داروی جدید درمان سرطان لوزالمعده تأییدیه FDA را دریافت کرد

داروی داراکسانرسیپ جدیدترین تلاش پژوهشگران برای درمان سرطان لوزالمعده است که به‌تازگی موفق به اخذ تأییدیه سازمان غذا و دارو ایالات متحده شده است.

داراکسانرسیپ چگونه یکی از مرگبارترین سرطان‌ها را هدف قرار می‌دهد؟

سازمان غذا و داروی ایالات متحده در روز چهارشنبه، مجوز استفاده بالینی از داروی داراکسانرسیپ (Daraxonrasib) را در این کشور صادر کرد. داروی مذکور، به منظور درمان مبتلایان به آدنوکارسینومای متاستاتیک لوزالمعده (پانکراس) توسعه یافته است و در آخرین مرحله از کارآزمایی بالینی خود، توانسته طول عمر مبتلایان را در مقایسه با افرادی که تنها شیمی درمانی دریافت کرده‌اند، به بیش از دو برابر افزایش دهد. البته همین دارو در سال گذشته، تأییدیه «درمان تحوّل آفرین» را از FDA دریافت کرده بود و بسیاری از بیماران و پزشکان، چشم انتظار ورود رسمی آن به بازار بودند.

سرطان لوزالمعده یکی از کشنده‌ترین سرطان‌های رایج در جمعیت‌های انسانی محسوب می‌شود که تلاش‌ها تا به امروز در جهت درمان یا افزایش چشم‌گیر طول عمر مبتلایان به آن با شکست مواجه شده بود.

عوامل مختلفی در شکل‌گیری این نوع سرطان نقش دارند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، ایجاد جهش در ژن‌های مرتبط با خانواده‌ای از پروتئین‌ها تحت عنوان RAS است؛ به‌طوری که پژوهشگران معتقدند تا ۹۰ درصد از مبتلایان دارای چنین جهشی در ژنوم خود هستند. داراکسانرسیپ جهت مهار طیف وسیعی از پروتئین‌های RAS توسعه یافته و به‌صورت خوراکی برای بیماران تجویز می‌شود.

کسب مجوز از سازمان غذا و داروی ایالات متحده، پس از انتشار گزارش مرتبط با مرحله سوم کارآزمایی بالینی داراکسانرسیپ صورت گرفت که حدود ۵۰۰ بیمار مبتلا به آدنوکارسینومای متاستاتیک لوزالمعده (PDAC) در آن شرکت داشتند. آدنوکارسینومای لوزالمعده، رایج‌ترین نوع از این سرطان است که حدود ۹۰ درصد از سرطان‌های پانکراس را شامل می‌شود. بیماری مذکور مربوط به بخش ترشح‌کننده آنزیم‌های گوارشی لوزالمعده است و ارتباطی با بخش درون‌زیر پانکراس ندارد.

طبق نتایج کارآزمایی، تنها دریافت یک دوز روزانه از داروی داراکسانرسیپ می‌تواند نرخ مرگ‌ومیر بیماران را تا ۶۰ درصد در مقایسه با شیمی‌درمانی بدون مکمل، کاهش دهد. میانگین عمر بیمارانی که از داروی جدید استفاده کرده‌اند، برابر با ۱۳.۲ ماه گزارش شده است؛ در حالی‌که این مقدار برای گروه دیگر، تنها ۶.۷ است. همچنین افرادی که در مراحل ابتدایی ابتلا به سرطان قرار داشتند، پس از مصرف دارو، با گذشت مدت زمان بیشتری (۷.۲ ماه) در مقایسه با گروه عادی (۳.۶ ماه) دچار عوارض ناشی از پیشرفت سرطان شدند.

با وجود نتیجه‌بخشی داراکسانرسیپ، سرطان لوزالمعده هم‌چنان یکی از کشنده‌ترین انواع سرطان محسوب می‌شود که نرخ زندگی بیش از ۵ سال مبتلایان به آن، تنها ۱۳ درصد گزارش شده است. با این حال، امید می‌رود که پیشرفت اخیر بتواند زمینه‌ساز ساخت داروهای بیشتر، مخصوصاً موارد مرتبط مهارکننده‌های خانواده پروتئین RAS شود. از جمله عوارض جانبی مشاهده شده داراکسانرسیپ نیز می‌توان به مشکلات پوستی مخصوصاً در نوک انگشتان مانند ترک و زخم در کنار حالت تهوع و اسهال اشاره نمود.