کارآفرین سریالی توضیح میدهد: چگونه در زمان قطع اینترنت، فروشگاه اینستاگرامی را زنده نگهداریم
نسخه بقا برای کسبوکارهای خرد و اینستاگرامی
در سالهای اخیر، شبکههای اجتماعی بهویژه اینستاگرام به ویترین اصلی بسیاری از کسبوکارهای کوچک و متوسط در ایران تبدیل شدهاند. گفته میشود بیش از دو میلیون فروشنده خرد، معیشت خود را بر پایه اینستاگرام بنا کردهاند و بسیاری از شرکتهای دیگر نیز به این بستر وابستهاند. اما قطع یا محدودیت اینترنت، این وابستگی را به یک ریسک جدی تبدیل کرده است. میتوان گفت در چهارماه اخیر، یعنی از آغاز حوادث دیماه تا کنون، کسبوکارها و فروشگاههای اینستاگرامی فعالیت نداشتهاند و تعطیلی این کسبوکارها که معمولاً هزینه خانوارهای ضعیفتر را تامین میکنند، برابر است با از دست رفتن امکانات اولیه زندگی برای چند میلیون نفر.
«بهراد غیاثالدین»، همبنیانگذار رمیس، بنیانگذار و مدیرعامل هلدینگ آریو و کارآفرین سریالی، در گفتوگو با دیجیاتو از راهکارهای عملی برای حفظ چرخه فروش و تداوم حیات کسبوکارها و فروشگاههای اینستاگرامی و اینترنتی در شرایط بحرانی میگوید.
غیاثالدین با اشاره به نقش پررنگ شبکههای اجتماعی در اقتصاد خرد ایران میگوید: «در سالهای اخیر، شبکههای اجتماعی به یکی از مهمترین بسترهای بازاریابی و فروش برای کسبوکارهای کوچک و متوسط تبدیل شدهاند. در میان آنها، اینستاگرام بهدلیل سادگی استفاده، دسترسی گسترده و ماهیت بصری جذاب، عملاً به ویترین اصلی بسیاری از کسبوکارها تبدیل شده و افراد زیادی، بهویژه صاحبان کسبوکارهای خرد، از این طریق امرار معاش میکنند.»
او ادامه میدهد: «دسترسی به اینترنت حق مردم است و نباید به هر بهانهای آنها را از این حق محروم کرد. اما به هر حال در شرایط کنونی ایران، وابستگی به اینستاگرام، یک ریسک سیستماتیک ایجاد کرده است. بهگونهای که با قطع یا حتی محدود شدن دسترسی مردم به اینترنت، بخش بزرگی از چرخه فروش مختل میشود. در چنین شرایطی، کسبوکارها ناگزیرند رویکرد خود را تغییر دهند و در عین امید به بهبود شرایط، منتظر نمانند و متناسب با نوع فعالیتشان، راهکاری برای استمرار فروش پیدا کنند.»

ارتباط مستقیم با مشتری؛ دارایی فراموششده کسبوکارها
این کارآفرین، راهکار نخست حفظ کسب و کار را برقراری ارتباط مستقیم با مشتریان میداند: «یکی از مزایای بزرگ اینستاگرام این است که نقش واسط بین مشتری و فروشنده را ایفا میکند. اما در زمان قطع اینترنت، همین مزیت به نقطه ضعف تبدیل میشود و ارتباط بهطور کامل قطع میشود.»
به باور او، داشتن بانک اطلاعاتی مشتریان حیاتی است:
کسبوکارها باید یک بانک اطلاعاتی ساده شامل شماره تماس و اطلاعات مشتریان سابق و بالقوه تهیه کنند. از طریق پیامک، تماسهای خودکار یا حتی تماس مستقیم میتوان ارتباط را حفظ کرد.
او ادامه میدهد:
همیشه باید بهانهای برای تماس با مشتری داشت؛ معرفی محصول جدید، تخفیف، جشنواره یا هر روش دیگری که ارتباط را زنده نگه دارد.
بازگشت به روشهای سنتی فروش
به گفته غیاثالدین، در شرایط محدودیت دیجیتال، روشهای سنتی برای فروشگاههای اینستاگرامی و آنلاین دوباره اهمیت پیدا میکنند:
همکاری با فروشگاههای فیزیکی، توزیعکنندگان محلی، استفاده از کاتالوگهای چاپی یا دیجیتال، همگی میتوانند برای کسبوکارهایی که محصولات فیزیکی دارند مؤثر باشند.
او اضافه میکند: «اگر مغازهها بهدلیل ناآشنایی با محصول تمایلی به خرید نداشته باشند، میتوان بهصورت امانی با آنها کار کرد؛ محصول را در فروشگاه گذاشت و پس از فروش، وجه آن را دریافت کرد. در مجموع، روشهای سنتی در این روزها نقش پررنگتری نسبت به گذشته دارند.»
مارکتپلیسها؛ جایگزینی قدرتمند برای حفظ فروش
به گفته مدیرعامل هلدینگ آریو، مارکتپلیسها یکی از مهمترین گزینهها برای حفظ جریان فروش هستند:
برخلاف شبکههای اجتماعی که مبتنی بر جذب مخاطباند، مارکتپلیسها بر پایه تقاضا عمل میکنند. کاربر با نیت خرید وارد این پلتفرمها میشود و اگر کالا آماده تحویل باشد، فروش میتواند خیلی سریع فعال شود.
او تأکید میکند که این راهکارها فقط مختص دوران قطع اینترنت نیستند و حتی پس از بازگشت اینترنت نیز کاربرد دارند.
- غیاثالدین مارکتپلیسها را به سه گروه اصلی تقسیم میکند:
- نخست، مارکتپلیسهای بزرگ و ساختاریافته مانند دیجیکالا، باسلام و زنبیل که مخاطب زیاد، اعتماد بالا و زیرساختهای کامل شامل پرداخت، لجستیک، انبار و بازاریابی دارند.
- دوم، مارکتپلیسهای مقایسه قیمت مانند ترب و ایمالز که تمرکز آنها بر قیمت و هدایت کاربر به سمت فروشنده است و برای کسبوکارهای با قیمت رقابتی مناسباند.
- و سوم، مارکتپلیسهای آگهیمحور و محلی مانند دیوار و شیپور که برای کسبوکارهای کوچک و محلی کاربردیتر هستند و تشریفات کمتری دارند.
وبسایت؛ پایگاه ثابت کسبوکار
او به اهمیت داشتن وبسایت اشاره میکند:
داشتن یک وبسایت، حتی در سادهترین شکل، میتواند بهعنوان پایگاه ثابت کسبوکار عمل کند. نیازی نیست کسبوکارهای کوچک سراغ طرحهای پیچیده و پرهزینه بروند. با استفاده از پلتفرمهای استاندارد، میتوان در چند ساعت یا چند روز یک وبسایت قابل قبول راهاندازی کرد.
مهاجرت به پیامرسانهای داخلی؛ انتخاب یا ضرورت؟
به گفته غیاثالدین، در شرایط قطع اینترنت، استفاده از پیامرسانهای داخلی هم میتواند به عنوان راهکار آخر، موثر باشد:
در زمانی که دسترسی به اینترنت آزاد وجود دارد، مهاجرت به پیامرسانهای داخلی فقط یک انتخاب است؛ اما در نبود اینترنت، استفاده از ابزارهای داخلی به ضرورت تبدیل میشود.
او تأکید میکند که موفقیت در این فضا نیازمند تغییر رویکرد است:
برخلاف اینستاگرام که مبتنی بر تعامل و سرگرمی است، کاربران پیامرسانهای داخلی معمولاً بهدنبال اطلاعات مستقیم و تصمیمگیری سریع هستند. بنابراین شفافیت در ارائه اطلاعات اهمیت بالایی دارد. استفاده از تصاویر واضح، توضیحات کوتاه و دقیق، قیمتگذاری شفاف و انتشار مداوم محتوا نقش کلیدی در دیده شدن دارد، چرا که الگوریتمهای پیشنهاد محتوا در این پلتفرمها نسبت به شبکههای خارجی ضعیفتر هستند.
غیاثالدین در جمعبندی میگوید: «مهمترین نکته در شرایط بحران، تداوم حضور در بازار است. بزرگترین خطر، قطع ارتباط با مشتری و فراموش شدن است. برندهایی که در دوران بحران حضور خود را حفظ میکنند، پس از بازگشت شرایط به حالت عادی، رشد بسیار سریعتری خواهند داشت.»
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
الان مردم از ترسِ "عدم حضور در بازار" بپرن تو بغل پیام رسان داخلی؟!
کدوم بازار دقیقا؟
بجز مایحتاج روزانه بازاری فعال نیست
استفاده از پلتفرم داخلی مصداق بارز اون جمله بود که میگفت آدم ذره ذره به بی آبرویی عادت میکنه.
دقیقا. پس به هرکسی میتونید بگید بی ابرو نشه. استفاده فقط بی ارزش کردن حق خودتونه
ممنون میشم این کارافرین عزیزمون ! برامون نسخه نپیچه
منم موافقم
شاید کارآفرین سریالی سفارشی!
I remember my dad telling me to study hard and work hard for better future now i look at this shameful situation i think of my self all those study all those hard work just to be useless meat in this country rotting
I bet on the table that if i worked as waiter in other countries i be having better future than here in this stupid country being a homeless guy has better future than here when im gonna see the bright side of the word
دقیقا، چون هوملس بودن توی کشورهای اروپایی یه انتخابه، نه یه اجبار.
هر روز به عقب ماندگی پیشرفت میکنیم
با احترام به ایشون، الان موقعیتی نیست که بگیم : چگونه در شرایط قطعی اینترنت ، فلان کار را بکنیم ؟ این حرف خودش یعنی یک جور عادی سازی . الان فقط و فقط باید حق خودمون رو فریاد بزنیم، با اینکه به هیچ جای کسی نیست و گوش شنوایی هم نیست، تا اینکه اینترنت وصل بشه . اینکه سه روز از آتش بس هم گذشته و کوچک ترین گشایشی انجام نشده، خودش بزرگ ترین جنایت بر علیه حقوق شهروندی ما هست و آقایان هم یا ساکت هستن یا میان با حرف های … فقط اسید بر زخم میپاچن .
امروز فقط منتظر تک تاک نشستم و منتظرم کوروش بیاد و برینه به این قضیه
شده باشه از نداری و گشنگی شبا تو خیابون بخوابم
کسب و کارمو تو پیام رسان داخلی نمیارم
امیدوارم اکثریت مثل تو باشن.
خود من که ۴۰ روزه هیچ کاری نمیکنم ولی بمیرمم از حقم کوتاه نمیام
اینترنت رو وصل کنید . کسب و کار ها برمیگردن رو چرخه
خب اخه غیر استاد
کجای دنیا اینترنت قطع میکنن که این ریسک باشه
راهکار سایت عمم بلده اما هزینه داره
دومن اینگا جایی برای پیشرفت و دیده شدن نیست اگه باشه ایرانی که تبدیل میشه به زباله ای مثل روبینو ی روبیکا
بعدشم برای کنار اومدن با مشکل راهکار ندین برین روی اصل مشکل
دیجیاتو باید پاسخ بده چرا این مقاله های مسخره رو منتشر میکنه نباید اینکار رو بکنی دیجیاتو باید پاسخ بدی چرا این ها زو منتشر میکنی
دقیقاً دیجیاتو باید جواب بده که ما خواستمون وصل شدن اینترنت نه عوض شدن پلتفرم بعدش هزار تا کار دیگه هم هست به اینترنت نیاز داره این مطلب خیلی افتضاح بود تو این اوضاع
منتظریم که یه جواب بده که چرا کسی که حامی وصل شدن اینترنته. باید جایگزین مزخرف معرفی کنه
...غم نان اگر بگذارد...
حتی حامی وصل شدن اینترنت بودن هم هزینهی بقاء میخواد.
تکلیف افرادی مثل آقای غیاث الدین هم که مشخصه.اگر برق هم قطع بشه یک پلنی برای تبلیغات و پول درآوردن پیدا میکنند.