کنار توان بالای اقتصادی آنها دقیقا همان چیزی است که استارتاپ ها به آن نیاز دارند.

در برنامه «ویژن ۲۰۳۰» عربستان شرکت های کوچک و متوسط جایگاه ویژه ای دارند و دولت هم در همین راستا طرح «منشئات» را راه اندازی کرده که تنها هدف آن پشتیبانی و کمک به کسب و کارها است. یکی از بازوهای منشئات موسسه سرمایه گذاری ریسک پذیر سعودی (SVC) با سرمایه ۱.۳۳ میلیارد دلاری است.

این کشور همچنین موافقتنامه هایی را با بیست VC منطقه ای و جهانی به منظور تسهیل صدور ویزا و مجوز برای کمپانی های تحت نظر آنها امضا کرده است. تنها نکته ای که استعدادها را از این منطقه دور می کند جامعه محافظه کار و فرهنگ خاص حاکم بر عربستان است که این اواخر تغییراتی در آن مشاهده شده است.

امان و قاهره

مصر و اردن شاید از نظر مالی جزو کشورهای تراز اول MENA نباشند اما از سرمایه انسانی جوان و متخصصی بهره می برند که  می تواند زیر بنای شکل استارتاپ های قدر باشد. «ملک عبداله دوم»، پادشاه اردن در جریان برگزاری انجمن اقتصادی، صنعت ITC کشورش را دستاورد متخصصان جوان اردنی خواند و از کارآفرینان برای سرمایه گذاری در این منطقه دعوت کرد.

امان میزبان دفاتر پشتیبان بسیاری از شرکت های بین المللی از جمله آمازون است اما معمولا دستمزد این افراد نسبت به مهندسان مصری بیشتر است. همین عامل باعث شده کمپانی های بزرگ خاورمیانه بیشتر به سوی قاهره و شهرهای دیگر مصر تمایل پیدا کنند، برای مثال Boutiqaat در فکر راه اندازی دفتری پشتیبان در مصر است.

با این حال هزینه پایین و فقدان استانداردهای زندگی نظیر دبی نمی تواند استارتاپ ها را کاملا به سوی قاهره و امان بکشاند، بنابرین آنها کماکان به نقش دفاتر پشتیبان قناعت خواهند کرد. هرچند همین عامل هم به اشتغال زایی و جذب سرمایه خارجی کمک می کند، بنابرین ایران هم به واسطه هزینه پایین زندگی (برای افراد خارجی)، جمعیت کثیری از جوانان تحصیلکرده و مسلط به زبان انگلیسی پتانسیل میزبانی از دفاتر پشتیبان استارتاپ ها و کمپانی های خارجی دارد؛ البته اگر قطع دوباره اینترنت مانعی بر سر راه آن نباشد.

بحرین

قطب استارتاپی خاورمیانه

در میان تمام کشورهای MENA بحرین بیشترین تلاش را برای در اختیار گرفتن جایگاه دبی انجام داده است. از مزایای این کشور کوچک منطقه می توان به دسترسی راحت به بازار عربستان، قانون ورشکستگی آسان و صندوق سرمایه گذاری ۱۰۰ میلیون دلاری برای کمک به کسب و کارهای نوپا اشاره کرد.

این کشور استفاده زیرساخت ابری را در اولویت خود قرار داده و میزبان سرویس های وب آمازون است که در سال جاری هزاران شغل را در بحرین ایجاد می کند. بخش بزرگی از این پیشرفت مدیون هیئت توسعه اقتصادی است که راه را برای تامین مالی و تاسیس سریع استارتاپ در بحرین هموار کرده است.

یکی از اهداف این کشور حاشیه خلیج فارس تبدیل شدن به قطب فناوری مالی (فینتک) در منطقه است و در همین راستا مرکز «خلیج البحرین للتکنولوجیا المالیه» را راه اندازی کرده که فضای کاری مشترک و امکان همکاری با بانک های منطقه ای و جهانی را در اختیار کارآفرین ها قرار می دهد.

ایران

در حال حاضر دبی به عنوان قطب استارتاپی منطقه شناخته می شود اما بازار این شهر بسیار کوچک است و کشش چندانی ندارد به همین خاطر کسب و کارها چاره ای جز فعالیت در نقاط دیگر ندارند. در چنین شرایطی ایران با وجود جمعیت جوان بیشتر از عربستان، برخورداری از نیروی متخصص مثل اردن و بازار بزرگ و بکر پتانسیلی به مراتب بیشتر از تمامی کشورهای منطقه برای میزبانی از استارتاپ های بین المللی دارد اما عدم وجود سیاست های حمایتی مطلوب و تحریم های اقتصادی باعث شده صندوق های سرمایه گذاری خطر پذیر و کارآفرینان تمایل چندانی به فعالیت در ایران نداشته باشند.

نکته ناامید کننده اینجاست که شرایط نه تنها بهبود پیدا نکرده بلکه قطع دو هفته ای اینترنت و زمزمه هایی مبنی بر احتمال پیاده سازی شبکه ملی اطلاعات به ویژه در مناظره های یک طرفه صدا و سیما، این نگرانی را به وجود آورده که دسترسی استارتاپ های فعلی به مشتریان، سازمان ها و سرویس های خارجی از موتور جستجو گرفته تا ابزارهای تحلیل و آنالیتیکس قطع شود.

در گفتگویی که دیجیاتو با بازیگران عمده اکوسیستم استارتاپی انجام داده همه آنها طی قطعی اینترنت بین الملل به خاطر عدم دسترسی به ابزارهای تحلیلگر، سرویس های GPS و نقشه، مشتریان خارجی، توقف کمپین های تبلیغاتی، فقدان یک موتور جستجو و اخلال در درگاه های بانکی میلیاردها تومان زیان دیده اند. در چنین شرایطی هیچ سرمایه گذار خارجی حاضر نیست دارایی خود را به اکوسیستمی تزریق کند که امکان سرویس دهی پایدار به مشتریان داخلی خود را هم ندارد.

دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید
مجموع نظرات ثبت شده (23 مورد)
  • Farzad6058
    Farzad6058 | ۱۰ آذر ۱۳۹۸

    استارت آپ به چه دردمون میخوره
    خود کلمه استارت آپ مشکل داره
    مثلثیه و میخان من و تو جوون رو از دین دور کنن و حواسمون درگیر تکنولوژی باشه
    مهم اینکه اسلام رو صادر کنیم به کل دنیا

    همین دستگاه موبایل رو 70 سال پیش شخصی به نام O.T اختراع کرد و شواهد موجوده که این فرد شیطان پرست بوده و تو جوامع علمیشون گفته که هدف من درگیر کردن افکار عمومی در کشور های اسلامیه
    آهای جوون حواست باشه که درگیر این مادیات نشی
    اینا همش پوچه
    ( ساندیس لطفا )

  • Shahab Khaleghi
    Shahab Khaleghi | ۱۰ آذر ۱۳۹۸

    در تئوری های اقتصاد دو راه کلی تو جهان وجود داره و تست شده . یک اینکه با جهان به مبادله مشغول بشی و با توجه به هوش و هدفی که داری چیزهایی رو بدی و چیزهایی رو بگیری .یا اینکه مثل کمونیست ها فقط بخوای رو پای خودت وایستی و با جهان بجنگی . دومین نظریه که بارها امتحانش رو پس داده و اما نظریه اول که اگر تو ایران به خوبی پیاده بشه اگر اولین نشیم صددرصد جزو ده کشور اول اقتصاد دنیا خواهیم شد . فقط باید این ایدئولوژی رو کنار گذاشت چون بنظرم هزینه ای که داریم بابتش میدیم فایده نداره

    • mldkh
      mldkh | ۱۰ آذر ۱۳۹۸

      منظور شما از "حهان"، لابد ایالات‌متحده‌آمریکا است؟ :)

      شما به اربابان‌ات در غرب بگو، که اگر ایران بزرگ روی پای خود نمی‌ایستاد، و برای منافع و منابع ملی و فرهنگ و زبان‌اش نمی‌جنگید، بیش از هفت‌هزار سال زنده نمی‌ماند.

      شما به اربابان‌ات در غرب بگو، که رویای تجزیه‌سازی ایران را با خود به گور خواهند برد.

      شما اگر در روز فقط سی ثانیه تاریخ مطالعه می‌کردی، می‌فهمی که در طی دویست‌سال گذشته، غرب چه به روز این کشور آورده است -- حکومت ایران چه ولایت‌فقیه باشد چه سلطنتی، دشمنان هرگز دست از سرش بر نمی‌دارند، زیرا بحث بر سر نوع حکومت یا دین و مذهب یا اشخاص نیست -- بحث بر سر "ایران" است; ما برترین و پخته‌ترین فرهنگ دنیا هستیم -- و هرگز از آداب و رسوم و زبان‌مان نمی‌گذریم -- "ایرانیان راستینه" نیز اینگونه‌اند -- ولی ما "ایرانگرایان اقتدارگرا" هرگز، هرگز، و هرگز، ثانیه‌ای و درصدی اجازه نخواهیم داد تا ذره‌ای از این خاک ورجاوند و عزیز، که به دستان پدر بزرگ‌مان کوروش بزرگ، و مادر بزرگ‌مان کاساندان نیز جان گرفت، باری دیگر به دست بیگانگان بی‌اُفتد.

      اقتصاد ایران می‌بایست از "داخل" به دست "ایرانیان" رشد و پیشرفت کند -- و مقامات بی‌عرضه‌ای که به اشتباه و به دشمنی بر جایگاه "مدیریت/ریاست/وزارت/..." نشسته‌اند، به دست خودمان از جای برداشته شوند.
      دشمنان زیادی در داخل حضور دارند: با آنان بجنگید تا آنچه نیک است بر سرزمین برویانید.

      نگاه به خارچ، مساوی‌ست با بردگی مدرن/سپید، تجزیه‌ی ایران، نابودی هرچه بیشتر ملیت، و در نهایت حکمرانی آمریکا بر جهان، که همان چیزی‌ست که پیرمردها و پیرزن‌های افراطی یهودی می‌خواهند.

      قبول ندارید؟ سر+دیوار+ضربه!

      پاینده امپراطوری ایران بزرگ.

      • Shahab Khaleghi
        Shahab Khaleghi | ۱۰ آذر ۱۳۹۸

        نه عزیزم جهان هیچ کشور خاصی نیست .
        در ضمن اگر پیش داوری نمی‌کردید خیلی بهتر بود .
        برای هر نوع تجارتی یکی از مهم ترین مسائل صرفه ی اقتصادی هستش که در اکثر موارد صرفه اقتصادی در گرو تعامل با بقیه کشور ها برای دست یابی به بازارهای هدف بزرگتر هستش . مثلا شما فکر میکنید که چرا هر کشور ecu های مخصوص ماشین هاش رو خودش تولید نمیکنه؟ چون نمیصرفه . اما اگر ی شرکت باشه که بتونه با چندین کشور مبادله کنه و به چندین شرکت بفروشه ، اونموقع هستش که میصرفه تولید .
        در ضمن اگر کشورهای دیگه خواستن سو استفاده کنن از ایران هیچ خرده ای نباید گرفت بهشون اونها بفکر خودشون بودن و هستن (کاری که درسته)
        ما هم اگر فقط بفکر منفعت خودمون باشیم همه چیز درست میشه . نیازی هم نیست از چند کشور حمایت های کورکورانه بکنیم

  • Mr. J
    Mr. J | ۱۰ آذر ۱۳۹۸

    عوضش این مملکت هم قطب تولید آخوند و امامزاده شده.

    • Ahmad
      Ahmad | ۱۰ آذر ۱۳۹۸

      کشور تنها صد هزار آخوند داره که بیشترین شهدای جنگ تحمیلی بودن و تمام اختراعات بشری به اعتراف اندیشمندان غرب همین آخوندها انجام دادن، تو چیکار کردی؟ اما درعوض بیست و چهار میلیون گاگول داره که به بنفش رای دادن ?

      • Mr. J
        Mr. J | ۱۰ آذر ۱۳۹۸

        اتفاقا هیچ آخوندی تو جنگ شهید نشده فقط چند تا انگشت شمار که احتمالا بی مصرف بودن که انداختنشون تو جبهه. تو هم برو یکم ساندیس بخور. آفرین پسر خوب

      • Erfanalone۹۲
        Erfanalone۹۲ | ۱۱ آذر ۱۳۹۸

        نفهمی حد نداره.....اخه اخوند تو کل تاریخ چی به علم دنیا اضافه کرده؟خودتم طلبه ای حتما اینو میگی

نمایش سایر نظرات و دیدگاه‌ها

مطالب پیشنهادی