چرا پلی استیشن 4 خوب می فروشد؟ سونی نمی داند ولی ما می دانیم

فرض کنید فروشگاه بزرگی دارید که به اندازه 1 میلیارد تومان در آن محصول برای فروش گذاشته اید و توقع می رود تا انتهای ماه حدودا 700 میلیونش را فروخته باشید و به سود دهی برسید اما به شکل باور نکردنی ای در کمتر از یک هفته این مقدار فروخته می شود و مقدار اندکی محصول باقی مانده اما برای سرویس دهی مناسب باید سریعا اجناس جدید را وارد قفسه ها کنید چون مردم پشت درهای فروشگاه شما منتظر اند. یک مشکل مدیریتی بزرگ در تامین مایحتاج زندگی مردم اما شیرین و دوست داشتنی برای حساب های بانکی مالک فروشگاه.

این حکایت بخش سرگرمی های سونی و پلی استیشن 4 طی یک سال گذشته است. تیم پلی استیشن در طراحی این محصول تمام نبوغ خود را به خرج داد تا از هر لحاظی درجه یک باشد و نسبت به رقیب برتری پیدا کند، اما حس کمال گرایی در سونی به همینجا ختم نشد. سونی مراسم معرفی محصولش را به شیوه ای مبهوت کننده برگزار کرد، از کاریزمای شخصیت مارک سرنی استفاده کرد و با سورپرایز رسانه ها، مردم و حتی بازی سازها، برای مدتی طولانی در صدر اخبار بود تا اینکه آمریکایی ها با اکس باکس وان فرا رسیدند و رقابت برای موفقیت در نسل هشتم کنسول ها آغاز شد.

شوهی یوشیدا مدیر بخش سرگرمی های سونی است و دقیقا نمی داند علت موفقیت پلی استیشن 4 چه بوده و چرا در کمتر از 9 ماه، 10 میلیون واحد در سراسر جهان فروخته.

در ادامه برای شما خواهیم گفت که علت برتری پلی استیشن 4 نسبت به اکس باکس وان و Wii U چیست و چرا این نسل تقریبا همه چیز به سود سونی پیش رفته.

PS4 نسبت به PS3 بسیار ارزان تر است

سونی، پلی استیشن 4 را به قیمت 399$ و با فاصله یک هفته زودتر از اکس باکس وان های 499 دلاری به بازار عرضه کرد. اما در این بین موضوع مهم تری نسبت به فاصله قیمت 100 دلاری وجود دارد و آن قیمت پلی استیشن 3 است. سال 2006 که سونی کنسول جدیدش را یک سال دیرتر از اکس باکس 360 و با قیمت 499 و 599 دلار به بازار عرضه کرد، همه چیز فرق می کرد. بسته های 599 دلاری محتوای مناسب تری در اختیار کاربر قرار می دادند و تقریبا دو برابر مدل عادی اکس باکس 360 قیمت داشتند. با یک حساب سر انگشتی، بسته های گران تر پلی استیشن 3، با وضعیت کنونی 708 دلار ارزش گذاری شده بودند، 44 درصد گران تر از قیمت کنونی پلی استیشن 4.

در سوی دیگر، اکس باکس 360، سال 2005 به بازار عرضه شد در حالی که دو مدل 299 و 399 دلاری داشت. اگر قیمت مدل 399 دلاری را با واحد کنونی بسنجیم، آن بسته 486 دلار می ارزید؛ 14 دلار ارزان تر از یک کنسول اکس باکس وان با کینکت. در حقیقت تا همین دو ماه پیش کنسول بدون کینکتی وجود نداشت که بخواهیم در مورد آن صحبت کنیم. پس در نبرد قیمت گذاری، سونی نه تنها حال و آینده را برده بود، بلکه گذشته را هم با این فاصله 44 درصدی از آن خود کرد.

خریداران زمان زیادی داشتند که برای خرید کنسول های جدید هیجان زده باشند

از 2005 و 2006 که اکس باکس 360 و پلی استیشن 3 منتشر شدند تا 2013 که کنسول های جدید وارد عرصه رقابت شدند فاصله بسیاری بوده. برای مایکروسافتی که بین عرضه اکس باکس اول و اکس باکس 360، تقریبا 4 سال فاصله گذاشت، عرضه اکس باکس وان با 8 سال فاصله واقعا عطش زیادی برای خریداران ایجاد می کند. سونی هم بین PS2 و PS3 فاصله ای 6 ساله گذاشته بود و تا رسیدن نسل هشتم، سونی رکورد جدیدی ثبت کرد.

این اشتیاق را هم که نادیده بگیریم، دستگاه های قدیمی دیگر فرسوده شده اند و باید سخت افزار جدید جایگزین آن ها شود. فروش پلی استیشن 2 پس از عرضه پلی استیشن 3 همچنان قوی بود اما این بار، PS3 کم کم دارد فراموش می شود.

آمار و ارقام فریبنده

به سال 2008 که برگردیم، بر اساس ادعای یک کمپانی آماری فعال در این حوزه، 65 درصد آمریکایی ها با بازی های ویدیویی به نحوی ارتباط داشتند. میانگین سنی شان 35 سال بود و تقریبا 13 سال تجربه گیمری داشتند. 5-6 سال گذشت و حالا میانگین تجربه گیمری به 14 سال رسیده. یک پیشرفت کوچک در این آمار وجود دارد اما بیشتر که بخوانیم متوجه می شویم 65 درصد به 59 درصد کاهش یافته. در سوی دیگر، سن گیمرها هم کاهش پیدا کرده و به 31 سال رسیده. فاکتور دیگری هم وجود دارد به نام خریداران بازی های ویدیویی که حتی آن هم از 40 سال به 35 سال تقلیل پیدا کرده.

گیمرها جوان تر شده اند اما تجربه بیشتری نسبت به گیمرهای سال 2008 دارند، یک خبر خوش برای سونی و حتی مایکروسافت و نینتندو.

پادشاهی کنسول ها در ایستگاه سرگرمی

رشد گسترده کژوال گیمینگ روی اسمارت فون و تبلت ها، محبوبیت ریشه دار پی سی گیمینگ و پتانسیل نسل جدید دستگاه هایی مثل آمازون فایر تی وی یا اپل تی وی، کنسول ها را در نبرد اتاق نشیمن نسبت به سال 2005 دچار چالش بزرگ تری می کند. اما آیا کشتی شان به گل خواهد نشست؟ 10 میلیون فروش پلی استیشن 4 و تقریبا 5 میلیون فروش اکس باکس وان می گویند خیر.

پی سی طی سال های گذشته اتفاقات جالبی را پشت سر گذاشته اما در حقیقت پیشرفت چشمگیری نداشته. مثل رسیدن به نقطه جوش آب، از 1 تا 70-80 درجه اتفاق خاصی رخ نمی دهد اما کم کم به 100 که نزدیک می شویم همه چیز خودش را بروز می دهد. اتفاقی که با پیش قدم شدن اپل و گوگل در زمینه تلفن های هوشمند رخ داد، هنوز با تلاش های Valve در بازار پی سی شکل نگرفته. فروش سخت افزاری پی سی چنگی به دل تولیدکنندگان نمی زند و درآمد زایی ویندوز 8 هم حرف خاصی برای گفتن ندارد. اگر بگوییم کنسول ها امروزه در مقابل اسمارت فون ها ضعیف شده اند، چه باید در مورد بازار رده بالای پی سی گیمینگ گفت؟

iOS و اندروید نه تنها گسترش وحشتناکی داشتند بلکه باعث شدند کمپانی هایی مثل سوپرسل و کینگ به ثروت های میلیون دلاری برسند. گیمرهای حرفه ای شاید به کندی کراش اهمیت ندهند اما همان هایی که کینکت اسپرتز بازی می کنند شاید بدشان نیاید در کنار آن به Clash of Clans هم نگاهی بیندازند. این اتفاق را می توان تکمیل نامید و نه جایگزینی.

در آخر، هیچ اتفاق مهمی با به حال در رابطه با اتاق های نشیمن رخ نداده. اویا (OUYA) از همان ابتدا شکست واضحی بود، فایر تی وی آمازون هم راه دوری نخواهد رفت، در مورد اپل تی وی هم که حرفی نزنیم بهتر است اما یک بازار دست نخورده می تواند بستر اتفاقات بزرگ آینده باشد. برای مثال یک اپل تی وی 99 دلاری با چیپ A8 برای تعطیلات زمستانی 2015 می تواند نقطه پایان Wii U باشد اما تاثیر زیادی روی پلی استیشن 4 یا اکس باکس وان نخواهد گذاشت.

مقبولیت رو به افزایش بازار تکنولوژی

سونی در حال حاضر از تمایلات کلانی که به سویش قرار گرفته اند بهره می برد. آن ها قادر بودند پلی استیشن 4 را در کشورهای بیشتر و با سرعت عمل بالاتری نسبت به قبل ارائه کنند. در کنار اعتماد به کیفیت محصول، پیشرفت سیستم توزیع و زنجیره تامین موردی کلیدی بود. البته در مجموع نیاز تکنولوژیک مردم این بار فرق کرده. اپل هم این روزها آیپد بیشتری نسبت به آیفون می فروشد. یا نمونه ای نزدیک تر، مایکروسافت با وجود اینکه طی 9 ماه گذشته تقریبا نصف سونی کنسول فروخته و از بازار عقب افتاده اما شاهد یک پیشرفت محسوس بوده. حتی اکس باکس 360 با آن همه موفقیتی که در سال 2005 کسب کرد در بازه زمانی مشابه کمتر از اکس باکس وان فروش داشته.

یوشیدا می گوید با این سرعتی که پلی استیشن 4 فروخته می شود، باید نگران آینده ای بود که دیگر هیچ کس مشتری سخت افزاری سونی نباشد و میزان تقاضا برای کنسول پایین بیاید. اما بگذارید به عقب برگردیم و آنچه برای نینتندو در نسل هفتم رخ داد را مرور کنیم. Wii و DS دو کنسول محبوبی بودند که همیشه صدر جدول فروش بودند اما تنها تا زمانی که پشتیبانی نرم افزاری از آن ها ادامه داشت. هر دو کنسول در مدت 5 سال عمده فروش خود را به دست آوردند و نینتندو تصمیم گرفت سریعا نسل بعد کنسول هایش را وارد چرخه کند. اما در این 5 سال، مادامیکه بازی های خوب برای کنسول ها منتشر می شد، مردم هم کنسول می خریدند. شاید موجودی کنسول ها تمام شود اما مردم که تمام شدنی نیستند.

برای سونی و مایکروسافت، موفقیت سریع و ناگهانی، سورپرایز شیرینی است. قسمت تلخ ماجرا در نظر گرفتن آمار کاهش جمعیت گیمرها است. این روزها افراد کمتری خودشان را گیمر خطاب می کنند ولی بازی کردن با تلفن های همراه رایج تر شده. کنسول ها توسط بازی های آیفون و اندروید به خاک سیاه ننشسته اند اما باید قبول کرد که مردم عادی بیش از اینکه بخواهند با کامپیوتر یا کنسول های شان بازی کنند، سرگرم عناوین کوچک موبایل هستند.

سونی زودتر از آنچه که انتظار داشت به 10 میلیون واحد فروخته شده اش رسید و برای اینکه به 100 میلیون برسد، باید مردم را قانع کند که در اوقات فراغت اینستاگرام و اسنپ چت را رها کنند و به انجام بازی با کنسول بپردازند.