در دیجیاتو ثبتنام کنید
جهت بهرهمندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخشهای مختلف در دیجیاتو عضو ویژه دیجیاتو شوید.
عضویت در دیجیاتو
انسانها تواناییهای قابلتوجهی در ترمیم بافتهای آسیبدیده دارند، اما این توانایی با قابلیت جانورانی مانند سمندرها و آکسولوتلها (Axolotl) که میتوانند اندامهای کامل خود را دوباره رشد دهند، فاصله زیادی دارد. بااینحال، پژوهش جدیدی نشان داده که شاید پستانداران نیز نوعی توانایی پنهان برای بازسازی اندام داشته باشند.
تیمی از پژوهشگران به رهبری محققان دانشگاه تگزاس A&M توانستهاند در موشهایی که یکی از انگشتان پای آنها قطع شده بوده، پاسخی برای بازسازی بافت ایجاد کنند. به گفته پژوهشگران، هرچند رشد دوباره «ناقص» بوده، اما نتایج بهدستآمده امیدوارکننده است.
این روش هنوز روی انسان آزمایش نشده است، اما با توجه به شباهتهای زیستی که میان پستانداران وجود دارد، این احتمال مطرح میشود که سلولهای بدن انسان نیز در صورت دریافت دستورهای مناسب، بتوانند واکنش مشابهی نشان دهند.
کلید اصلی این فرایند، استفاده از ۲ پروتئین سیگنالدهنده بوده است. پروتئین اول مواد اولیه لازم برای بازسازی را فراهم میکند و پروتئین دوم از این مواد برای ساخت بافت بهره میگیرد. «کن مونوکا»، زیستشناس دانشگاه تگزاس A&M، میگوید:
«این فرایند درواقع ۲ مرحله دارد. ابتدا سلولها را از مسیر ایجاد بافت زخم منحرف میکنید و سپس سیگنالهایی را در اختیار آنها قرار میدهید که میگوید چه چیزی باید ساخته شود.»
در حالت معمول، هنگام آسیبدیدگی، بدن بهطور پیشفرض بهسمت ایجاد بافت در محل زخم میرود. سلولهای فیبروبلاست (Fibroblast) به محل زخم فرستاده میشوند تا با تشکیل بافت، آسیب را ترمیم کنند. این واکنش برای جلوگیری از خونریزی مفید است، اما در صورت از دست رفتن یک اندام، به بازگشت آن کمکی نمیکند.
محققان میگویند در همین مرحله که فیبروبلاستها در وضعیت فعال و پذیرنده قرار دارند، نخستین پروتئین سیگنالدهنده یعنی فاکتور رشد فیبروبلاستی ۲ یا FGF2 وارد عمل میشود. این پروتئین در عمل این سلولها را دوباره برنامهریزی میکند تا آماده تبدیلشدن به ساختاری دیگر شوند.
ساختار جدید «بلاستما» (Blastema) نام دارد و تودهای موقتی از سلولها است که جانورانی مانند سمندرها از آن برای آمادهسازی بافت جهت رشد دوباره استفاده میکنند. این ساختار علاوهبر ترمیم محل زخم میتواند در جایگزینی اندام ازدسترفته نقش داشته باشد. در مرحله بعد نیز پروتئین BMP2 به کار گرفته شده تا پیام لازم برای آغاز ساخت بافت را به بلاستما برساند.
این درمان در دهها آزمایش روی موشها توانسته استخوانها، تاندونها، رباطها و ساختارهای مفصلی آنها را بازگرداند. هرچند انگشتهای بازسازیشده گاهی بدشکل بودهاند یا اندازهای کوچکتر از حد طبیعی داشتهاند، اما تمام اجزای ضروری در آنها وجود داشته است.
اگر چنین توانایی واقعاً وجود داشته باشد و بتوان آن را تقویت کرد، پیامدهای آن برای درمانهای پزشکی بسیار گسترده خواهد بود. البته هنوز تا آزمایش این روش روی انسان راه زیادی باقی مانده است. پژوهشگران باید سازوکارهای بازسازی را با دقت بیشتری بررسی کنند و همچنین راهی پیدا کنند تا اندامهای بازسازیشده شباهت بیشتری به اندامهای ازدسترفته داشته باشند.
نتایج این پژوهش در نشریه Nature Communications منتشر شده است.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
دست اضافه چی ؟ خودتون دست رو جایگزین کلمه صحیح کنید :))))
همه یاد لیزارد افتادن من یاد ددپول و ولورین
چندسال پیش یه خانم مشتریم بود
جفت دستاش از مچ دست قطع شده بود
هروقت یادشون میوفتم تا چندساعت یه جوری استرس میگیرم که انگار یه وزنه ده کیلویی رو سینم
من عاشق اکسولوتلم خیلی کیوته
این یعنی اگر بریم جلوتر شاید بشه حتی ژنتیک رو هم بازنویسی کرد و عظیم ترین بیماری های انسان رو درمان کرد
به نسخه ایده آل و تکامل کامل رسید سیستم ایمنی و....
و این قدم ها به جلو واقعا غیر قابل توصیف ...
به این زودی که نیست
حداقل 10 الا 20 سال زمان میبره
ولی این پژوهش یک نقطه عطف محسوب میشه
اینو خوندم یاد کارکتر لیزارد توی اسپایدرمن افتادم
هر تغییر و درمانی بدون عوارض نیست
باورم نمیشه خیلی جدی اینو گفتی
What you mean?
و ما باید به فکر اینترنتی که نیست باشیم 👍
شاید نه . حتما این اتفاق میوفته. فقط امیدوارم تا زمانی که زنده هستیم بتونیم ببینیم اون روزو.
نارسایی کلیه دو دقیقه بعد وقتی اینو خوند: یه سر برید مشهد شفا بگیرید، علم بلای جان ایمان ماست
Nicex sisi
دکتر کانرز تو اسپایدرمن اولین نفز بود خدابیامرز
😂
جیزز ، من داشتم به همین فکر میکردم
*اولین مارمولک
یادمه چند سال پیش هم مطلب مشابه این خونده بودم که دانشمندها متوجه شدند در DNA ستاره دریایی برای ترمیم اندام ها تونستند شباهتی ببینند که در DNA انسان هست اما غیر فعاله
خیلی دوست دارم بدونم این تحقیق هم در ادامه همان تحقیق هست یا جداست؟!
پاسخ دیپ سیک
تحقیق قدیمیتر نشان داد که ژنهای لازم برای ترمیم اندام در DNA ما هم وجود دارد، اما انگار خاموش شده. تحقیق جدید یک گام جلوتر رفته: مشکل فقط خاموشی این ژنها نیست، بلکه عدم کنترلِ هوشمندِ رشد سلولی است. بدن ما برای جلوگیری از سرطان، بهجای بازسازی واقعی، فقط جای زخم میسازد. ستاره دریایی اما هم کلید این ژنها را دارد و هم فرماندهی دقیقشان را. حالا دانشمندان به دنبال یادگیری مکانیسم کنترل و فرماندهی ستاره دریایی هستند تا شاید روزی این ژنهای مشترک را در انسان، ایمن فعال کنند.
ایول دوست عزیز
ممنون بابت وقتی که گذاشتید
چه وقتی
سوالت رو کپی کردم به دیپ سیک دادم اون هم این پاسخ رو داد
این جماعت هنوزم هستن تو این مملکت
واسه همین چیزاس هیچوقت درست نمیشیم