کشف یک سیاهچاله مرموز در دورترین نقطه شناخته شده عالم هستی

گروهی متشکل از اخترشناسان بین المللی موفق به کشف یک سیاهچاله عجیب و غریب در دورترین فاصله ممکن از زمین شده اند. فاصله ۱۳ میلیارد ساله سیاهچاله مذکور تا ما به این معنی است که اطلاعات ثبت شده از آن مربوط به زمانی است که نخستین ستاره ها در حال تشکیل بوده اند.

این کشف تازه سوالی مهم را مطرح می سازد. چطور یک سیاهچاله با ابعادی عظیم می توانسته در زمان آغاز تشکیل ستاره ها وجود داشته باشد؟ سیاهچاله مورد بحث به عنوان بخشی از یک «اختروَش» (quasar) -یا بهتر بگوییم به عنوان قلب آن- عمل می کرده است. اختروش هاله متراکم شده از ماده‌ است که ابرسیاهچاله یک کهکشان جوان را احاطه کرده‌ است.

به تدریج که گازهای احاطه کنند سیاهچاله به درون آن کشیده می شوند، به سرعت چرخش، گرما و روشنایی کل سیستم افزوده می شود. همین مسئله سبب می شود که اخترشناسان بتوانند این پدیده ها را از فواصل بسیار دور نیز رصد نمایند. اختروش ها از جمله درخشان ترین و دورترین اجرام کیهانی بوده و برای شناسایی نحوه تغییر عالم هستی بسیار مفید هستند.

بر اساس محاسبات انجام گرفته، به نظر می رسد سیاهچاله مورد بحث چیزی در حدود ۶۹۰ میلیون سال پس از «انفجار بزرگ» متولد شده باشد و ابعاد هسته مرکزی آن نیز در حدود ۸۰۰ برابر بزرگتر از خورشید است.

همان طور که پیش تر گفتیم، مسئله عجیب در خصوص سیاهچاله مورد بحث سن و زمان تشکیل آن است. بر اساس دانسته های امروزی، ۶۹۰ میلیون سال فرصت واقعاً کمی برای تشکیل سیاهچاله ای ۸۰۰ برابر بزرگتر از خورشید است. بنابراین به نظر می رسد مکانیزم ناشناخته دیگری در کار باشد.

یکی از ستاره شناسان عضو تیم کشف کننده اختروش مورد بحث در خصوص آن می گوید: «این تنها جرم آسمانی کشف شده از آن دوره زمانی کهن است. این سیاهچاله از جرم بسیاری برخوردار است، اما کیهان در آن زمان جوان تر از آن بود که چنین چیزی اصولاً وجود داشته باشد. این مسئله بسیار عجیب است.»

منبع:
newatlas

مطالب مرتبط

ستاره ها می توانند بدون ابرنواختر، به سیاهچاله تبدیل شوند

به عنوان یکی از بنیادی ترین دانسته های علم کیهانشناسی، ستاره هایی که جرم کافی در اختیار دارند در پایان عمر پس از یک انفجار مهیب تحت عنوان «اَبَرنواَختر» در خود فروریخته و یک سیاهچاله را به وجود می آورند. اما محققان اخیراً ستاره غول آسایی به نام «N6946-BH1» را در فاصله 22 میلیون سال نوری... ادامه مطلب

شواهد تازه از اعماق جهان هستی، مهر تأیید دیگری بر نظریه انفجار بزرگ می زنند

«انفجار بزرگ» (Big Bang) را می توان نظریه علمی برتر در زمینه پیدایش جهان هستی نام نهاد. جهان در آغاز بسیار داغ، متراکم و یکنواخت بود، اما با گذشت زمان به مرور بزرگ تر و سرد تر شد. این نظریه سال ها محل اختلاف دانشمندان بود، اما با مشاهده و سنجش بقایای این انفجار بزرگ... ادامه مطلب

کشف صدها کهکشان جدید در اولین تصویر بدست آمده از ابرتلسکوپ MeerKAT

ساخت رادیوتلسکوپ میرکت (MeerKAT) هنوز به پایان نرسیده، اما اولین تصویر بدست آمده از آن بسیار امیدوار کننده تلقی می شود. در این تصویر، قطعه کوچکی از آسمان را می بینیم که حدود 1300 کهکشان را در خود جای داده. برای درک بهتر دستاورد تلسکوپ در حال ساخت فوق، لازم است بدانیم پیش تر فقط حضور 70... ادامه مطلب

این ستاره یک میلیون سال دیگر معادلات منظومه شمسی را به هم می ریزد

بیش از یک میلیون سال دیگر ساکنان کره زمین می توانند نگاه به مراتب نزدیک تری به یکی از ستاره های بزرگ کهکشان راه شیری داشته باشند. ستاره ی خورشید مانند «گلیز 710» که در حال حاضر 64 سال نوری با ما فاصله دارد در سال 1999 کشف شد و محققین بر این باورند که با سرعت... ادامه مطلب

نقشه جدید کهکشان های جهان هستی، از اسرار بیشتری پرده بر می دارد

چیزی نزدیک به 68% از جهان هستی را انرژی تاریک تشکیل داده؛ ظاهراً این نیروی اسرارآمیز، عامل اصلی انبساط عالم به شمار می رود. 27% دیگر را نیز ماده تاریک تشکیل می دهد. بنا به گفته پژوهشگاه CERN این نوع ماده «نمی تواند نور را جذب کند، بازتاب دهد، یا بتاباند.» اما به نظر می رسد که بر... ادامه مطلب

کشف شواهد فسیلی وقوع یک ابر نواختر از کف دریا

شاون بیشاپ (Shawn Bishop) یک فیزیک اختر شناس خبره از دانشگاه فنی شهر مونیخ در آلمان است که تحقیقات خود را معطوف به یافتن شواهدی از ابر نواختر ها (supernovae) در مکان های بعیدی چون کف دریاها کرده. حالا پس از مدت ها این دانشمند توانسته شواهدی فسیلی از این واقعه عظیم طبیعی را در رسوب های... ادامه مطلب

نظرات ۸

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود