لیفان X50 در برابر رنو ساندرو؛ مبارزه هاچ بک/ کراس اوور های 50 میلیونی
رنو ساندرو را می توان گزینه ای حداقلی در بازار خودروهای هاچ بک دانست و لیفان X50 نیز برای کسانی که اهل پذیرفتن ریسک خرید یک خودرو چینی هستند خودرو جذابی به نظر می رسد، ...
فهرست مطالب
رنو ساندرو را می توان گزینه ای حداقلی در بازار خودروهای هاچ بک دانست و لیفان X50 نیز برای کسانی که اهل پذیرفتن ریسک خرید یک خودرو چینی هستند خودرو جذابی به نظر می رسد، اما در تست مقایسه کدامیک از این خودروها می توانند موفق تر ظاهر شوند؟
چند سالی است که مرز بین کلاس های مختلف خودرو در حال از بین رفتن است، سدان هایی با طراحی کوپه، شاسی بلند های کوچک شده و اخیرا نیز هاچ بک هایی نزدیک به کراس اوور های شهری، به بازار معرفی شده اند.
در کشورمان نیز علیرغم تمام محدودیت ها، خودروسازان چینی زمینه ساز ایجاد تنوع و تحول در برخی سگمنت ها شده اند و حالا شاهد عرضه خودروهایی با طراحی تلفیقی هستیم.
لیفان X50 که چند ماهیست به بازار ایران راه یافته، شاهدی بر این مدعاست و از یک سو ابعاد یک هاچ بک را با طراحی ظاهری نزدیک به خودروهای شاسی بلند شهری (کراس اوور) ارائه می دهد.
از سوی دیگر پس از سال ها انتظار، سرانجام دومین محصول بر روی پروژه ال 90 یا همان تندر 90 نیز از سوی پارس خودرو عرضه شده است.
رنو ساندرو به عنوان هاچ بکی براساس ال 90، ویژگی های فنی مشترکی با این خودرو شناخته شده دارد و به همان اندازه نیز مرتفع و کراس اوور مانند است، بنابراین مقایسه این دو خودرو اسما متفاوت اما باطنا یکسان با قیمتی نزدیک، می تواند جالب توجه باشد.
طراحی بدنه
هیچ شکی نیست که لیفان X50 خودرو نسبتا زیبایی محسوب می شود و برخلاف ساندرو می تواند نظر مثبت اکثر افراد را به سوی خود جلب کند.
ساندرو درست مانند ال 90 با طراحی ساده و اقتصادی (با حداقل خط و خطوط و انحنا) شکل گرفته و به دلیل ارتفاع زیاد از سطح زمین، تا حدی غیر معمول و عجیب جلوه می کند. به خصوص اگر بخواهید این خودرو را با هاچ بک خوش چهره ای چون پژو 206 مقایسه کنید، قطعا مایوس خواهید شد.
در مقابل لیفان X50 طراحی جالب اما نسبتا نامتانسبی دارد. علاقه مندان دوآتشه خوب می دانند که طراحی دماغه این خودرو شباهتی به محصولات چند نسل قبل اپل دارد و در نمای عقب نیز شباهت ایکس 50 با آلفارومئو جولیتا غیر قابل انکار است.
جالب تر آنکه چند ماه بعد از رونمایی از لیفان X50، نسل جدید هیوندای توسان نیز به بازار آمد و در کمال تعجب شاهد تشابه بسیار زیاد چراغ ها و فرم کلی نمای عقب این توسان جدید با لیفان ایکس 50 هستیم.
هرچند شاید بتوان این شباهت را اتفاقی توصیف کرد اما به هرحال این نکته جالب به تنهایی مهر تاییدی است به نزدیک شدن طراحی بدنه خودروهای مختلف از گوشه و کنار جهان.
فضای داخلی
براساس نتایج یک تحقیق، فضای داخلی کابین بیشترین تاثیر را در انتخاب یا عدم انتخاب یک خودرو دارد، در واقع شاید در بلند مدت عادت کردن به طراحی بدنه آسان باشد اما عادی شدن داشبورد نسبتا زشت و بسیار ساده ساندرو (یا L90) به هیچ عنوان ساده نیست.
در طرف مقابل، ایکس 50 فضای داخلی به شدت جذابی دارد که با طراحی خوب داشبورد و مجموعه پشت آمپر قرمز رنگ با دور موتور بزرگ (به سبک خودروهای فراری) متفاوت از تمام خودروهای اقتصادی موجود در بازار به نظر می رسد.
هرچند بازهم براساس تحقیقات، سرعت سنج دیجیتالی نمی تواند اطلاعات دقیق و درستی را به سرعت در اختیار راننده قرار دهد و از همین روست که خودروسازان مطرح حتی با وجود انواع و اقسام نمایشگر، طراحی گرافیک سنتی و آنالوگ را برای مجموعه سرعت سنج حفظ کرده اند، اما برای لیفان X50 این نکته رعایت نشده است و شاهد استفاده از یک سرعت سنج کوچک دیجیتالی در مرکز دور سنج موتور هستیم.
فارغ از این نکته، فضای داخلی رنو ساندرو بزرگتر احساس می شود و تفاوت بین دو خودرو به خصوص در فضای سر شرنشینان عقب کاملا محسوس است.
در واقع اگر استفاده خانوادگی زیادی از ماشین دارید یا بلند قد هستید، بی هیچ شک و تردید، ساندرو فضای بزرگتری را در اختیارتان قرار می دهد.
جالب آنکه برای لیفان X50 تنظیم ارتفاع صندلی راننده نیز در نظر گرفته نشده و همین مسئله تا حدی ممکن است استفاده از این خودرو را برای برخی افراد سخت کند، به خصوص که حتی رانندگان بلند قد علیرغم دید خوب، تا حدی با مشکل نزدیکی بیش از حد سر به سقف روبرو می شوند.
امکانات رفاهی
نبود هیچ گونه آپشن رفاهی ای، یکی دیگر از پاشنه های آشیل خانواده تندر 90 و ساندرو در برابر رقباست.
لیفان ایکس 50 درنمونه مونتاژی در ایران از برخی آپشن های مهم نظیر سامانه ایمنی ESP پاکسازی شده.
اما به سانروف، سنسور دنده عقب، تهویه مطبوع اتوماتیک و امکانات متداولی از این دست مجهز است که البته در ساندرو نمی توان اثری از آن ها را مشاهده کرد، در واقع تنها امکانات ساندرو، شیشه و آینه های برقی و تهویه مطبوع دستی کاملا ساده است.
مشخصات فنی
پیشرانه ساندرو کاملا با ال 90 یکسان است و با کد K4M شناخته می شود. این موتور 1.6 لیتری یارای تولید 105 اسب بخار قدرت و 140 نیوتن متر گشتاور را راهی چرخ های جلو می کند، در مقابل لیفان ایکس 50 با موتوری 1.5 لیتری 102 اسب بخار قدرت و 133 نیوتن متر گشتاور دارد.
مهمترین تفاوت دو خودرو در این بخش به رقابت گیربکس 4 سرعته و نسبتا قدیمی ساندرو با ساختار به ظاهر مدرن CVT (ضریب متغییر پیوسته) لیفان X50 مربوط می شود.
هرچند در زمینه ترمزگیری نیز بار دیگر ساندرو حداقل بر روی کاغذ عرصه را به رقیب واگذار می کند و با ترمز های کاسه ای برای محور عقب، شانسی در برابر ترمز های چهار چرخ دیسک قدرتمند لیفان ندارد، اما سیستم تعلیق هر دو خودرو مشابه است و از ساختار اقتصادی و ارزان قیمت مک فرسون برای چرخ های جلو و غیر مستقل یکپارچه برای محور عقب تشکیل شده است.
نکته مهم آنکه از نظر فاصله از سطح زمین نیز اختلاف چندان مشهودی بین دو خودرو وجود ندارد و اگر براساس تعاریف رسمی لیفان ایکس 50 را یک کراس اوور و رنو ساندرو را یک هاچ بک معمولی بدانیم، باید گفت که در عمل هر دو خودرو ارتفاع قابل توجهی (بین 15 الی 20 سانتی متر بستگی به وزن سرنشینان و بار) از سطح زمین دارند که حتی با در نظر گرفتن سرعت گیر های غیر استاندارد نیز رقم قابل توجهی به نظر می رسد و این دو خودرو را به دنیای کراس اوور های تک دیفرانسیل نزدیک می کند.
تجربه رانندگی
تجربه رانندگی با ساندرو همانند تندر ۹۰ است و بنابراین توصیف ماجرا با توجه به تکراری بودن این خودرو و سابقه نزدیک به ۹ ساله تولید تندر ۹۰ تکرار مکررات خواهد بود. تنها یا شاید مهمترین تفاوت این است که ظاهرا مهندسان توانمند رنو به طریقی تنظیم فرنبندی عقب را تغییر داده اند و حالا ساندرو احساسی بهتر از چسبندگی و هندلینگ را نسبت به تندر ۹۰ در اختیار راننده قرار می دهد.
حس فرمان، هماهنگی موتور و گیربکس، قدرت ترمز گیری و سایر امور تفاوتی با تندر ۹۰ ندارد و البته هماهنگی گیربکس کلاسیک اتوماتیک با موتور تا حدی بهتر از گیربکس سی وی تی لیفان ایکس ۵۰ به نظر می رسد که مانند تمام گیربکس های سی وی تی، چندان احساس خوبی را به راننده منتقل نمی کند.
لیفان ایکس ۵۰ همچنین به علت ارتفاع نسبتا زیاد بدنه و فنربندی نسبتا نرم و راحت، از نظر هندلینگ نیز چندان خودرو تند و تیزی محسوب نمی شود و در سرعت های نسبتا بالا تمایلی به ناپایداری را از خود نشان می دهد که برخی مالکین به خصوص در شرایط جوی نامناسب و بر روی مسیر لغزنده، تجربه چنین شرایطی را داشته اند.
با این حساب به نظر می رسد که استفاده از سامانه ایمنی ESP برای ایکس ۵۰ نسبتا ضروریست و حذف این سیستم از روی نمونه مونتاژی در کشور حرکت کاملا اشتباهی بوده است.
با این حال ایکس ۵۰ برای استفاده معمول و درون شهری خودرویی توانمند، نرم و کم سرو صدا (به خصوص در مقایسه با سایر خودروهای چینی) محسوب می شود و می تواند لبخند رضایت را به مالکین هدیه دهد.
از نظر مشخصات عملکردی، برتری در شتاب و سرعت با ساندرو خواهد بود اما لیفان ترمز های بهتری دارد و اطمینان بیشتری را به خصوص در هنگام سنگین بودن خودرو به راننده هدیه می دهد.
جالب آنکه در زمینه مشخصات ایمنی نیز لیفان به دلیل جدید بودن ظاهرا هنوز مورد آزمون تست تصادف واقع نشده است اما ساندرو با توجه به سابقه عرضه در بازار های اروپا در حدود ۳ ستاره ایمنی را بدست آورده است که باید این سطح از ایمنی را در مقایسه با رقبا کافی اما در مقایسه با قیمت ۵۰ میلیونی و اهمیت ایمنی خودرو در کشور حادثه خیزی چون ایران، حداقلی توصیف کرد.
نکته مایوس کننده آنکه نسل جدید ساندرو که از سال 2013 در بازار اروپا عرضه می شود، موفق به کسب 4 ستاره ایمنی یورو ان کپ شده است، اما متاسفانه این مدل جدید به دلیل برخی مسائل سرمایه گذاری و سستی مسئولان تصمیم گیرنده به خطوط مونتاژ راه نیافته و نمونه قدیمی که حالا در حال تولید در پارس خودرو است هم در مقایس های امروزی چندان خودرو ایمنی محسوب نمی شود اما احتمالا تا 10 - 15 سال آینده در کشورمان عرضه خواهد شد.
در نهایت برخی مالکان و خریداران لیفان ایکس ۵۰ نسبت به مصرف نسبتا زیاد این خودرو در روزهای نخست شکایت دارند که البته ظاهرا این مشکل پس از آب بندی خودرو نسبتا حل می شود و در نهایت مصرف میانگین لیفان به حدود ۸.۵ - ۹ لیتر در یکصد کیلومتر می رسد که چندان رقم بالاییی نیست اما ممکن است اندکی از ساندرو بیشتر باشد.
متاسفانه در شرایط کشورمان هنوز امکان تست همه جانبه و عددی خودرو (به خصوص در زمینه مصرف سوخت) فراهم نیست و از این رو نمی توان با دقت زیاد برنده و بازنده را در این زمینه معرفی کرد اما در هر حال این دو خودرو حتی با وجود پیشرانه های کم حجم، چندان هم اقتصادی نیستند و در صورتی که به مصرف سوخت اهمیت ویژه ای می دهید بهتر است به سراغ مدل های دنده دستی بروید که البته حدود ۷ تا ۱۰ میلیون تومان ارزانتر از نسخه های اتوماتیک هستند.
قیمت و شرایط بازار
لیفان ایکس ۵۰ و رنو ساندرو هر دو در نمونه های اتوماتیک در حدود ۵۰ میلیون تومان قیمت می خورند که البته این رقم اندکی بیشتر از قیمت رسمی ساندرو و اندکی کمتر از قیمت رسمی ایکس ۵۰ است.
نمونه دستی ساندرو نیز در حدود ۴۴ میلیون تومان تمام می شود که اینبارهم تفاوت چندانی با لیفان ایکس ۵۰ ندارد اما نکته مهم این است که در بازار دست دوم، بازار ساندرو بهتر به نظر می رسد و افت قیمت این خودرو از لیفان ایکس ۵۰ کمتر است.
در واقع مشکل افت قیمت نسبتا قابل توجه مانند تمام خودروهای چینی دیگر برای لیفان ایکس ۵۰ هم صادق است ولی ساندرو به سبب سابقه خوب تندر ۹۰، خدمات پس از فروش و تولید طولانی مدت پارس خودرو و برنده شناخته شده رنو، از شرایط بهتری برخودار است.
نتیجه گیری نهایی
در نهایت باید هر دو خودرو را موفق و دارای آینده در بازار کشورمان توصیف کرد. ساندرو بیشتر مناسب افرادی است که به قابلیت اطمینان و خدمات پس از فروش گسترده در شهر های مختلف نیازمندند و برای مثال زیاد با خودرو به سفر می روند یا کارکرد سالانه زیادی دارند.
به عبارت دیگر ساندرو به عنوان یک خودرو خانوادگی همه فن حریف برای استفاده درون و برون شهری و کارکرد زیاد در شرایط نه چندان مساعد، عملکرد نسبتا تضمین شده ای دارد و به لطف شتاب و کشش نسبتا خوب می تواند راننده را راضی نگه دارد.
در مقابل لیفان ایکس ۵۰ زیباتر است و آپشن های رفاهی بیشتری را به همراه دارد. همچنین این خودرو به سبب خدمات پس از فروش نسبتا محدود و سابقه کمش در بازار نسبت به ساندرو، تا حدی ریسک خرید را به همراه دارد اما باید اعتراف کرد که کرمان موتور در زمینه تامین قطعات یدکی و رفع عیوب مونتاژی سری های اولیه تولید بسیار خوب عمل کرده است و ضعف کمبود قطعات یدکی (مانند آنچه در مورد برلیانس H330 اتفاق افتاده) شامل حال ایکس ۵۰ نمی شود.
در نتیجه اگر به برند اهمیت زیادی نمی دهید و خاص بودن، آپشن های رفاهی، استفاده درون شهری به عنوان خودرو دوم و نگهداری بلند مدت برایتان اهمیت دارد، لیفان می تواند انتخاب قابل قبولی باشد، به خصوص که در صورت انتخاب مدل دنده دستی، شتاب و کشش خودرو نیز نسبتا خوب است، اما ساندرو برای کسانی که نیاز به خودرویی اتوماتیک با بازار دست دوم تضمین دارند، انتخاب بهتری است و کیفیت ساخت بالا و شتاب و کشش بهتر در کنار هندلینگ قابل قبول را برای خریداران خود به ارمغان می آورد.
| رنو ساندرو | لیفان X50 | |
| عملکرد فنی و اقتصادی | 8 | 7 |
| فضای کابین و راحتی | 8 | 7.5 |
| تجهیزات و آپشن | 5 | 7 |
| قیمت و مشخصات | 5 | 6 |
| هندلینگ و کیفیت سواری | 7 | 6.5 |
| سازگاری با شرایط بنزین ایران* | 9 | 9 |
| امتیاز کلی | 8 | 7.5 |
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
اینا الان خودروی اقتصادین؟!من با ماهی 800 تومن حقوق 3-4 میلیون معنی اقتصادی داره واسم واسه پول دادن به خودرو
تيتر: مقايسه دو خودرو اشغال و اشغال تر?
اگه منصفانه و عاقلانه ناه کنیم خرید هر دو خودرو یه جور باخته
مسلما ساندرو مهندسی بهتری نسبت به ایکس 50 داره
اما بستگی به نگاه شما به خرید خودرو داره اینکه دلتون می خواد یه اتومبیل نسبتا زیبا داشته باشین که احتمال وجود ایرادات یا مشکلات ذاتی داره
یا یه اتومبیل رومانیایی با برند اصلی داچیا که تو ایران برای فروش ارم رنو روش نصب میشه (داچیا برند ارزان قیمت رنو فرانسه اس) که چون مهندسی حساب شده تری داشته ایرادات فنی کم تری داره
البته یه نکته دیگه ای هم که باعث شده ساندرو کم خرج و کم ایراد باشه اینه که کلا چیزی برای خراب شدن نداره و نداشته
بازم می گم من هیچ کدوم از این دو خودرو رو پیشنهاد نمی کنم اما اگه زمانی مجبور به خرید بودم دلم می خواست ماشین بخریم که شبیه به ماشین باشه و وقتی توش نشستم یاد خدمت مقدس سربازی نیفتم :)
ایرانخودرو هم داره دانگ فنگ H30 Cross رو برای رقابت با برلیانس H230 و ساندرو و MVM 315 new و ... میاره . . .
چیزی که L90 رو اینقدر محبوب کرده واگه ساندرو هم این ویژگی های رو داشته باشه به همون محبوبیت میرسه (به نظر من):
یکی بدنه بسیار محکم اون هست (خصوصا مدلهای قبل از سال 90)
دوم راحتی سرنشینان خصوصا سرنشینان عقب علی رغم کوچکیِ خودرو هست، نکته ای که در اکثر ماشینهای چینی ( حتی بالای 60 میلیونی) وجود نداره و سرنشینان عقب در سفرهای طولانی کمردرد میگیرن!
سوم کم هزینه بودن خودرو خصوصا از لحاظ تعمیر و نگهداری هست، که 4 یا 5 سال پس از استفاده شما تقریبا فقط برای بنزین و روغن خودرو هزینه میکنین (بغیر از هزینه های دوره ای مانند تعویض تسمه تایم که تمام خودروها دارن)
و... مواردی مانند ترمز بسیار قوی و ثبات بالا که در خودرو های چینی کمتر به چشم میخوره
L90 از لحاظ تست تصادف و بدنه مثل 206 هست یعنی 3 ستاره ی اروپا
L90 برعکس اصلا سواری و نرمی نداره و صندلی هاش یاداور پاتروله ! اصلا هم تعادل نداره مخصوصا سر پیچ و فاصله ی محور هاش به قدش نمیخوره . موتورش هم از TU5 ضعیفتره که در 206 هست . یعنی 105 اسب در برابر 110 اسب TU5 . ظاهرش هم که افتصاحه و باعث افسردگی میشه چه طراحی افتصاح و ساده ی کابین و داشبود و جه ظاهر افتضاح بیرونش . آپشن هم که صفر . هیچی . اصلا هم کم هزینه به نسبت 206 نیست . یک روغنش بخواد عوض بشه باید کلی دم و دستگاهش باز بشه . کلا رنو ماشین هاش اصلا تعمیرپذیری خوبی ندارند و برای هر کاری باید کلی کار دیگه روش انجام داد تا به کار اصلیش رسید !
با توجه به کیفیت خوب 206 از سری 95 و آمدن دوباره ی 207 و وجود برلیانس و ماشین های دیگه ی تو راه ، تندر 90 مثل قبل ارزش نخواهد داشت همچنین ساندرو که دقیقا همون تندر 90 هست
پولا چقد بی ارزش شدن!آخه پنجاه میلیون به این آشغالامیدن؟تازه نصفه آپشنای ماشینم حذف کردن تومدل مونتاژ
?
بنده حدود دو هفته می شود که این خودرو ساندرو خریداری کرده ام
شما خودتان میتوانید ضبط و مانیتور و دوربین و سنسور نصب کنید که بنده انجام دادم حدودا دو تومن شد
ماشبن های چینی شاید پراپشن و امکانت باشه ولی تجربه رانندگی پایینی داره ولی ساندرو برای یه خانواده ایرانی نهایت با دو فرزند کاملا به نظر من ایده ال است
ساندرو همون L90 هست که حتی همون صندوق رو هم نداره و ایرادات L90 درش پابرجاست (سواری خشک و خسته کننده و نامتعادل و هندلینگ ضعیف و ...) تو بازار هم مورد استقبال نیست چون دقیقا L90 بی صندوق رو باید خیلی گرونتر بخرید (اگر ساندروی new بد خوب بود نه این مدل قدیمی ساندرو که دقیقا L90 هست).
206 SD خیلی بهتره هم خیلی ارزونتره هم ظاهر هم قدرت موتور هم سواری و نرمی و هندلینگ و هم فراوانی لوازم و مشتری و آپشن های بیشتر نظیر بلوتوث و سنسور دما و عقب و ...
207 اتومات هم خیلی بهتر میتونه باشه که مجدد از 6 ماهه دوم امسال با ظاهر جدید به بازار میاد و دستیش بزودی میاد ...
همینطور H30 cross دانگ فنگ که مونتاژ کار پژو در چین هست و بزودی میاد بازار و اتومات هست و موتور قوی TU5 داره و قیمتش حدودا 43 تومنه
برلیانس H230 هم گزینه ی خوب دیگست و ضعفش به نسبت این 2 پژو و دانگ فنگ ، ضعف قدرت موتوری و موجود بودن لوازم یدکیه
خلاصه اش میشه اینکه: لیفان از هر جهت زیباتره! (بنده شک دارم البته) اما ساندرو از هر جهت بهتره. لیفان هزار تا آپشن داره ولی حتی صندلی اش هم قابل تنظیم نیست, ساندرو هیچ آپشنی نداره ولی امکانات ضروری رو داره.
لیفان x50 بدترین ماشینیه که تو خیابونا هست
کیفیت پایین و گیربکس نا هماهنگ باموتور و ضربه های عجیب گیربکس
مونتاژ بسیار بی کیفیت
و خلاصه مجموعه کاملی از ایرادها
به شکلی که حداقل 7 یا8 مورد طرح ژنت داره که پس از تحویل باید به نمایندگی مراجعه کنید و حل بشن
موضوع بعدی اینه که قطعاتش رو حتی نمایندگی هاش ندن
و بدترین چیز در مورد این ماشین اینه که خیلی ضعیفه و پراید کاملا تو بحث شتاب و کشش از این ماشین سره
درسته رنو ظاهر فوق العاده زشتی داره ولی همه جوره ارزش خرید داده به نسبت x50
اقا شما که اطلاعات نداری قضاوت نکن ماشینی بسیار نرم وشیک وباکلاسی هست که تو خیابون چشم همه روبه خودش خیره میکنه شتاب وموتریشم عالیه به خصوص تودنده دستی. خوب بعضی مشکلات منتاژی داره که میتونه یه ماشین بالای 100تومانی هم داشته باشه که قابل حله که درهر صورت بهتر ازطراحی زشت وقدیمی ساندرو یاهمون ال لگن هست.
بالاخره لیفان چینیه و رنو فرانسویه به نظرم تکنولوژی چین و اروپا یه فرقی داره
توی تکنولوژی لایسنسارو هر شرکتی میتونه بخره. بستگی به کشور نداره. بعلاوه این دوتا تفاوتهای کوچیکی دارن که دیجی روشنشون کرده. تکنولوژی جذابی هم توی هیچ کدومشون نیست که بگیم فرانسه و چین
اولا که ساندرو فرانسوی نیست و مال دیسیا هست که یه شرکت رومانیایی که زیر مجموعه رنو
بعدشم خودروسازهای فرانسه(به غیر از بوگاتی ) خودروساز های درجه دو و آشغال به حساب میان و از چینی ها خیلی بهتر نیستن.
یعنی با این حرف شما رسما گفتی که پژو سیتروئن و رنو اصلا خوب نیستن
شما برو همون چین
بوگاتی متعلق به وُلکس واگِن آلمان هست.
متاسفانه همه گول تبلیغات رو می خورن، سندرو و ال نود هر دو متعلق ه کمپانی به اسم داسیا (اگه درست بگم اسم رو) و متعلق به کشور مجارستان هست و تحت لیسانس کمپانی رنو خودرو تولید می کنن.