مروری بر چیپست های اسنپدراگون؛ حکمرانی اژدهای آمریکایی بر تاج و تخت
چیپست مرکز فرماندهی و قلب تپنده تلفن هوشمند است و کوالکام فرمان روای اصلی در این قلمرو به حساب می آید. این شرکت آمریکایی ۴۲ درصد درآمد ساخت چیپست های موبایل در دنیا را به ...
چیپست مرکز فرماندهی و قلب تپنده تلفن هوشمند است و کوالکام فرمان روای اصلی در این قلمرو به حساب می آید. این شرکت آمریکایی ۴۲ درصد درآمد ساخت چیپست های موبایل در دنیا را به خود اختصاص داده است.
اپل به پشتوانه تولید چیپست برای آیفون و آیپدهای خودش با رقم ۲۰ درصد در رتبه دوم به چشم می خورد. رتبه های سوم و چهارم هم با ۱۴ و ۱۱ درصد متعلق به مدیاتک و سامسونگ هستند. هوآوی نیز با سابقه کمی بیش از یک دهه حدود ۸ درصد از سود بازار را به خود اختصاص داده و در مقام پنجم جای خوش کرده است.
جدول فوق نشان می دهد که بسیاری از خریداران موبایل در دنیای اندروید، در زمره کاربران اسنپدراگون قرار می گیرند. بر همین اساس تصمیم گرفتیم در این مطلب شما را با چیپست های مختلف خانواده کوالکام و مشخصات هر یک آشنا کنیم. اما پیش از هرچیز توضیح کوتاهی در مورد هر یک از بخش های تشکیل دهنده چیپست ها را مطالعه فرمایید.
پردازنده یا CPU
اگر چیپست را قلب تپنده تلفن هوشمند بدانیم، پردازنده هم قلب تپنده هر چیپست به حساب می آید. تقریباً همه پردازنده های موبایل بر اساس معماری شرکت ARM ساخته می شوند. در حقیقت تولید کنندگان چیپست مجوز استفاده از معماری طراحی شده به دست ARM را خریداری و سپس تغییرات مورد نظر خود را در آن اعمال می کنند.
هر تولید کننده علاوه بر این ماژول های مورد نظر خود مثل حافظه داخلی، حافظه رم، وای-فای، بلوتوث، آنتن LTE و اجزای را به پردازنده اضافه می کند و این مجموعه در نهایت با عنوان چیپست موبایل نامیده می شود.
هسته های CPU بر اساس معماری شرکت ARM ساخته می شوند
هسته های پردازنده طراحی شده توسط معماری ARM که Cortex نام دارند در مجموع به ۳ دسته مختلف تقسیم می شوند. هسته های سری ۷ (مثل Cortex-A72) قوی ترین در نوع خود هستند و از نظر توان پردازش در بالاترین جایگاه قرار می گیرند. در رده بعدی هسته های سری ۵ (مثل Cortex-A53) هستند که قدرت کمتر و مصرف انرژی پایین تری دارند.
چیپست هایی که با فناوری big.LITTLE ساخته می شوند به هر دو نوع از هسته های سری ۷ و ۵ مجهز هستند و بر اساس نیاز شما تصمیم می گیرند که از کدام یک استفاده کنند، در نتیجه پردازش های خفیف تر که به توان بالایی نیاز دارند با مصرف انرژی کمتری انجام شده و لازم نیست هسته های پر مصرف بسیار قدرتمند برای هر عملکردی راه اندازی شوند و منابع سیستم را بیش از حد نیاز مورد استفاده قرار دهند.
هسته های مبتنی بر معماری ARM به ۳ دسته تقسیم می شوند
در نهایت هسته های سری ۳ (مثل Cortex-A32) که اولویت در ساخت آنها کمترین مصرف انرژی است و توان پردازش چندان بالایی هم ندارند، در نتیجه به تنهایی کارایی ندارند و همیشه به شکل ترکیبی با هسته های قوی تر سری ۵ و ۷ مورد استفاده قرار می گیرند. مثلا در یک پردازنده ۸ هسته ای ۴ هسته از نوع A32 برای پردازش های سبک و ۴ هسته باقی مانده از نوع A75 که برای انجام عملکردهای سنگین از قدرت کافی برخوردار است.
در حال حاضر اسنپدراگون ۸۴۵ چیپست پرچمدار کوالکام به حساب می آید و در محصولاتی مثل گلکسی اس 9 و اس 9 پلاس سامسونگ (بررسی دیجیاتو) مورد استفاده قرار گرفته است (این دو تلفن هوشمند در ایران با چیپست های اگزینوس ساخت خود سامسونگ عرضه می شوند، هرچند تولید اسنپدراگون ۸۴۵ هم با خطوط تولید سامسونگ انجام می شود).
این چیپست از ۸ هسته Kryo 385 تشکیل شده که بر اساس معماری Cortex A75 ساخته شده و با قدرت ۲.۸ گیگاهرتز توان مورد نیاز برای سنگین ترین عملکردهای دنیای موبایل را فراهم می کنند. اسنپدراگون ۸۳۵ که پرچمدار سال گذشته بود نیز از ۸ هسته Kyro 280 ساخته شده بود و توان پردازش آن به حداکثر ۲.۴۲ گیگاهرتز می رسید. در حقیقت کوالکام در چیپست جدید توان پردازش را تا ۲۰ درصد افزایش داده است، در حالی که چیپست جدید از نظر مصرف انرژی تا ۳۰ درصد بهینه تر از نسل قبلی عمل می کند.
پردازشگر گرافیکی یا GPU
کوالکام در سال ۲۰۰۹ با خرید برند Imageon نام آن را به Adreno تغییر داد
کوالکام در چیپست هایش از پردازشگر گرافیکی ساخت خودش به نام Adreno استفاده می کند. معماری این پردازشگرها توسط شرکت کانادایی ATI انجام شده و در آن زمان Imageon نام داشت. AMD سال ۲۰۰۶ شرکت ATI را به مالکیت خود در آورد و در نهایت در سال ۲۰۰۹ کوالکام برند Imageon را از AMD خرید و نام آن را به آدرینو تغییر داد.
کوالکام بر خلاف شرکتی مثل ARM مجوز استفاده از معماری پردازنده های خود را به دیگران نمی فروشد و پردازشگرهای گرافیکی ادرینو فقط در چیپست های ساخت خودش مشاهده می شوند که البته با توجه به سهم بازار قابل توجه کوالکام، کم تعداد هم نیستند.
حافظه رم یا RAM
حافظه رم بسیاری از موبایل های معمول از نوع LPDDR3 ساخته شده است، اما در محصولات جدیدتری مثل پرچمداران یکی دو نسل اخیر سامسونگ شاهد استفاده از LPDDR4 و LPDDR4X هستیم که تا ۲۰ درصد سرعت بالاتری دارند، آن هم با وجود مصرف انرژی پایین تر از مدل های قبلی.
فرایند ساخت
فرایند ساخت یکی از ویژگی های دیگری به حساب می آید که چیپست ها را با یکدیگر متفاوت می کند. هر چیپ الکترونیکی مثل پردازنده و پردازشگر گرافیکی از میلیون ها ترانزیستور ساخته شده است. ترانزیستورها مثل دروازه هایی هستند که با بسته و باز شدن، امکان عبور الکترون ها را فراهم می کنند. شرکت های سازنده تعداد زیادی از این ترانزیستورها را از جنس سیلیکون و به شکل یک قرص بزرگ تولید می کنند که ویفر سیلیکونی نام دارد.
جدیدترین چیپست های موبایل با فرایند ۱۰ نانومتری تولید می شوند
وقتی یک شرکت سازنده می گوید فلان چیپست بر اساس معماری ۱۰ نانومتری ساخته شده یعنی اندازه هر یک از این دروازه های الکترونیکی ۱۰ نانومتر است. کمی قبل ترانزیستورها ۱۴ و حتی ۲۸ نانومتری بودند، اما تولید کنندگان همیشه در تلاش هستند این رقم را کمتر کنند، چون فرایند ساخت کوچک تر یعنی اینکه الکترون ها فاصله کوتاه تری را برای حرکت بین ترانزیستورها طی می کنند و این موضوع ضمن کاهش مصرف انرژی، به افزایش سرعت عملکرد دستگاه منجر می شود. اگر ترانزیستورها کوچک تر باشند فضای کمتری هم اشغال می کنند، در نتیجه شرکت سازنده می تواند این مقدار را به اجزای دیگری مثل باتری اختصاص دهد.
۴ خانواده زیر یک سقف
کوالکام چیپست های خود را در ۴ سری مختلف تولید می کند. در سری ۲۰۰ که اقتصادی ترین خانواده به حساب می آید در حال حاضر اسنپدراگون ۲۰۵ تولید می شود که بر اساس فرایند ۲۸ نانومتری ساخته شده و تقریباً یک سال پیش همین موقع معرفی شد.
این مدل به ۲ هسته Cortex A7 با توان پردازش ۱.۱ گیگاهرتز مجهز است که از نظر قدرت در پایین لیست قرار می گیرد. پردازشگر گرافیکی این چیپست هم ادرینو ۳۰۴ در نظر گرفته شده که ۴۰۰ مگاهرتز قدرت دارد و یک چیپ میان رده محسوب می شود.

این چیپست یکی از ارزان ترین گزینه هایی به حساب می آید که اتصال 4G را برای موبایل های اقتصادی ممکن می کند، اما اگر نام این مدل را در لیست مشخصات تلفن هوشمند خود دیدید در جریان باشید که دستگاه صرفاً از پس امور روزمره بر می آید و نباید توقع توان پردازش بالا یا اجرای بازی های سنگین را داشته باشید.
- برخی تلفن های هوشمند مجهز به اسنپدراگون سری ۲:
- BLU Studio C
- Acer Liquid M220
- Motorola Moto E 2nd Gen
در سری ۴۰۰ هم شاهد بکار گیری فرایند ۲۸ نانومتری هستیم، غیر از اسنپدراگون ۴۵۰ که با فناوری پیشرفته تر ۱۴ نانومتری ساخته شده و قوی ترین مدل این سری به حساب می آید. بر اساس اطلاعاتی که از کوالکام درز کرده به زودی اسنپدراگون ۴۶۰ هم برای این سری معرفی می شود که با فناوری ۱۴ نانومتری ساخته شده است، اما تا پیش از رونمایی رسمی از توضیح مشخصات این مدل صرف نظر می کنیم.

در این سری شاهد پشتیبانی از امکانات پیشرفته تری هستیم، از جمله فناوری ارتباطی VoLTE، صفحه نمایش با کیفیت HD و دوربین و صدای با کیفیت تر. اما این سری هم از نظر توان پردازش برای موبایل های اقتصادی و ساعت های هوشمند در نظر گرفته شده است.
در قوی ترین مدل یعنی اسنپدراگون ۴۰۵ شاهد ۸ هسته A53 هستیم که در ابتدا توضیح دادیم جایی بین هسته های سری ۷ و ۳ قرار می گیرد. توان پردازش این ۸ هسته در نهایت به ۱.۸ گیگاهرتز می رسد و چیپست ۶۰۰ مگاهرتزی ادرینو ۵۰۶ نیز برای اجرای بازی ها با رزولوشن حداکثر +FHD در نظر گرفته شده است.
- برخی تلفن های هوشمند مجهز به اسنپدراگون سری ۴:
- Huawei Honor 7C
- Xiaomi Redmi 5
- Xiaomi Redmi Note 5A
- LG Q6a
- Huawei Y7
- Huawei Y7 Prime
- Moto G Play 4th Gen
- Motorola Moto E 2nd Gen
- ZTE Speed
- Marshall London
- Moto G 3rd Gen
- LG Lancet
- HTC Desire 510
- BLU Life One
سری ۶۰۰ در حال حاضر بالاترین تنوع را دارد و در ۸ مدل مختلف تولید می شود. این سری برای موبایل های میان رده در نظر گرفته شده است. در این سری مدل هایی مثل ۶۵۰، ۶۵۲ یا ۶۵۳ در کنار هسته های کم مصرف A53 به هسته های قدرتمند A72 مجهز هستند که این موضوع مصرف انرژی بهینه را در کنار توانایی اجرای عملکردهای نسبتاً سنگین برای دستگاه فراهم می کند.

اسنپدراگون ۶۲۵ اولین مدل در این خانواده به حساب می آید که با فرایند ۱۴ نانومتری ساخته شده است. مدل های ۶۳۰، ۶۳۶ و ۶۶۰ هم ۱۴ نانومتری هستند، اما بقیه مدل ها بر مبنای فناوری قدیمی تر ۲۸ نانومتری ساخته شده اند. در آینده نزدیک در این خانواده مدل های ۶۴۰ و ۶۷۰ نیز معرفی می شوند که با فناوری بسیار پیشرفته ۱۰ نانومتری ساخته شده اند، اما تا زمان رونمایی رسمی از توضیح مشخصات آنها صرف نظر می کنیم.

در این سری شاهد پشتیبانی از فناوری بلوتوث ۵ و حافظه رم LPDDR4 هستیم. اسنپدراگون ۶۶۰ قوی ترین مدل در این سری به حساب می آید و اواخر سال ۲۰۱۷ معرفی شد. حداکثر توان این چیپست به ۲.۲ گیگاهرتز می رسد و به لطف پردازشگر گرافیکی ادرینو ۵۱۲ می تواند بازی ها را با رزولوشن حداکثر QHD اجرا کند.
- برخی تلفن های هوشمند مجهز به اسنپدراگون سری ۶:
- Xiaomi Redmi Note 5
- Nokia 6
- HTC U11 Life
- Asus Zenfone 5
- Asus Zenfone 5 Lite
- HTC One A9
- Moto G 4th Gen
- Moto G Plus 4th Gen
- Asus Zenfone Selfie
- HTC Desire 820
- Oppo R5
- Huawei P8 Lite
در نهایت به سری ۸۰۰ می رسیم که برای موبایل های پرچمدار در نظر گرفته شده و در حال حاضر به ۴ مدل مختلف تقسیم می شود.

اسنپدراگون ۸۲۰ در حال حاضر مدل آغازین در سری پرچمدار کوالکام به حساب می آید که در سال ۲۰۱۵ در نمایشگاه موبایل بارسلون رونمایی شد و اولین تلفن های هوشمند مجهز به آن در سال ۲۰۱۶ وارد بازار شدند. در این سال ضمناً شاهد رونمایی از مدل ۸۲۱ بودیم که ۱۰ درصد از اسنپدراگون ۸۲۰ قوی تر است، اما از نظر امکانات نسبت به مدل قبلی چیز بیشتری ندارد.
کوالکام در سری ۸ امکاناتی مثل پشتیبانی از صفحه نمایش 4K، موتور گرافیکی ولکان، دوربین دوگانه تا ۵۵ مگاپیکسل و کدک تصویری H.265 هستیم. اما مدل های ۸۲۰ و ۸۲۱ نسبت به مدل های قدیمی تر این سری امکانات جدیدتری هم دارند، از جمله پشتیبانی از حافظه eMMC 5.1 به جای نسخه ۵ و پشتیبانی از صفحه نمایش 4K با نرخ ۶۰ فریم در ثانیه. اما این دو مدل بر اساس فرایند ۱۴ نانومتری ساخته شده اند که نسبت به ۲ مدل بعدی در سطح پایین تری قرار دارد.
اسنپدراگون ۸۳۵ اواخر سال ۲۰۱۶ معرفی شد و تا همین چند ماه پیش که اولین موبایل های مجهز به مدل ۸۴۵ رونمایی شوند، مدل پرچمدار به حساب می آمد. این مدل بر اساس فرایند ۱۰ نانومتری ساخته شده و از امکاناتی مثل پخش ویدیوی HDR، دایرکت اکس ۱۲، حافظه UFS 2.1، اچ دی ام آی نسخه ۲.۰ و نسل چهارم شارژ سریع کوالکام پشتیبانی می کند.
حالا دیگر نمی توان این نسخه را قوی یا پیشرفته ترین مدل به حساب آورد اما اگر موبایلی به اسنپدراگون ۸۳۵ مجهز بود مطمئن باشید به راحتی قادر است تا چند سال نیاز های شما را تامین کند. کما اینکه همین امروز اسنپدراگون ۸۳۵ وظیفه تامین نیروی حداقل ۱۲۰ ابزار موبایل مختلف را بر عهده دارد.
و اما اسنپدراگون ۸۴۵ که آخرین اژدهای فرمان روا در قلمروی کوالکام به حساب می آید و قرار است اجزای مختلف تلفن هوشمند شما را متحول کند. هرچند این مدل هم مثل پرچمدار سال گذشته با فرایند ۱۰ نانومتری ساخته شده، اما مصرف انرژی پایین تر و قدرت بیشتری دارد. در این مدل توان پردازش به لطف هسته های جدید Kryo 385 به ۲.۸ گیگاهرتز رسیده و پردازشگر گرافیکی به ادرینو ۶۳۰ ارتقاء یافته که در حوزه واقعیت مجازی پیشرفته تر محسوب می شود.
این چیپست در کنار اگزینوس ۹۸۱۰ و A11 Bionic اپل از قوی ترین گزینه های حال حاضر بازار به حساب می آید و به شکستن رکوردها ادامه می دهد، هرچند اسنپدراگون ۸۴۵ تازه وارد بازار شده و پرچمداران مجهز به این چیپست در سال ۲۰۱۸ یکی یکی از راه می رسند. اگر این چیپست را در لیست مشخصات تلفن هوشمند خود دیدید به شما تبریک می گوییم، البته نه به خاطر حرکت بر لبه تکنولوژی و داشتن پیشرفته ترین امکانات موجود در دنیای فناوری بلکه به خاطر کیف پر پولی که در جیب دارید!
- برخی تلفن های هوشمند مجهز به اسنپدراگون سری ۸:
- Samsung Galaxy S9
- +Samsung Galaxy S9
- Sony Xperia XZ2
- Sony Xperia XZ2 Compact
- Asus Zenfone 5Z
- Xiaomi Mi Mix 2S
مطالعه بیشتر
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.










بعد جالب اینه که داشتن میگفتن سامسونگ مالکه اسنپدراگون منم هروز میگفتم بابا دفتر مرکزی در کالیفرنیاست فقط در کره مونتاز میشه ، اینم داشتن به نام سامی میزدن البته توهمی
@musefian
من صحبتم در مورد CPU بود و الا که کاملا تفاوت کاریCPU وGPU مشخصه !
@musefian
فک می کنم یک قسمت حرفتون توضیحتون کامل نیست،چون یک جا نوشتین یه پردازنده که چهارتا هسته داره که هر کدوم 1گیگاهرتز هستن کم مصرف تر هست و پایدارتر از پردازنده ای که یک هسته چهارگیگا هرتزی داره !
اولا باید بگم که پردازنده ای که یک هسته ی چهارگیگاهرتزی داری کاملا قوی تره و حتی مصرف انرژیشم تو حداکثر توان کمتر از پردازنده چهار هسته ای یک گیگاهرتزی هست و تنها برتری پردازنده با هسته بیشتر، مصرف انرژی اون تو زمان مصرف پایین هست در حقیقت زمانی که پردازنده بعضی از هسته ها رو خارج میکنه از مدار باعث میشه انرژی کمتری مصرف بشه و به تبع اون گرمای کمتری هم تولید بشه و البته طبق حرف هایی که بالا زدم در صورت فعال بودن همه ی چهار هسته اما قدرت پردازنده به پردازنده تک هسته ای نمیرسه! درعوض پردازنده تک هسته ای این امکان رو نداره که هسته هارو از مدار خارج کنه.حالا این رو بزارین کنار گوشی ها که باتری محدودی دارند و البته همیشه روشن هستند!ولی خیلی از موقع ها به توان پردازش زیادی نیاز ندارند .که این دو عامل باعث محبوبیت پردازنده های چند هسته ای تو گوشیا شده یعنی در حقیقت مصرف کمتر انرژی ولی خیلی ها فکر میکنن هسته ی بیشتر یعنی پردازنده قوی تره .البته همه ی این حرف هایی که زدم در صورتی درسته که معماری ،لیتوگرافی و...پردازنده ها یکسان باشند و تفاوت صرفا در تعداد هسته ها و سرعت کلاک باشه.
ممنون
پردازندههای اولیه تنها یک هسته داشتند. این بدین معنی است که هر پردازنده تنها یک واحد پردازش مرکزی داشت. برای افزایش بازده و قدرت پردازنده، تولیدکنندگان به فکر افزایش هستهها در CPU افتادند. در همین راستا پردازندههای دو هستهای تولید شدند که در واقع دو واحد پردازش مرکزی داشتند و سیستمعاملها نیز آنها را دو پردازنده مستقل میدیدند و تسکها را بصورت موازی به آنها ارسال میکردند.
به عنوان مثال تصور کنید که قرار است عملیات ریاضی زیر توسط یک پردازندهی تک هسته محاسبه شود:
2x20x60x187
در این حالت پردازنده ابتدا ۲ را در ۲۰ ضرب کرده و سپس حاصل را در ۶۰ ضرب کرده و نتیجه را در ۱۸۷ ضرب میکند.
2x20
40x60
2400x187
اما یک پردازندهی دو هستهای میتواند دو عملیات اول را همزمان پردازش کرده و سپس عملیات سوم را پردازش کند. این کار که Parallelization یا پردازش موازی نام گذاری شده، باعث میشود تا سرعت اجرای دستورات بیشتر شود.
حالا در نظر بگیرید که برنامههای پیچیده بتوانند دستورات بسیار زیاد خود را بین چند هسته تقسیم کرده و همزمان به پردازش آنها بپردازد. نرمافزارهایی مانند ویراستارهای ویدیو، فشردهسازهای فایل یا حتی آنهایی که عملیات رمزگشایی را انجام میدهند جزو مواردی هستند که استفاده از پردازش موازی در سرعت اجرای دستورات آنها بسیار تاثیر گذار است.
پس یک پردازنده تک هسته ای با فرکانس چهار گیگ همیشه قویتر از یک پردازنده چهار هسته ای با فرکانس یک گیگ نیست و این خیلی بسته به کار و پردازشی که قراره این دو پردازنده انجام بدن داره.
در مورد توان:
درسته با افزایش تعداد هسته ها اتلاف توان و گرما زیاد میشه اما افزایش کلاک پردازنده (تک هسته) برای بالابردن کارایی و سرعت تا یه جایی امکان پذیره منظورم اینه بصورت خطی و با افزایش کلاک سرعت،اتلاف توان،تولید گرما و راندمان به یک اندازه زیاد نمیشه.مثلا گاهی اوقات با افزایش چهارصد مگ در سرعت کلاک اتلاف توان ۶۰ درصد افزایش پیدا میکنه! و روند افزایش سرعت پردازنده ها برای افزایش کارایی یک روش قدیمی هست که دیگه هیچ شرکتی انجامش نمیده.
خیلی وقته چیپ های هواوی و سامسونگ بهتره و چندسال بعد باید بکشه کنار
من فقط از گوشی هایی استفاده میکنم که چیپ کوالکوم داشته باشه. برای همین هیچ وقت سراغ هواوی نرفتم. شائومی رو به هواوی ترجیه میدم فقط به خاطر چیپش
خب اشتب میکنی برارکم،
فک نکن،،چیپتو عوض کن
البته کوالکام واقعا عالیه ولی هواوی هم کایرین ۹۷۰ش ک واس پارساله در حده اسنپ۸۴۵ هستش،مثلا کایرین پارسال cat18 رو ساپورت میکرد اما اسنپدراگون امسال
در مورد فرایند ساخت در متن بصورت ساده سربسته و مختصر اشاره شد یه توضیح دادم شاید برای بعضی جالب باشه نمیدونم چرا نصفه اول نظرم ارسال نشد!!! ???
از همون نصفه دومش سعی کنید استفاده کنید ?
تقصیر دیجیاتو ?
ل شدن تا مدار مورد نظر ما درست بشه.حالا گیت ها چی هستن؟
کامپیوتر ها فقط با صفر و یک کار میکنن که این صفر و یک هم که شنیدید اصطلاحا صفر و یک هستن و نشون دهنده دو وضعیت متفاوت هستن مثلا صفر ولت که حالت صفر ما باشه و پنج ولت که حالت یک ما باشه! چون بهرحال مدارات ما با برق کار میکنن و خود صفر و یک براشون بی معنیه و این صفر و یکی که گفته میشه منظور دو حالت مختلف ولتاژ برای ورودی گیتها هستن.
ما یک خاسته از یک مدار داریم مثلا جمع زدن دو عدد برای انجام این کار سعی میکنیم اینکار رو با همون صفر و یک انجام بدیم با کد هایی که برای اعداد تعریف میکنیم میتونیم اعداد رو به همون صفر و یک تبدیل کنیم ولی در دنیای کامپیوتر این صفر و یک با صفررو یک معمول ریاضی تفاوت میکنن یعنی از همون منطق رایج روزمره ما استفاده نمیکنن در اینجا ما از یک سیستم جبری به نام جبر بول استفاده میکنیم.مثلا ممکنه یک به اضافه یک جوابش یک باشه نه دو چون ما فقط با صفر و یک قراره کار بکنیم!
برمیگردم به سوال اولم که گیت چیه؟
گیتها مدارات ساده ای هستن که با دادن صفرو یک به ورودیهاشون خروجیهای مشخصی رو تولید میکنند مثلا ممکنه یه گیت زمانی که به دو ورودیش یک بدیم همیشه خروجی یک تولید کنه و یه گیت دیگه همیشه صفر!
این گیتها در داخلشون از تعدادی ترانزیستور ساخته شدن که یک تکنولوژی ساخت اینجا خیلی مهمه که این گیتها رو با چه مداری بتونن بسازن که اندازه گیت کوچکتر باشه و از نظر مصرف انرژی هم کم مصرف تر باشه چون قراره توی ایسی ما میلیون ها از این گیتها وجود داشته باشه...
مثلا در گذشته از مقاومت ترانزیستور یا دیود ترانزیستور برای ساخت گیت استفاده میشده که امروزه دیگه استفاده نمیشن و مدارهای ترانزیستور-ترانزیستور یا کوپلاژ ترانزیستور جایگزین اونها شدن ولی در نوع پیشرفته تر امروزه از گیتهایی با فلز-اکسید نیمه هادی MOS یا فلز-اکسید نیمه هادی متمم CMOS استفاده میشه.
این که تکنولوژی ساخت گیت ها چی باشن خیلی مهمه چون ما یک پارامتر به نام تاخیر انتشار داریم و اون مدت زمانی هست که به ورودی یک گیت که داده بدیم چقدر زمان ببره که نتیجه رو در خروجی بهمون بده حالا هرچی این گیتها سریعتر باشند این تاخییر کمتر میشه و سرعت کلی تراشه ما بالاتر میره،یک روش معمولا همون فرایند ساخت هست که هرچی ترانزیستورها رو کوچکتر کنند چون مسیرها کوتاه تر میشه سرعت بالاتر میره ولی نکته ای که وجود داره اینه که هرچه از پیچیدگی مدارات بتونیم کم کنیم یعنی مدار ما بتونه خاسته ما رو با تعداد کمتری گیت انجام بده اون مدار سریعتره و کم مصرفتر میشه!هر مهندسی با توجه به خلاقیت و مهارتی که داره تا یه حدی میتونه مدارات گیتها رو حذف و مدار رو ساده تر بکنه مثلا وزنیاک توانایی خاصی در این ساده سازی داشته و میتونسته خیلی خیلی بیشتر از طراح های عموم زمان خودش این کار رو انجام بده و برای همین خیلی موفق تر بوده چون این کار تا یه حدی با روش های کلاسیک و سنتی انجام میشه ولی از یه جایی به بعد فقط با خلاقیت و نبوغ میشه انجامش داد.
اسنپ دراگون یعنی گل میمون نه اژدها
در توضیح کوالکام می خونیم که اسنپ دراگون یک بازی کلامی هست (اژدها+سریع) که سریع و خشمگین معنی می ده. در عکس آخر مطلب هم می بینید که این شرکت در تبلیغات خودش از عکس اژدها استفاده می کنه.
کلا معماری arm بخاطر اینکه از نوع ریسک هست خیلی کم مصرفتر و خنک تر کار میکنند ولی کلا تا قبل از فناوری بیگ.لیتل پردازنده های اسنپدراگون داشتن با مشکل گرمای بیش از حد و مصرف بالاتر روبرو میشدن(هرچند از نظر قدرت کاملا راضی کننده بودن) ولی همین فناوری بیگ.لیتل ناجی مشکلات اساسی اسنپدراگون شد.
کم کم داریم از نظر فرکانس کاری و تعداد هسته ها هم به محدودیت میرسیم همونطور که میدونید به جای اینکه یه پردازنده با فرکانس چهار گیگ داشته باشیم اگه چهار هسته یک گیگ استفاده بشه خیلی از نظر پایداری و مصرف انرژی بهینه تر هستش و به همین دلیل اکثر پردازنده های امروزی زیر چهار گیگ کلاک دارن اما الان روی پردازنده های مبایل حدود سه گیگ فرکانس و چهار یا هشت هسته داریم که مقدار زیادی هستش و در سال های اینده فقط با بالا بردن یا چند برابر کردن این مقادیر نمیشه به قدرت بیشتر دست یافت و به بهینه سازی های بیشتر و فناوری های جدیدتر نیاز هست.
این کیف پر پول خیلی خوب بود??