محققان با ترکیب داروهای بیولوژیکی و ADC موثرتر با سرطان مبارزه می‌کنند

محققان با ترکیب داروهای بیولوژیکی و ADC موثرتر با سرطان مبارزه می‌کنند

محققان با ترکیب دو تکنیک جدید درمان سرطان که هر کدام تا پیش از این مشکلات و معایب خاص خودشان را داشتند، توانسته‌اند روشی برای انتقال مستقیم دارو به سلول‌های بدخیم ابداع کنند.

از جمله روش‌های جدید و نویدبخش در درمان سرطان می‌توانیم به استفاده از داروهای بیولوژیکی و داروهای کونژوگه با آنتی بادی (ADC) اشاره کنیم. هر کدام از این روش‌ها مزایا و معایب خاص خودشان را دارند. داروهای بیولوژیک از جمله داروهای مبتنی بر پروتئین می‌توانند به‌طور مستقیم با پروتئین‌های موثر در سلول‌ها جایگزین شوند. در نتیجه، اثرات جانبی کمتری نسبت به روش‌های سنتی شیمی‌درمانی دارند. ولی به خاطر اندازه بزرگشان نمی‌توانند به‌راحتی وارد سلول‌ها شوند.

از سوی دیگر، داروهای کونژوگه با آنتی بادی می‌توانند به شکل مستقیم از طریق دوزهای کوچک سلول‌های بدخیم را هدف قرار دهند، اما هر آنتی بادی می‌تواند مقدار محدودی دارو حمل کند. علاوه بر این، افزایش دوز ADC می‌تواند اثرات جانبی این روش را بیشتر کند.

«خوشبو سینگ»، فارغ‌التحصیل شیمی و یکی از نویسندگان اصلی تحقیق حاضر می‌گوید: «کاری که تیم ما انجام داده، ترکیب مزایای روش بیولوژیک و داروهای کونژوگه با آنتی‌بادی (ADC) و حل نقاط ضعف این روش‌هاست. دستاورد ما سکویی برای درمان سرطان است.»

این گروه در روش خود از نانوذره‌ای موسوم به کونژوگه آنتی‌بادی-پروتئین (PAC) استفاده می‌کند. استاد دانشگاه ماساچوست آمریکا و رئیس بخش مهندسی زیست‌پزشکی این دانشگاه می‌گوید: «تصور کنید آنتی‌بادی‌های PAC آدرس روی پاکت نامه هستند و پروتئینِ مقابله‌کننده با سرطان محتوای آن نامه است. PAC به ما اجازه می‌دهد نامه را با محتوای درمانی آن به آدرس درست بفرستیم. بنابراین دارو دقیقا به سلول هدف می‌رسد و پروسه درمان اثرات جانبی کمتری خواهد داشت.»

در مرکز PAC نانوذره‌ای شبیه یک قلم پلیمری وجود دارد. این قلم دارای آنتی‌بادی‌هایی است که قادر به شناسایی تک‌تک سلول‌های سرطانی هستند. افزون بر این، قلم داخل PAC باید حجم زیادی از داروهای بیولوژیک را حمل کرده و آن‌ها را دست‌نخورده نگه دارد. محققان می‌گویند نانوذره آن‌ها می‌تواند چهار برابر یک ADC معمولی دارو حمل کند و حتی با کمک تکنیک‌هایی این مقدار را چند برابر کند.

دستاورد تحقیقاتی پژوهشگران دانشگاه ماساچوست نه تنها در زمینه سرطان، بلکه می‌تواند در درمان بیماری‌های ژنتیکی یا هر اختلال دیگری که داخل سلول‌های بدن به وجود می‌آید به کار گرفته شود. این گروه حالا در تلاش است تا مدل‌های خود را در خارج از ظروف آزمایشگاهی امتحان کند.

نظرات ۱

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود

Digiato

رمزتان را گم کرده‌اید؟

Digiato