نبردی در غیاب ایران؛ مبارزه کشورهای منطقه برای تبدیل شدن به پایتخت استارتاپها
در شرایطی که قطع اینترنت ضربهای کاری را به پیکره نحیف اقتصاد ایران و استارتاپ های بزرگ و کوچک وارد کرده، میان کشورهای منطقه از جمله امارات، بحرین، عربستان و حتی اردن رقابتی نفسگیر برای ...
در شرایطی که قطع اینترنت ضربهای کاری را به پیکره نحیف اقتصاد ایران و استارتاپ های بزرگ و کوچک وارد کرده، میان کشورهای منطقه از جمله امارات، بحرین، عربستان و حتی اردن رقابتی نفسگیر برای تبدیل شدن به قطب استارتاپی خاورمیانه در جریان است.
بر کسی پوشیده نیست که استارتاپ ها با ارائه راه حل های نوین برای چالش های قدیمی به اشتغال زایی، تقویت اقتصاد، جذب سرمایه خارجی، صرفه جویی در هزینه ها و حتی ایجاد کمپانی های میلیون دلاری در مقیاس جهانی کمک می کنند. همین عامل باعث شده کشورهای منطقه با اختصاص بودجههای هنگفت در فراهم کردن زیرساختهای قوی و جذاب برای استارتاپ ها گوی سبقت را از هم بربایند؛ رقابتی که شوربختانه در آن نامی از ایران به چشم نمی خورد.
دبی
دبی به لطف موقعیت استراتژیک و ثبات سیاسی اقتصادی از مدت ها قبل جایگاه خود را به عنوان قطب اقتصادی بخش خصوصی در سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا (Mena) تثبیت کرده است. جذابیت های مختلف این شهر از جمله زیرساخت فوق العاده تا فرهنگ آزاد و بازارهای پر رنگ و لعاب کمپانیها، برندها و متخصصان را از تمام دنیا به این منطقه می کشاند.
جدیدترین مهمانان این ضیافت استارتاپ ها هستند و دولت محلی به سختی در تلاش است تا شرایط را برای حضور هرچه پررنگ تر آنها در زمینه های مختلف فراهم سازد. مقامات این شهر اخیرا برنامه ای را برای اعطای ویزای ۵ ساله به ۱۰۰ استارتاپ برتر عربی راه اندازی کرده اند. «عبداله بن طوق»، دبیرکل شورای وزیران این حرکت را نشانگر تعهد دبی به تسهیل کسب و کارها، ایجاد محیطی جذاب و مشوق برای تثبیت موقعیت امارات به عنوان مقصدی برای استعدادهای بین المللی عنوان می کند.
دبی که «شهر آینده» نام گرفته، قصد دارد آینده اقتصادیاش را بر پایه پلتفرم بلاکچین بنا کند؛ با این حال در تمام منطقه Mena پر هزینه ترین شهر برای استارتاپ ها است و هزینه ملک، اخذ ویزا، مجوزها و ارتباطات در آن گران تمام می شود. همین عامل باعث شده شهرهای دیگری در منطقه برای جذب استارتاپ ها و معرفی خود به عنوان جایگزینی مناسب دست به کار شوند.
هرچند بر اساس فاکتور هزینه ها احتمالا ایران ارزانترین شرایط را در بین کشورهای منطقه داشته باشد، اما به نظر نمی رسد برنامه ای مدون برای جذب کارآفرینان و استارتاپ های بین المللی یا حتی حمایت از کسب و کارهای داخلی در دستور کار مسئولان قرار داشته باشد.
ابوظبی
ابوظبی، پایتخت امارات با همکاری مایکروسافت و سافت بانک ژاپن در قالب طرحی به نام «هاب ۷۱» یک بسته مالی ۲۷۲ میلیون دلاری را برای کمک به رشد استارتاپ ها ارائه کرده است. نیمی از این بودجه صرف تامین منابع مالی برای اسکان، ایجاد فضای کاری و بیمه فعالان استارتاپی شده و نیم دیگر آن هم به تاسیس صندوق سرمایه گذاری کسب و کارهای نوپا و سرمایه گذاری خطر پذیر اختصاص می یابد.
همکاری دولت، دانشگاه ها، سرمایه گذاران و کمپانی های برتر نظیر مایکروسافت در این پروژه و تسهیلات ارائه شده در آن می تواند هر کارآفرین و استارتاپی را در هر نقطه از دنیا به سوی هاب ۷۱ بکشاند.
عربستان سعودی
هرچند همکاری با شرکت های بزرگ جذاب است اما برای استارتاپ ها کافی نیست. برای اغلب کسب و کارهای نوپا دسترسی آسان به بازار محلی مهمترین مزیت است که از این نظر عربستان سعودی شرایط بهتری را دارد. عربستان به عنوان بزرگترین اقتصاد خاورمیانه ۳۳ میلیون نفر جمعیت دارد که ۷۰ درصد آنها زیر ۳۰ سال سن دارند. این تعداد جمعیت جوان در کنار توان بالای اقتصادی آنها دقیقا همان چیزی است که استارتاپ ها به آن نیاز دارند.
در برنامه «ویژن ۲۰۳۰» عربستان شرکت های کوچک و متوسط جایگاه ویژه ای دارند و دولت هم در همین راستا طرح «منشئات» را راه اندازی کرده که تنها هدف آن پشتیبانی و کمک به کسب و کارها است. یکی از بازوهای منشئات موسسه سرمایه گذاری ریسک پذیر سعودی (SVC) با سرمایه ۱.۳۳ میلیارد دلاری است.
این کشور همچنین موافقتنامه هایی را با بیست VC منطقه ای و جهانی به منظور تسهیل صدور ویزا و مجوز برای کمپانی های تحت نظر آنها امضا کرده است. تنها نکته ای که استعدادها را از این منطقه دور می کند جامعه محافظه کار و فرهنگ خاص حاکم بر عربستان است که این اواخر تغییراتی در آن مشاهده شده است.
امان و قاهره
مصر و اردن شاید از نظر مالی جزو کشورهای تراز اول MENA نباشند اما از سرمایه انسانی جوان و متخصصی بهره می برند که می تواند زیر بنای شکل استارتاپ های قدر باشد. «ملک عبداله دوم»، پادشاه اردن در جریان برگزاری انجمن اقتصادی، صنعت ITC کشورش را دستاورد متخصصان جوان اردنی خواند و از کارآفرینان برای سرمایه گذاری در این منطقه دعوت کرد.
امان میزبان دفاتر پشتیبان بسیاری از شرکت های بین المللی از جمله آمازون است اما معمولا دستمزد این افراد نسبت به مهندسان مصری بیشتر است. همین عامل باعث شده کمپانی های بزرگ خاورمیانه بیشتر به سوی قاهره و شهرهای دیگر مصر تمایل پیدا کنند، برای مثال Boutiqaat در فکر راه اندازی دفتری پشتیبان در مصر است.
با این حال هزینه پایین و فقدان استانداردهای زندگی نظیر دبی نمی تواند استارتاپ ها را کاملا به سوی قاهره و امان بکشاند، بنابرین آنها کماکان به نقش دفاتر پشتیبان قناعت خواهند کرد. هرچند همین عامل هم به اشتغال زایی و جذب سرمایه خارجی کمک می کند، بنابرین ایران هم به واسطه هزینه پایین زندگی (برای افراد خارجی)، جمعیت کثیری از جوانان تحصیلکرده و مسلط به زبان انگلیسی پتانسیل میزبانی از دفاتر پشتیبان استارتاپ ها و کمپانی های خارجی دارد؛ البته اگر قطع دوباره اینترنت مانعی بر سر راه آن نباشد.
بحرین
در میان تمام کشورهای MENA بحرین بیشترین تلاش را برای در اختیار گرفتن جایگاه دبی انجام داده است. از مزایای این کشور کوچک منطقه می توان به دسترسی راحت به بازار عربستان، قانون ورشکستگی آسان و صندوق سرمایه گذاری ۱۰۰ میلیون دلاری برای کمک به کسب و کارهای نوپا اشاره کرد.
این کشور استفاده زیرساخت ابری را در اولویت خود قرار داده و میزبان سرویس های وب آمازون است که در سال جاری هزاران شغل را در بحرین ایجاد می کند. بخش بزرگی از این پیشرفت مدیون هیئت توسعه اقتصادی است که راه را برای تامین مالی و تاسیس سریع استارتاپ در بحرین هموار کرده است.
یکی از اهداف این کشور حاشیه خلیج فارس تبدیل شدن به قطب فناوری مالی (فینتک) در منطقه است و در همین راستا مرکز «خلیج البحرین للتکنولوجیا المالیه» را راه اندازی کرده که فضای کاری مشترک و امکان همکاری با بانک های منطقه ای و جهانی را در اختیار کارآفرین ها قرار می دهد.
ایران
در حال حاضر دبی به عنوان قطب استارتاپی منطقه شناخته می شود اما بازار این شهر بسیار کوچک است و کشش چندانی ندارد به همین خاطر کسب و کارها چاره ای جز فعالیت در نقاط دیگر ندارند. در چنین شرایطی ایران با وجود جمعیت جوان بیشتر از عربستان، برخورداری از نیروی متخصص مثل اردن و بازار بزرگ و بکر پتانسیلی به مراتب بیشتر از تمامی کشورهای منطقه برای میزبانی از استارتاپ های بین المللی دارد اما عدم وجود سیاست های حمایتی مطلوب و تحریم های اقتصادی باعث شده صندوق های سرمایه گذاری خطر پذیر و کارآفرینان تمایل چندانی به فعالیت در ایران نداشته باشند.
نکته ناامید کننده اینجاست که شرایط نه تنها بهبود پیدا نکرده بلکه قطع دو هفته ای اینترنت و زمزمه هایی مبنی بر احتمال پیاده سازی شبکه ملی اطلاعات به ویژه در مناظره های یک طرفه صدا و سیما، این نگرانی را به وجود آورده که دسترسی استارتاپ های فعلی به مشتریان، سازمان ها و سرویس های خارجی از موتور جستجو گرفته تا ابزارهای تحلیل و آنالیتیکس قطع شود.
در گفتگویی که دیجیاتو با بازیگران عمده اکوسیستم استارتاپی انجام داده همه آنها طی قطعی اینترنت بین الملل به خاطر عدم دسترسی به ابزارهای تحلیلگر، سرویس های GPS و نقشه، مشتریان خارجی، توقف کمپین های تبلیغاتی، فقدان یک موتور جستجو و اخلال در درگاه های بانکی میلیاردها تومان زیان دیده اند. در چنین شرایطی هیچ سرمایه گذار خارجی حاضر نیست دارایی خود را به اکوسیستمی تزریق کند که امکان سرویس دهی پایدار به مشتریان داخلی خود را هم ندارد.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.





استارت آپ به چه دردمون میخوره
خود کلمه استارت آپ مشکل داره
مثلثیه و میخان من و تو جوون رو از دین دور کنن و حواسمون درگیر تکنولوژی باشه
مهم اینکه اسلام رو صادر کنیم به کل دنیا
همین دستگاه موبایل رو 70 سال پیش شخصی به نام O.T اختراع کرد و شواهد موجوده که این فرد شیطان پرست بوده و تو جوامع علمیشون گفته که هدف من درگیر کردن افکار عمومی در کشور های اسلامیه
آهای جوون حواست باشه که درگیر این مادیات نشی
اینا همش پوچه
( ساندیس لطفا )
عوضش این مملکت هم قطب تولید آخوند و امامزاده شده.
کشور تنها صد هزار آخوند داره که بیشترین شهدای جنگ تحمیلی بودن و تمام اختراعات بشری به اعتراف اندیشمندان غرب همین آخوندها انجام دادن، تو چیکار کردی؟ اما درعوض بیست و چهار میلیون گاگول داره که به بنفش رای دادن ?
اتفاقا هیچ آخوندی تو جنگ شهید نشده فقط چند تا انگشت شمار که احتمالا بی مصرف بودن که انداختنشون تو جبهه. تو هم برو یکم ساندیس بخور. آفرین پسر خوب
نفهمی حد نداره.....اخه اخوند تو کل تاریخ چی به علم دنیا اضافه کرده؟خودتم طلبه ای حتما اینو میگی
مقاله خوبی بود
تردید نداشته باشید که بین گزینه هایی که در سطر نخست این مقاله نام شون برده شد و "حتی اردن"!، یکی از این گزینه ها جز ایران برنده این نبرد خواهد بود؛
این مساله رو نه از روی صرفا سیاه نمایی و ناامیدی محض و احساسات ناش از روزهای اخیر، بلکه از روی مشاهدات، منطق و کمی هم حدس و گمانم میگم چرا که در حال حاضر این کشورهای عربی که زمانی اونها رو به سخره میگرفتیم که "صرفا مصرف کننده هستند و نه، خلاق و ارزش آفرین" بشدت دارند قرارداد هایی رو منعقد میکنند با کشورهای صاحب نام که بشرط اعطای هزینه های سنگین و تامین بودجه علمی برای تحقیقات اونها، درعوض اینکه شراکت تجاری با محصولات دانش بنیان اونها منعقد بشه، اشتراک علم و آموزش و برگزاری کورس های آکادمیک برگزار بشه در اون کشورها درجهت ارتقای نیروی متخصص بومی شون؛
یعنی در واقع مشابه همون بیزنس پلنی که توی ورزش، کشور قطر داره با حوصله پیاده سازی میکنه و البته کشورهای دیگه حوزه خلیج فارس و نتیجه چی شد؟ اینکه اونها قهرمان آسیا شدن و ما هم بتدریج رتبه یک مون رو در آسیا از دست دادیم : )
ولی اگر فکر میکنید که ما صرفا با "شریف" ها و "دانش بنیان"ها و "پارک"ها و "مقاله بیرون دادن"ها و "سورنا ستاری"ها و "معافیت نخبه گان" ها و... در این نبرد (حتی اگر حاضر هم بودیم!) یارای رقابت داریم، تجدید نظر کنید چون خانه از پای بست ویران است
تا وقتی نفت باشه یه مشت بی سواد
پیشرفت که نداریم هیچ، پسرفت داریم
امارات و عربستان و خود آمریکا هم نفت دارن. مشکل جای دیگس
نفت رو آمریکا و سوئد هم داره ، چه ربطی داشت؟؟؟؟
میگویند آقامحمدخان قاجار که ازساعت ۴ صبح تا طلوع آفتاب نماز میخواند، علاقه زیادی به شکار روباه داشت...
تمام روز را درپی یک روباه با اسبش می تاخت تا زمانیکه حیوان از فرط خستگی نقش برزمین شود، بعد روباه را میگرفت و بر گردنش زنگوله ای میبست و درنهایت رهایش میکرد....
تا اینجای داستان مشکلی نیست. درست است، روباه مسافت زیادی را دویده و وحشت کرده ولی حداقل هنوز زنده و سالم است و هم دُمش را دارد، هم سرش را و هم پوستش را نکنده اند،فقط میماند آن زنگوله...
از اینجای داستان مصیبت روباه شروع میشود... هرجا که میرود یک زنگوله بر گردنش صدا میکند....
دیگر نمیتواند شکار کند چون مرغ و خروس ها با شنیدن صدای زنگوله فرار میکنند. صدای زنگوله جفتش را هم میترساند و فراری میدهد،
از همه اینها بدتر صدای زنگوله خودش را هم پریشان و عصبی و آرامشش را مختل میکند، روباه بیچاره درنهایت، گرسنه و تنها در گوشه ای میمیرد...
متاسفانه این همان بلائیست که بر سر ما آمده است
در بُرهه ای از تاریخ اسیر شده ایم ، شیطان سوار بر اسب جهالتمان، آنقدر دنبالمان میدود که خسته یمان کند و زنگوله ای از خرافات، توهمات و باورها و عقاید غلط برگردمان آویزان میکند.
قرنهاست که این زنگوله با ماست و متاسفانه هرجا که میرویم آنرا با خود میبریم... فکر میکنیم آزادیم ولی نیستیم... برده افکار منفی و غلط خود شده ایم و آنها را بهمراهمان اینطرف و آنطرف میبریم، آنهم باچه سر و صدایی...
نمازش چه ربطی به داستان داشت؟
نمیدونم چرا قرنها غرق در زنگوله ای از خرافات بوده ایم اما بزرگتربن و قدرتمندترین تمدن ها در همین قرن های تاریک؟ شکل گرفته!!!!
مشکل اینجاست که اونوری ها از ما تعریف نمیکنن و قافیه رو باختیم
درحالیکه مشکل ما اشتباه در انتخاب حاکمانه نه چیز دیگه ای
از افاضات دوستان بهره مند شدیم که فرمودند از پایین ترین IQها در دنیا هستیم!!! چقدر خود زنی ! عزیزم آی کیو کم نداریم( البته شما ...) همت و تلاش و ایستادگی در برابر ظلم رو فراموش کردیم
اخرش من نفهمیدم استارت اپ چیه.
یعنی ساخت یه برنامه مثل بازار؟
بعدش میای نظرات تحلیلی راجع آی تی و فناوری میدی و ساندیس میخوری...خوبه تودتم اعتراف کردی حالا که چیزی نمیدونی....
آدم ساندیس خور باشه ولی مثل تو نوچه بنفش ها نباشه ???
تو فعلا مغزت اونقد کوچیکه و یخ زده س فکر بنفش و سبز و قرمزی....مشکل از بیخ و بنه نه از سبز و قرمزو بنفش و اینکه امثال شما ها که اعتراف میکنید اصلا نمیدونید استارت آپ چیه میاید تو حوزه آی تی و شبکه و فناوری اطلاعات نظر میدین و اتفاقا نفهمایی مثل خودتونم دارن تو وزارت خونه اونو کنترل میکنند و دقیقا نفهم هایی دارن واسه اون سیاست گذاری میکنن
https://digiato.com/article/2014/11/08/%D8%A8%D9%87-%DA%86%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B9-%DA%A9%D8%B3%D8%A8-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%BE-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%85%DB%8C/
منظور شما از "حهان"، لابد ایالاتمتحدهآمریکا است؟ :)
شما به اربابانات در غرب بگو، که اگر ایران بزرگ روی پای خود نمیایستاد، و برای منافع و منابع ملی و فرهنگ و زباناش نمیجنگید، بیش از هفتهزار سال زنده نمیماند.
شما به اربابانات در غرب بگو، که رویای تجزیهسازی ایران را با خود به گور خواهند برد.
شما اگر در روز فقط سی ثانیه تاریخ مطالعه میکردی، میفهمی که در طی دویستسال گذشته، غرب چه به روز این کشور آورده است -- حکومت ایران چه ولایتفقیه باشد چه سلطنتی، دشمنان هرگز دست از سرش بر نمیدارند، زیرا بحث بر سر نوع حکومت یا دین و مذهب یا اشخاص نیست -- بحث بر سر "ایران" است; ما برترین و پختهترین فرهنگ دنیا هستیم -- و هرگز از آداب و رسوم و زبانمان نمیگذریم -- "ایرانیان راستینه" نیز اینگونهاند -- ولی ما "ایرانگرایان اقتدارگرا" هرگز، هرگز، و هرگز، ثانیهای و درصدی اجازه نخواهیم داد تا ذرهای از این خاک ورجاوند و عزیز، که به دستان پدر بزرگمان کوروش بزرگ، و مادر بزرگمان کاساندان نیز جان گرفت، باری دیگر به دست بیگانگان بیاُفتد.
اقتصاد ایران میبایست از "داخل" به دست "ایرانیان" رشد و پیشرفت کند -- و مقامات بیعرضهای که به اشتباه و به دشمنی بر جایگاه "مدیریت/ریاست/وزارت/..." نشستهاند، به دست خودمان از جای برداشته شوند.
دشمنان زیادی در داخل حضور دارند: با آنان بجنگید تا آنچه نیک است بر سرزمین برویانید.
نگاه به خارچ، مساویست با بردگی مدرن/سپید، تجزیهی ایران، نابودی هرچه بیشتر ملیت، و در نهایت حکمرانی آمریکا بر جهان، که همان چیزیست که پیرمردها و پیرزنهای افراطی یهودی میخواهند.
قبول ندارید؟ سر+دیوار+ضربه!
پاینده امپراطوری ایران بزرگ.